Wee die gemaklikes en selfvoldanes
Wee dié wat op ivoorbeddens lê en luier, uitgesoekte lammers eet, liedere uitdink en hulle nie oor die ondergang van Josef kwel nie. Hulle gemak is die aanklag. Ons Vader het by Homself gesweer: hulle gaan aan die voorpunt van die stoet in ballingskap, en Hy laat 'n nasie opstaan om hulle te onderdruk.
6 1Wee die wat gerus is in Sion, en die wat veilig voel op die berg van Samaria—die vername manne van die vernaamste nasie, na wie die huis van Israel kom! 2Trek oor na Kalne toe en kyk; gaan van daar af verder na Hamat die grote; gaan dan af na Gat van die Filistyne. Is julle beter as hierdie koninkryke? Of is hulle gebied groter as julle s'n? 3Julle stoot die dag van onheil weg, en tog bring julle ’n heerskappy van geweld nader. 4Hulle lê op beddens van ivoor en strek hulle uit op hulle rusbanke, en hulle eet lammers uit die kleinvee en kalwers uit die vetmeshok. 5Hulle tokkel op die harp en, soos Dawid, bedink hulle vir hulleself musiekinstrumente. 6Hulle drink wyn by die bakvol en salf hulle met die fynste olie, maar hulle treur nie oor die ondergang van Josef nie. 7Daarom sal hulle nou in ballingskap gaan aan die hoof van die ballinge, en die gefuif van dié wat gemaklik uitgestrek lê, sal verbygaan.
8Die soewereine Vader het by homself gesweer—dit is die woord van die Vader van die hemelse leërmagte: Ek verafsku die trots van Jakob en haat sy vestings, en ek sal die stad en alles daarin oorgee.
9En as daar tien man in een huis oorbly, sal hulle ook sterf.
10En wanneer ’n man se familielid, die een wat die lyke verbrand, hom optel om die bene uit die huis te dra, en roep na wie ook al in die binneste kamer is: “Is daar nog iemand by jou?” en hy antwoord: “Niemand,” dan sal hy sê: “Stil! Ons mag nie die naam van ons Vader aanroep nie.”
11Want kyk, ons Vader gee die bevel, en die groot huis sal tot stukke geslaan word en die klein huis tot gruis. 12Hardloop perde op ’n krans? Ploeg ’n mens die see met osse? Tog het julle die reg in gif verander en die vrug van geregtigheid in bitter gif. 13Julle wat juig oor Lo-Debar en sê: “Het ons nie deur ons eie krag Karnaim vir onsself ingeneem nie?” a a v13 Die twee stede waarop Israel roem dat hy hulle verower het, dra spottende betekenisse: Lo-Debar klink soos “’n ding van niks,” en Karnaim beteken “horings” — ’n simbool van krag. Hulle trotse grootpratery kom neer op roem in niks.
14Maar kyk—ek verwek ’n nasie teen julle, huis van Israel, sê die Vader van die hemelse leërmagte, en hulle sal julle verdruk van Lebo-Hamat af heeltemal tot by die spruit van die Araba.
