پيءُ پناهه جا شهر مهيا ڪري ٿو
اسان جو پيءُ ڇهه شهر الڳ ڪري ٿو ته جيڪو اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪنهن کي ماري ڇڏي، اهو ڪنهن هنڌ ڀڄي وڃي سگهي ۽ بدلي ۾ مارجڻ کان اڳ ان جي ڳالهه ٻڌي وڃي. ضابطا صاف آهن: دروازي تي پنهنجو معاملو بيان ڪر، مقدمي تائين ترس، ۽ سردار ڪاهن جي مرڻ تائين رهه.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–6
20 1پوءِ اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ
2”بني اسرائيل کي چؤ تہ ’پنهنجي لاءِ پناهه جا اهي شهر مقرر ڪريو، جن بابت مون موسيٰ جي معرفت اوهان کي چيو هو، 3جيئن جيڪو اڻڄاڻائيءَ ۾ ڀُل سان ڪنهن کي ماري وجهي، سو اتي ڀڄي وڃي سگهي. اهي شهر اوهان لاءِ رت جو بدلو وٺندڙ کان پناهه هوندا. 4جيڪو انهن شهرن مان ڪنهن هڪ ڏانهن ڀڄي ويندو، سو شهر جي دروازي جي دَر وٽ بيهي، انهيءَ شهر جي بزرگن کي پنهنجو معاملو ٻڌائيندو. پوءِ اهي کيس پاڻ وٽ شهر اندر آڻي، رهڻ لاءِ جاءِ ڏيندا، تہ هو انهن جي وچ ۾ رهي. 5جيڪڏهن رت جو بدلو وٺندڙ سندس پٺيان لڳي ايندو، تہ اهي قاتل کي هن جي حوالي نہ ڪندا، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي پاڙيسريءَ کي اڻڄاڻائيءَ ۾ ماريو هو، ۽ اڳ ۾ مٿس ڪا نفرت نہ هئس. 6جيستائين هو جماعت جي اڳيان مقدمي لاءِ بيهي، ۽ انهيءَ وقت جو خدمت ڪندڙ وڏو ڪاهن مري، تيستائين هو انهيءَ شهر ۾ رهندو. تڏهن قاتل پنهنجي شهر ۽ گھر ڏانهن، يعني جنهن شهر مان ڀڄي آيو هو، تنهن ڏانهن موٽي سگهندو.‘“
7پوءِ هنن نفتالي جي جبلن ۾ گليل جو قادس، افرائيم جي جبلن ۾ شڪيم، ۽ يهوداه جي جبلن ۾ قريت ارب (يعني حبرون) جدا ڪيائون. 8يردن جي پار، يريحو جي اوڀر ڏانهن، هنن روبن جي قبيلي مان بيابان ۾ ميدان تي بزر، گاد جي قبيلي مان جلعاد ۾ راموت، ۽ منسي جي قبيلي مان بسن ۾ جولان ڏنائون. 9اهي شهر سڀني بني اسرائيل ۽ انهن جي وچ ۾ رهندڙ پرديسين لاءِ مقرر ڪيل هئا، تہ جيڪو ڪنهن کي اڻڄاڻائيءَ ۾ ماري وجهي، سو اتي ڀڄي وڃي سگهي، ۽ جماعت جي اڳيان مقدمي ۾ بيهڻ کان اڳ رت جو بدلو وٺندڙ جي هٿان نہ مري.
