Biada beztroskim i zadufanym w sobie
Biada tym, którzy wylegują się na łożach z kości słoniowej, jedzą wyborne jagnięta, wymyślają pieśni i nie przejmują się upadkiem Józefa. Ich beztroska jest oskarżeniem. Nasz Ojciec przysiągł na samego siebie: pójdą na wygnanie na czele kolumny, a on podniesie naród, który będzie ich uciskał.
6 1Biada beztroskim na Syjonie i tym, którzy czują się bezpieczni na górze Samarii — znakomitym mężom najprzedniejszego narodu, do których przychodzi dom Izraela! 2Przejdźcie do Kalne i zobaczcie; stamtąd idźcie do wielkiego Chamatu; potem zejdźcie do Gat filistyńskiego. Czy jesteście lepsi niż te królestwa? Albo czy ich ziemia jest większa niż wasza? 3Odsuwacie dzień nieszczęścia, a przybliżacie panowanie przemocy. 4Leżą na łożach z kości słoniowej i wylegują się na swoich sofach, jedząc jagnięta z trzody i cielęta z tuczarni. 5Brzdąkają na harfie i, jak Dawid, wymyślają sobie instrumenty muzyczne. 6Piją wino czaszami i namaszczają się najlepszymi olejkami, lecz nie smucą się z powodu upadku Józefa. 7Dlatego teraz pójdą na wygnanie na czele wygnańców, a przeminie biesiadowanie tych, którzy wylegują się beztrosko.
8Wszechwładny Ojciec przysiągł na samego siebie — oto słowo Ojca zastępów niebieskich: Gardzę pychą Jakuba i nienawidzę jego warowni, i wydam miasto oraz wszystko, co w nim jest.
9A jeśli pozostanie dziesięciu ludzi w jednym domu, i oni pomrą.
10A gdy krewny człowieka, ten, który pali ciała, podniesie go, aby wynieść kości z domu, i zawoła do tego, kto jest w najdalszym zakątku domu: „Czy jest jeszcze ktoś z tobą?”, a on odpowie: „Nikogo”, wtedy powie: „Cicho! Nie wolno nam wzywać imienia naszego Ojca.”
11Bo oto nasz Ojciec wydaje rozkaz, i wielki dom zostanie roztrzaskany na kawałki, a mały dom na drobne części. 12Czy konie galopują po skale? Czy orze się morze wołami? A wy zamieniliście prawo w truciznę, a owoc sprawiedliwości w gorzką truciznę. 13Wy, którzy radujecie się z powodu Lo-Debar i mówicie: „Czyż nie własną siłą zdobyliśmy dla siebie Karnaim?” a a v13 Dwa miasta, których zdobyciem chlubi się Izrael, noszą szydercze znaczenia: Lo-Debar brzmi jak „rzecz nic niewarta”, a Karnaim znaczy „rogi” — symbol siły. Ich dumna przechwałka sprowadza się do chlubienia się niczym.
14Lecz oto — wzbudzam przeciwko wam naród, domu Izraela, mówi Ojciec zastępów niebieskich, i będą was uciskać od Lebo-Chamat aż do potoku Araby.