Dziedzictwo Manassesa
W dziale Manassesa pięć sióstr upomina się, na mocy nakazu naszego Ojca danego Mojżeszowi, o dziedzictwo, którego ich ojciec nie miał synów, by objąć – i otrzymuje je. Potomkowie Józefa narzekają, że ich dział jest za mały; Jozue każe im wykarczować las i przestać bać się żelaznych rydwanów.
17 1Los dla plemienia Manassesa, pierworodnego Józefa: Machirowi, pierworodnemu Manassesa i ojcu Gileada, przypadły Gilead i Baszan, bo był wojownikiem. 2Pozostali synowie Manassesa otrzymali ziemię według swoich rodów: Abiezer, Chelek, Asriel, Sychem, Chefer, Szemida — to męskie potomstwo Manassesa, syna Józefa, według rodów. 3Zelofchad — z Manassesa, poprzez Machira, Gileada, Chefera — nie miał synów, lecz tylko córki: Machlę, Noę, Choglę, Milkę, Tirsę. 4Przyszły przed Eleazara kapłana, Jozuego, syna Nuna, i przywódców, mówiąc: „Nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi, aby dał nam dziedzictwo pośród naszych braci”. Więc na rozkaz naszego Ojca Jozue dał im dziedzictwo pośród braci ich ojca. 5Manassesowi przypadło dziesięć działów, oprócz ziemi Gileadu i Baszanu po drugiej stronie Jordanu, 6ponieważ córki Manassesa otrzymały dziedzictwo pośród jego synów. Ziemia Gileadu należała do pozostałych synów Manassesa. 7Terytorium Manassesa ciągnęło się od Aszera do Michmetat, na wschód od Sychem; potem na południe, do mieszkańców En-Tappuach. 8Do Manassesa należała ziemia Tappuach, ale samo Tappuach na granicy Manassesa należało do synów Efraima. 9Granica schodziła do potoku Kana. Na południe od potoku te miasta pośród miast Manassesa należały do Efraima; granica Manassesa biegła na północ od potoku i kończyła się przy morzu. 10Ziemia Efraima leżała na południu, a Manassesa na północy, a jej granicą było morze. Na północy sięgali do Aszera, a na wschodzie do Issachara. 11W Issacharze i Aszerze Manasses miał także Bet-Szean z jego osiedlami, Jibleam z jego osiedlami, mieszkańców Doru z jego osiedlami, En-Doru z jego osiedlami, Taanaku z jego osiedlami i Megiddo z jego osiedlami — trzy wzgórza. 12Lecz synowie Manassesa nie zdołali zająć tych miast i Kananejczycy nadal mieszkali w tej ziemi. 13Gdy Izrael się wzmocnił, zmusił Kananejczyków do pracy przymusowej, ale nie wypędził ich całkowicie. 14Synowie Józefa zapytali Jozuego: „Dlaczego dałeś nam w dziedzictwo tylko jeden los i jeden dział? Jesteśmy licznym ludem, bo nasz Ojciec aż dotąd nam błogosławił”.
15Jozue im odpowiedział: „Jeśli jesteście tak liczni, idźcie do lasu i wykarczujcie tam sobie ziemię w kraju Peryzzytów i Refaitów, skoro góry Efraima są dla was za ciasne”.
16Synowie Józefa powiedzieli: „Góry nam nie wystarczają, a wszyscy Kananejczycy mieszkający w dolinie mają żelazne rydwany — ci w Bet-Szean z jego osiedlami i ci w dolinie Jizreel”.
17Wtedy Jozue powiedział domowi Józefa — Efraimowi i Manassesowi: „Jesteście liczni i bardzo potężni. Nie będziecie mieli jednego tylko losu, 18bo i góry będą wasze. Jest to las, ale wykarczujecie go, i jego najdalsze krańce będą wasze. Wypędzicie Kananejczyków, choć ich rydwany są żelazne i choć są silni”.