Esra lees die wet hardop voor
Die volk vra self vir ons Vader se Wet en staan terwyl Esra van dagbreek tot middag lees, met Leviete wat die betekenis verduidelik. Hulle huil oor wat hulle hoor, en word eerder aangesê om fees te vier, kos te deel en bly te wees, en dan die fees in lowerhutte te hou.
8 1Toe die sewende maand aangebreek het, het die hele volk soos een man bymekaargekom op die plein voor die Waterpoort en vir Esra, die skrifgeleerde, gevra om die Boek van die Wet van Moses te bring, wat ons Vader vir Israel beveel het. 2Op die eerste dag van die sewende maand het Esra, die priester, die wet voor die vergadering gebring — die mans, die vroue en almal wat kon verstaan wat hulle hoor. 3Hy het daaruit voorgelees, met sy gesig na die plein voor die Waterpoort, van dagbreek tot die middag, aan die mans, die vroue en almal wat kon verstaan. Die hele volk het aandagtig na die Boek van die Wet geluister. 4Esra, die skrifgeleerde, het op ’n hoë houtverhoog gestaan wat vir hierdie doel gemaak is. Langs hom aan sy regterkant het Mattitja, Sema, Anaja, Uria, Hilkia en Maäseja gestaan; en aan sy linkerkant Pedaja, Misael, Malkia, Hasum, Hasbaddana, Sagaria en Mesullam. 5Esra het die boek voor die oë van die hele volk oopgemaak, want hy het bokant die hele volk gestaan; en toe hy dit oopmaak, het hulle almal opgestaan. 6Esra het ons Vader, die grote God, geprys, en die hele volk het hulle hande opgehef en geantwoord: “Amen! Amen!” Toe het hulle gebuig, met hulle gesigte na die grond, en ons Vader aanbid.
7Die Leviete — Jesua, Bani, Serebja, Jamin, Akkub, Sabbetai, Hodia, Maäseja, Kelita, Asarja, Josabad, Hanan en Pelaja — het die wet vir die volk verduidelik terwyl die volk op hulle plekke gestaan het. 8Hulle het uit die boek, die wet van ons Vader, duidelik voorgelees en die betekenis gegee sodat die volk die voorlesing verstaan het.
9Toe het Nehemia, die goewerneur, Esra, die priester en skrifgeleerde, en die Leviete wat die volk geleer het, vir hulle almal gesê: “Hierdie dag is heilig vir julle Vader. Moenie treur of huil nie.” Want die hele volk het gehuil toe hulle die woorde van die wet hoor. 10Nehemia het vir hulle gesê: “Gaan eet lekker kos, drink iets soet, en stuur porsies aan dié wat niks gereed het nie, want hierdie dag is heilig vir ons Soewereine Vader. Moenie bedroef wees nie; die vreugde van ons Vader is julle krag.”
11Die Leviete het die hele volk gekalmeer en gesê: “Wees stil, want hierdie dag is heilig. Moenie bedroef wees nie.”
12Die hele volk het weggegaan om te eet, te drink, porsies te deel en met groot vreugde fees te vier, omdat hulle die woorde verstaan het wat aan hulle bekend gemaak is.
Die viering van die Loofhuttefees
13Op die tweede dag het die familiehoofde van die hele volk, saam met die priesters en die Leviete, by Esra, die skrifgeleerde, bymekaargekom om die woorde van die wet te bestudeer. 14Hulle het in die wet geskrywe gevind dat ons Vader deur Moses beveel het: die Israeliete moes in hutte woon tydens die fees in die sewende maand. 15Hulle moes dit aankondig en die boodskap deur al hulle stede en in Jerusalem versprei: “Gaan na die berge toe en bring takke van olyf, wilde olyf, mirt, palm en ander digbeblaarde bome, om hutte te maak, soos daar geskrywe staan.”
16Die volk het uitgegaan, takke gaan haal en hutte gebou — elkeen op sy eie dak, in binnehowe, in die voorhowe van ons Vader se huis, en op die pleine by die Waterpoort en die Efraimpoort. 17Die hele vergadering van die ballinge wat teruggekom het, het hutte gebou en daarin gewoon; die Israeliete het dit nie sedert die dae van Josua, die seun van Nun, tot op daardie dag gedoen nie, en hulle vreugde was baie groot. 18Elke dag, van die eerste dag tot die laaste, het Esra uit die Boek van die Wet van ons Vader voorgelees. Hulle het die fees sewe dae lank gevier, en op die agtste dag ’n plegtige samekoms gehou, soos die wet dit vereis het.
