ମନଃଶିଙ୍କ ଅଧିକାର

ମନଃଶିର ଅଧିକାରରେ ପାଞ୍ଚ ଭଉଣୀ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆମର ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବଳରେ ସେହି ଅଧିକାର ଦାବି କରନ୍ତି ଯାହା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କ ବାପାଙ୍କର କୌଣସି ପୁତ୍ର ନ ଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ପାଆନ୍ତି। ଯୋଷେଫର ସନ୍ତାନମାନେ ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଅତି ଛୋଟ; ଯିହୋଶୂୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲ ସଫା କରିବାକୁ ଓ ଲୌହ ରଥକୁ ଭୟ କରିବା ବନ୍ଦ କରିବାକୁ କହନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 17।

ଯୋଷେଫଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ମନଃଶି ବଂଶ ନିମନ୍ତେ ବାଣ୍ଟ ହେଲା; ମନଃଶିଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଓ ଗିଲୀୟଦର ପିତା ମାଖୀରକୁ ଗିଲୀୟଦ ଓ ବାଶନ ମିଳିଲା, କାରଣ ସେ ଜଣେ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲା। ମନଃଶିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ବଂଶାନୁସାରେ ଭୂମି ପାଇଲେ; ଅବୀୟେଷର, ହେଲକ, ଅସ୍ରୀୟେଲ, ଶେଖମ, ହେଫର ଓ ଶମୀଦା—ଏମାନେ ଯୋଷେଫଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନଃଶିଙ୍କ ବଂଶାନୁସାରେ ପୁରୁଷ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ। ମାତ୍ର ମନଃଶିଙ୍କ ପୁତ୍ର ମାଖୀର, ମାଖୀରର ପୁତ୍ର ଗିଲୀୟଦ, ଗିଲୀୟଦର ପୁତ୍ର ହେଫରଙ୍କ ବଂଶଜାତ ସଲଫାଦର କୌଣସି ପୁତ୍ର ନ ଥିଲା, କେବଳ କନ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ; ତାହାର କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ନାମ ମହଲା, ନୋୟା, ହଗ୍ଲା, ମିଲ୍କା ଓ ତିର୍ସା। ସେମାନେ ଏଲୀୟାସର ଯାଜକ, ନୂନର ପୁତ୍ର ଯିହୋଶୂୟ ଓ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ।” ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଯିହୋଶୂୟ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃବ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେଲେ। ଯର୍ଦ୍ଦନ ସେପାରିସ୍ଥିତ ଗିଲୀୟଦ ଓ ବାଶନ ଦେଶ ଛଡ଼ା ମନଃଶି ବଂଶକୁ ଦଶ ଅଂଶ ମିଳିଲା, କାରଣ ମନଃଶିଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକାର ପାଇଲେ; ଆଉ ଗିଲୀୟଦ ଦେଶ ମନଃଶିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ହେଲା। ଆଉ ମନଃଶିଙ୍କ ସୀମା ଆଶେରଠାରୁ ଶେଖମର ପୂର୍ବସ୍ଥିତ ମିକ୍‌ମଥତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲା; ପୁଣି ସେହି ସୀମା ଦକ୍ଷିଣ ଆଡ଼କୁ ଐନ୍‌-ତପୂହ ନିବାସୀମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲା। ତପୂହ ଦେଶ ମନଃଶିଙ୍କର ହେଲା, ମାତ୍ର ମନଃଶିଙ୍କ ସୀମାସ୍ଥିତ ତପୂହ ଇଫ୍ରୟିମଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ହେଲା। ପୁଣି ସେହି ସୀମା କାନା ନଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓହ୍ଲାଇ ଗଲା; ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମନଃଶିଙ୍କ ନଗରସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏହିସବୁ ନଗର ଇଫ୍ରୟିମଙ୍କର ହେଲା; ଆଉ ମନଃଶିଙ୍କ ସୀମା ନଦୀର ଉତ୍ତର ଦିଗ ଦେଇ ଯାଇ ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ଶେଷ ହେଲା। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ଇଫ୍ରୟିମଙ୍କର ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗ ମନଃଶିଙ୍କର ହେଲା, ଆଉ ସମୁଦ୍ର ତାହାର ସୀମା ଥିଲା; ପୁଣି ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଆଶେର ଓ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇଷାଖର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଇଷାଖର ଓ ଆଶେର ମଧ୍ୟରେ ମନଃଶି ବେଥ୍‌-ଶାନ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ, ଯିବ୍ଲୀୟମ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ, ଦୋରର ନିବାସୀ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ, ଐନ୍‌-ଦୋରର ନିବାସୀ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ, ତାନକର ନିବାସୀ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ, ପୁଣି ମଗିଦ୍ଦୋର ନିବାସୀ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହ—ଏହି ତିନି ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କଲା। ତଥାପି ମନଃଶିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସେହିସବୁ ନଗର ଅଧିକାର କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଆଉ କିଣାନୀୟମାନେ ସେହି ଦେଶରେ ବାସ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର ରହିଲେ। ମାତ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନମାନେ ବଳବାନ ହୁଅନ୍ତେ, ସେମାନେ କିଣାନୀୟମାନଙ୍କୁ ବେଠି-କର୍ମରେ ବାଧ୍ୟ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ସେମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ଯୋଷେଫଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଯିହୋଶୂୟଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଅଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାଣ୍ଟ ଓ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଦେଲେ? ଆମ୍ଭେମାନେ ତ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛନ୍ତି।”

ଏଥିରେ ଯିହୋଶୂୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏତେ ବହୁସଂଖ୍ୟକ, ତେବେ ଇଫ୍ରୟିମର ପାର୍ବତୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅତି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାରୁ, ବନ ଆଡ଼କୁ ଯାଇ ପରିଷୀୟ ଓ ରଫାୟୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସେଠାରେ ଭୂମି ସଫା କର।”

ତହୁଁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ କହିଲେ, “ସେହି ପାର୍ବତୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ଆଉ ତଳଭୂମିରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ କିଣାନୀୟର ଲୌହ ରଥ ଅଛି—ଯେଉଁମାନେ ବେଥ୍‌-ଶାନ ଓ ତହିଁର ଉପନଗରସମୂହରେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଯିଷ୍ରିୟେଲ ତଳଭୂମିରେ ଅଛନ୍ତି।”

ସେତେବେଳେ ଯିହୋଶୂୟ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୃହକୁ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଇଫ୍ରୟିମ ଓ ମନଃଶିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାଣ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ବରଂ ପାର୍ବତୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହେବ; ତାହା ବନ ହେଲେ ହେଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ସଫା କରିବ, ଆଉ ତହିଁର ଦୂରସ୍ଥ ସୀମାସମୂହ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହେବ; ଯଦ୍ୟପି କିଣାନୀୟମାନଙ୍କର ଲୌହ ରଥ ଅଛି ଓ ସେମାନେ ବଳବାନ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେବ।”