Rahatına Düşkün ve Vurdumduymazların Vay Haline
6 1Vay haline Siyon'da kaygısızca yaşayanların, Samiriye Dağı'nda güvenlik içinde olanların— İsrail halkının başvurduğu, önde gelen ulusun saygın adamlarının! 2Kalne'ye geçip bakın; oradan büyük Hama'ya gidin; sonra Filistlilerin Gat Kenti'ne inin. Siz bu krallıklardan daha mı iyisiniz? Ya da onların toprakları sizinkinden daha mı geniş? 3Kötü günü uzak sanıyorsunuz, ama zorbalık saltanatını yaklaştırıyorsunuz. 4Fildişi süslü yataklara uzanır, sedirlerine serilirler; sürüden kuzular, besili ahırdan danalar yerler. 5Çenk eşliğinde türküler söyler, Davut gibi kendilerine çalgılar icat ederler. 6Taslarla şarap içer, en güzel yağları sürünürler, ama Yusuf'un yıkımına üzülmezler. 7Bu yüzden şimdi sürgüne gidenlerin başında sürgüne gidecekler, sedire serilenlerin cümbüşü son bulacak.
8Egemen Baba kendi üzerine ant içti—Göksel Orduların Babası şöyle diyor: Yakup'un gururundan iğreniyor, kalelerinden nefret ediyorum; bu yüzden kenti ve içindeki her şeyi düşmana teslim edeceğim.
9Eğer bir evde on kişi kalırsa, onlar da ölecek.
10Ölünün akrabası, cesetleri yakan kişi, kemikleri evden çıkarmak için onu kaldırıp evin en iç odasındaki kişiye, «Yanında başka kimse var mı?» diye seslenince, o da «Hayır» diye yanıtlayınca, «Sus! Babamız'ın adı anılmamalı» diyecek.
11İşte, Babamız buyruk veriyor; büyük ev paramparça olacak, küçük ev de darmadağın. 12Atlar kayalık üzerinde koşar mı? İnsan denizi öküzle sürer mi? Ama siz adaleti zehire, doğruluğun meyvesini acı zehire çevirdiniz. 13Ey Lo-Devar için sevinenler, «Karnayim'i kendi gücümüzle almadık mı?» diyenler, a a v13 İsrail'in ele geçirmekle övündüğü iki kasabanın adları alaycı anlamlar taşır: Lo-Devar «hiçlik, değersiz bir şey» gibi bir sesle, Karnayim ise «boynuzlar»—güç simgesi—anlamına gelir. Onların gururlu övünmesi, hiçlikle övünmekten başka bir şey değildir.
14Ama işte, ey İsrail halkı, size karşı bir ulus çıkaracağım, diyor Göksel Orduların Babası; Levo-Hamat'tan Arava Vadisi'ne kadar sizi ezecekler.