ڇپيل
ڪتاب

آرام پسند ۽ بي پرواهه ماڻهن تي افسوس

افسوس انهن تي جيڪي هاٿي ڏند جي پلنگن تي ليٽيل، چونڊ گهيٽا کائيندڙ، گيت جوڙيندڙ، ۽ يوسف جي تباهيءَ کان بي پرواهه آهن. سندن آرام ئي سندن ڏوهه آهي. اسان جي پيءُ پنهنجو قسم کنيو آهي: اهي قطار جي اڳيان جلاوطنيءَ ۾ ويندا، ۽ هو هڪ قوم اٿاريندو جيڪا مٿن ظلم ڪندي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 8, 14

باب 6.

افسوس آهي انهن تي جيڪي صيون ۾ آرام سان آهن، ۽ انهن تي جيڪي سامريا جي جبل تي پاڻ کي محفوظ ٿا سمجهن—جيڪي سڀ کان اڳيان قوم جا نامور ماڻهو آهن، جن وٽ اسرائيل جو گھراڻو ايندو آهي! ڪلنه ڏانهن پار وڃي ڏسو؛ اتان وڏي حمات ڏانهن وڃو؛ پوءِ فلستين جي ڳت ڏانهن لهي وڃو. ڇا اوهين انهن بادشاهين کان بهتر آهيو؟ يا انهن جي سرحد اوهان جي سرحد کان وڏي آهي؟ اوهين آفت جي ڏينهن کي پري ٿا ڪريو، پر تشدد جي حڪومت کي ويجهو ٿا آڻيو. اهي هاٿيءَ جي ڏند جي پلنگن تي ليٽن ٿا ۽ پنهنجن ڪوچن تي پکڙجي پون ٿا، ڌڻ مان ٻڪريءَ جا ٻچا ۽ ٿلهو ڪرڻ واري واڙي جا ڏاند ٻچا کائيندا آهن. اهي بربط تي بي ترتيب ڌن وڄائين ٿا ۽ داؤد وانگر پنهنجي لاءِ ساز ايجاد ڪن ٿا. اهي پيالن جا پيالا ڀري شراب پيئن ٿا ۽ پاڻ کي بهترين تيل لڳائين ٿا، پر اهي يوسف جي تباهيءَ تي غمگين نہ ٿا ٿين. تنهنڪري هاڻي اهي جلاوطن ٿيندڙن جي اڳيان جلاوطنيءَ ۾ ويندا، ۽ پکڙجي آرام ڪندڙن جي عيش عشرت ختم ٿي ويندي.

حاڪم پيءُ پنهنجي ذات جو قسم کنيو آهي—هي آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو اعلان آهي: يعقوب جي غرور کي آءٌ ناپسند ڪريان ٿو ۽ سندس قلعن کان نفرت ڪريان ٿو، ۽ شهر کي ۽ ان جي هر شيءِ کي حوالي ڪندس.

جيڪڏهن هڪ گھر ۾ ڏهه ماڻهو بچي رهن تہ اهي بہ مري ويندا.

جڏهن ڪنهن ماڻهوءَ جو مائٽ، جيڪو لاشن کي ساڙيندڙ آهي، کيس کڻي هڏا گھر مان ٻاهر ڪڍڻ لاءِ اٿاري، ۽ جيڪو اندرين ڪمري ۾ آهي تنهن کي سڏي پڇي تہ ”ڇا اڃا ڪو تو سان گڏ آهي؟“ ۽ هو وراڻي تہ ”ڪوبہ نہ،“ تڏهن هو چوندو تہ ”چپ! اسان کي اسان جي پيءُ جو نالو نہ وٺڻ گھرجي.“

ڇاڪاڻ تہ ڏسو، اسان جو پيءُ حڪم ڏئي ٿو، تہ وڏو گھر ٽڪرا ٽڪرا ڪيو ويندو ۽ ننڍو گھر چيڀاٽيو ويندو. ڇا گھوڙا پٿريلي ٽڪريءَ تي ڊوڙن ٿا؟ ڇا ڪو ڍڳن سان سمنڊ ۾ هر هلائي ٿو؟ تڏهن بہ اوهان انصاف کي زهر ۾ ۽ سچائيءَ جي ميوي کي ڪڙي زهر ۾ بدلائي ڇڏيو آهي. اوهين جيڪي لو-دبر تي خوش ٿيو ٿا ۽ چئو ٿا تہ ”ڇا اسان پنهنجي طاقت سان قرنائم پاڻ لاءِ نہ ورتو آهي؟“ a a v13 انهن ٻن شهرن جا نالا، جن کي فتح ڪرڻ تي اسرائيل فخر ڪري ٿو، ٺٺولي وارا مطلب رکن ٿا. لو-دبر جو آواز ”ڪجھ بہ نہ هجڻ جي شيءِ“ جهڙو آهي، ۽ قرنائم جو مطلب ”سڱ“ آهي، جيڪو طاقت جي نشاني آهي. سندن غرور وارو فخر دراصل ڪجھ بہ نہ هجڻ تي فخر ڪرڻ برابر آهي.

پر ڏسو، آءٌ اوهان جي خلاف هڪ قوم اٿاريان ٿو، اي اسرائيل جا گھراڻا، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ اهي اوهان کي لبو-حمات کان وٺي عربا جي نديءَ تائين ستائيندا.