پولوس تيموتيُس ته ليک ليکى
د پولوس آخري خط، چې د مرګ سره نږدې يې وليکلو، چې مشال تيموتاؤس ته سپاري او هغه ته حکم ورکوي چې کلام اعلان کړي.
1 1زۀ پولوس، د زمونږ پلار په رضا سره د مسيح عيسىٰ رسول، د هغه ژوندون د وعدې مطابق چې په مسيح عيسىٰ کښې دے، 2تيموتيُس ته، زما ګران بچى. دې دپاره چې د زمونږ پلار او زمونږ د مالِک مسيح عيسىٰ له خوا فضل، رحم او سلامتى درباندې وى.
هغه اور چې زمونږ پلار درکړے دے، تازه ساتۀ
3زۀ د زمونږ پلار شکر ادا کوم، چې زۀ د خپلو مشرانو په شان په صاف ضمير سره د هغۀ عبادت کوم، او شپه او ورځ په خپلو دُعاګانو کښې تۀ تل يادوم. 4ستا اوښکې يادوم او زۀ ستا د ليدو ارمان لرم، دې دپاره چې زۀ په خوشحالۍ ډک شم. 5زۀ ستا هغه خالص ايمان يادوم چې اول ستا په انا لوئيس او ستا په مور يُونيکې کښې ژوندے وو، او اوس زۀ يقين لرم چې تا کښې هم دے.
6نو زۀ تا له يادونه کوم چې د زمونږ پلار هغه نعمت چې زما د لاسونو په ايښودلو سره تا کښې دے، هغه د اور په شان تازه وساته. 7ځکه چې زمونږ پلار مونږ ته د ويرې روح نۀ دے راکړے، بلکې د قوت، د مينې او د ضبط روح يې راکړے دے. 8نو زمونږ د مالِک د ګواهۍ نه مۀ شرميږه، او نۀ زما نه چې د هغۀ قيدى يم، بلکې د زمونږ پلار د قوت په وسيله د اِنجيل دپاره په تکليفونو کښې شريک شه. 9هغۀ مونږ خلاص کړو او په يو پاک بلنه يې راوبللو، نۀ زمونږ د کارونو په سبب بلکې د خپل مقصد او فضل په سبب، چې مونږ ته د ازل نه مخکښې په مسيح عيسىٰ کښې راکړے شوے وو، 10او اوس زمونږ د خلاصونکى مسيح عيسىٰ د راڅرګندېدو په وسيله څرګند شو، چې هغۀ مرګ ختم کړو او د اِنجيل په وسيله يې ژوندون او بقا رڼا کړل. 11د دې اِنجيل دپاره زۀ مُناد، رسول او اُستاذ مقرر شوم. 12ځکه زۀ دا تکليفونه ګالم. خو زۀ نۀ شرميږم، ځکه چې زۀ پوهيږم چې په چا مې ايمان راوړے دے، او يقين لرم چې هغه کولے شى زما سپارل شوے امانت تر هغې ورځې پورې وساتى چې هغه بيا راشى.
13د روغو خبرو هغه نمونه چې تا زما نه اورېدلې ده، هغه په مسيح عيسىٰ کښې په ايمان او مينه سره ټينګه ونيسه. 14هغه ښۀ امانت چې تا ته سپارلے شوے دے، هغه د روحُ القُدس په وسيله وساته چې زمونږ دننه اوسيږى.
15تۀ دا پوهيږې چې د آسيا په صوبه کښې ټول زما نه مخ واړولو، چې په هغوئ کښې فيګيلُس او هرمُوجينِس هم دى. 16زمونږ مالِک عيسىٰ دې د اُنِيسيفورُس کور باندې رحم وکړى، ځکه چې هغۀ زۀ اکثر تازه کولم او زما د زنځيرونو نه نۀ شرمېدلو، 17بلکې کله چې هغه رووم ته راغلو نو زما ډېر په شوق سره لټون يې وکړو، تر هغې چې زۀ يې وموندلم. 18زمونږ مالِک عيسىٰ دې دا ورکړى چې هغه په هغه ورځ د مالِک له خوا رحم ومومى. تۀ ښۀ پوهيږې چې هغۀ په اِفسُس کښې څومره خدمت کړے دے.