Cilaka Jalma nu Genah jeung nu Teu Malire

Cilaka jalma-jalma anu ngadedempés dina ranjang gading, ngadahar anak domba pilihan, ngarang kawih, sarta teu kaganggu ku karuksakan Yusup. Kasenangan maranéhna éta dakwaanana. Rama urang geus sumpah demi diri-Na sorangan: maranéhna bakal dibuang di hareupeun barisan, sarta Mantenna ngahudangkeun hiji bangsa pikeun nindes maranéhna.

Pasal 6.

Cilaka maraneh anu hirup genah di Sion, jeung anu ngarasa aman di gunung Samaria—para gegeden ti bangsa nu panghulu, nu didatangan ku bani Israil! Kadarieu ka Kalne tuluy tempo; ti dinya terus ka Hamat nu gede; tuluy turun ka Gat urang Pelisti. Naha maraneh leuwih alus ti batan karajaan-karajaan eta? Atawa wewengkonna leuwih lega ti batan wewengkon maraneh? Maraneh nyingkahkeun poe balai, tapi kalah ngadeukeutkeun jaman karusuhan. Maranehna ngagoler dina ranjang gading jeung galoler dina korsi santaina, nyaratuan anak domba tina kawanan jeung anak sapi tina kandang panggemukan. Maranehna tingkecrek maen kacapi, jeung cara Daud, nyiptakeun rupa-rupa waditra pikeun dirina. Maranehna nginum anggur sapinggan-pinggan jeung ngulas awakna ku minyak nu pangalusna, tapi teu nalangsa ku ancurna turunan Yusup. Ku sabab eta ayeuna maranehna bakal diboyong ka pangbuangan pangheulana ti nu dibuang, sarta pesta-pesta jelema nu hirup ngedoyan-doyan bakal lekasan.

Rama Nu Maha Kawasa parantos sumpah demi salira-Na—kieu dawuhan Rama nu ngawasaan balad sawarga: Kami ijid kana kaangkuhan Yakub jeung ceuceub kana benteng-bentengna, sarta Kami rek masrahkeun eta kota jeung saeusina.

Sarta lamun aya sapuluh urang nu nyesa dina hiji imah, maranehna oge bakal paraeh.

Sarta lamun baraya hiji jelema, nya eta anu ngaduruk mayit, ngangkat manehna pikeun mawa tulang-tulang kaluar ti imah, tuluy nyalukan ka sing saha nu aya di kamar pangjerona, “Masih aya nu sejen jeung maneh?” tuluy jawabna, “Euweuh,” tuluy ceuk manehna, “Jempe! Urang teu meunang nyebut jenengan Rama urang.”

Sabab tenjo, Rama urang maparin parentah, nya imah nu gede bakal diancurkeun jadi ruruntuk sarta imah nu leutik jadi rempuk. Naha kuda bisa lumpat dina gawir? Naha jalma ngawuluku laut ku sapi? Tapi maraneh geus ngarobah kaadilan jadi racun jeung buah kabeneran jadi racun nu pait. Maraneh anu ngagumbirakeun Lodebar sarta ngomong, “Lain ku kakuatan sorangan urang geus ngarebut Karnaim pikeun urang?” ^a

Tapi tenjo—Kami rek ngabangkitkeun hiji bangsa pikeun ngalawan maraneh, eh bani Israil, kitu dawuhan Rama nu ngawasaan balad sawarga, sarta maranehna bakal nindes maraneh ti Lebo-hamat nepi ka Walungan Araba.