Manashe merosi
Manashening ulushida besh opa-singil bor: otalarining merosini oladigan oʻgʻli boʻlmagani uchun ular Otamizning Musoga bergan amriga tayanib, merosni talab qilishadi va uni olishadi. Yusufning avlodlari ulushimiz juda kichik deb noliydi. Yoshua ularga oʻrmonni tozalashni va temir aravalardan qoʻrqmaslikni aytadi.
17 1Yusufning toʻngʻichi Manashe qabilasiga tushgan chek quyidagicha edi. Manashening toʻngʻichi, Gilad otasi boʻlgan Mokirga Gilad bilan Bashan tegdi, chunki u jangchi edi. 2Manashening qolgan oʻgʻillari ham urugʻlari boʻyicha yer oldilar: Abiezer, Xelek, Asriel, Shakam, Xefer, Shemida. Bular Yusuf oʻgʻli Manashening erkak avlodlari boʻlib, urugʻlari boʻyicha edilar. 3Mokir, Gilad va Xefer orqali Manashedan boʻlgan Zelofxadning oʻgʻillari yoʻq, faqat qizlari bor edi: Maxla, Noa, Xogla, Milka va Tirza. 4Ular ruhoniy Elazar, Nun oʻgʻli Yoshua va rahbarlar oldiga kelib dedilar: “Otamiz Musoga bizga ogʻa-inilarimiz qatorida meros berishni buyurgan edi.” Shunday qilib, Otamizning amri bilan Yoshua ularga otalarining ogʻa-inilari qatorida meros berdi. 5Iordanning narigi tomonidagi Gilad va Bashan yurtidan tashqari, Manashega oʻn ulush tegdi, 6chunki Manashening qizlari ham uning oʻgʻillari qatorida meros oldilar. Gilad yurti esa Manashening qolgan oʻgʻillariga tegishli edi. 7Manashening hududi Osherdan Shakamning sharqidagi Mikmetatgacha choʻzilib, soʻng janubga, En-Tappuax aholisi tomon borardi. 8Tappuax yurti Manashega tegishli edi, biroq Manashe chegarasidagi Tappuax shahri Efrayim oʻgʻillariga qarardi. 9Chegara Qana soyligiga tushardi. Soylikning janubida, Manashe shaharlari orasidagi bu shaharlar Efrayimga tegishli edi. Manashening chegarasi esa soylikning shimolidan oʻtib, dengizda tugardi. 10Janubdagi yer Efrayimniki, shimoldagisi Manasheniki boʻlib, dengiz ularning chegarasi edi. Shimolda ular Osherga, sharqda Issaxorga tutashardi. 11Issaxor va Osher ichida Manashega yana Baytshan va uning qishloqlari, Ibleam va uning qishloqlari, Dor aholisi va uning qishloqlari, En-Dor aholisi va uning qishloqlari, Taanax aholisi va uning qishloqlari hamda Megiddo aholisi va uning qishloqlari — uchta balandlik tegishli edi. 12Lekin Manashening oʻgʻillari bu shaharlarni egallay olmadilar, kanaanlar esa oʻsha yurtda yashayverdilar. 13Isroil kuchaygach, kanaanlarni majburiy mehnatga soldilar, biroq ularni butunlay quvib chiqarmadilar. 14Yusuf oʻgʻillari Yoshuadan soʻradilar: “Nega bizga meros qilib bitta chek va bitta ulush berdingiz? Biz koʻp sonli xalqmiz, chunki Otamiz bizni shu paytgacha barakalab keldi.”
15Yoshua ularga javob berdi: “Shunchalik koʻp sonli boʻlsangizlar, oʻrmonga chiqib, parizlar va rafolar hududida oʻzingizga yer tozalab olinglar, chunki Efrayimning togʻli oʻlkasi sizlarga tor.”
16Yusuf oʻgʻillari dedilar: “Togʻli oʻlka bizga yetmaydi, vodiydagi har bir kanaanning esa temir jang aravalari bor — Baytshan va uning qishloqlaridagilarning ham, Yizreel vodiysidagilarning ham.”
17Shunda Yoshua Yusuf xonadoniga — Efrayim va Manashega — dedi: “Sizlar koʻp sonli va juda qudratlisizlar. Sizlarda faqat bitta chek boʻlmaydi, 18chunki togʻli oʻlka ham sizlarniki boʻladi. U oʻrmon, lekin siz uni tozalaysizlar, uning eng chekka chegaralari ham sizlarniki boʻladi. Jang aravalari temir boʻlsa-da, oʻzlari kuchli boʻlsa-da, kanaanlarni quvib chiqarasizlar.”