Ezdrasz czyta Prawo na głos
Lud sam prosi o Prawo naszego Ojca i stoi, gdy Ezdrasz czyta od świtu do południa, a lewici wyjaśniają sens. Płaczą nad tym, co słyszą, lecz słyszą, że mają raczej ucztować, dzielić się jedzeniem i radować, a potem obchodzić święto w szałasach z gałęzi.
8 1Gdy nadszedł siódmy miesiąc, cały lud zgromadził się jak jeden mąż na placu przed Bramą Wodną i poprosił Ezdrasza, uczonego w Piśmie, aby przyniósł Księgę Prawa Mojżeszowego, które nasz Ojciec nadał Izraelowi. 2Pierwszego dnia siódmego miesiąca Ezdrasz, kapłan, przyniósł Prawo przed zgromadzenie mężczyzn, kobiet i wszystkich, którzy mogli zrozumieć to, co słyszeli. 3Czytał je, zwrócony ku placowi przed Bramą Wodną, od świtu aż do południa, mężczyznom, kobietom i wszystkim, którzy mogli zrozumieć. Cały lud uważnie słuchał Księgi Prawa. 4Ezdrasz, uczony w Piśmie, stanął na wysokim drewnianym podwyższeniu, zbudowanym w tym celu. Obok niego po prawej stronie stali Mattitiasz, Szema, Anajasz, Uriasz, Chilkiasz i Maasejasz, a po lewej Pedajasz, Miszael, Malkiasz, Chaszum, Chaszbaddana, Zachariasz i Meszullam. 5Ezdrasz otworzył księgę na oczach całego ludu, stał bowiem wyżej niż cały lud; a gdy ją otworzył, wszyscy powstali. 6Ezdrasz wysławiał naszego Ojca, wielkiego Boga, a cały lud podniósł ręce i odpowiedział: „Amen! Amen!” Potem pokłonili się twarzami ku ziemi, oddając cześć naszemu Ojcu.
7Lewici — Jeszua, Bani, Szerebiasz, Jamin, Akkub, Szabbetaj, Hodiasz, Maasejasz, Kelita, Azariasz, Jozabad, Chanan i Pelajasz — objaśniali ludowi Prawo, podczas gdy lud stał na swoich miejscach. 8Czytali z księgi, z Prawa naszego Ojca, wyraźnie, podając znaczenie, tak że lud rozumiał czytany tekst.
9Wtedy Nehemiasz, namiestnik, Ezdrasz, kapłan i uczony w Piśmie, oraz Lewici nauczający lud powiedzieli do wszystkich: „Ten dzień jest święty dla waszego Ojca. Nie smućcie się ani nie płaczcie.” Cały lud bowiem płakał, słuchając słów Prawa. 10Nehemiasz powiedział im: „Idźcie, jedzcie tłuste potrawy i pijcie słodkie napoje, a tym, którzy nic nie mają przygotowanego, poślijcie część, bo ten dzień jest święty dla naszego wszechmocnego Ojca. Nie smućcie się, gdyż radość naszego Ojca jest waszą siłą.”
11Lewici uciszali cały lud, mówiąc: „Uspokójcie się, bo ten dzień jest święty. Nie smućcie się.”
12Cały lud rozszedł się, aby jeść i pić, rozdzielać części i świętować z wielką radością, ponieważ zrozumieli słowa, które im oznajmiono.
Obchodzenie Święta Szałasów
13Drugiego dnia naczelnicy rodów całego ludu, wraz z kapłanami i Lewitami, zebrali się u Ezdrasza, uczonego w Piśmie, aby zgłębiać słowa Prawa. 14Znaleźli zapisane w Prawie, które nasz Ojciec nadał przez Mojżesza, że Izraelici mają mieszkać w szałasach podczas święta w siódmym miesiącu. 15Mieli ogłosić i rozgłosić to po wszystkich swoich miastach i w Jerozolimie: „Idźcie w góry i przynieście gałęzie oliwne, gałęzie dzikiej oliwki, mirtu, palmy i innych liściastych drzew, aby zrobić szałasy, jak jest napisane.”
16Lud wyszedł, przyniósł gałęzie i pobudował szałasy — każdy na swoim dachu, na swoich dziedzińcach, na dziedzińcach domu naszego Ojca oraz na placach przy Bramie Wodnej i Bramie Efraima. 17Całe zgromadzenie tych, którzy powrócili z wygnania, pobudowało szałasy i mieszkało w nich; Izraelici nie czynili tego od dni Jozuego, syna Nuna, aż do owego dnia, a ich radość była ogromna. 18Każdego dnia, od pierwszego dnia aż do ostatniego, Ezdrasz czytał z Księgi Prawa naszego Ojca. Obchodzili święto przez siedem dni, a ósmego dnia odbyli uroczyste zgromadzenie, jak nakazywało Prawo.