ಮನಸ್ಸೆಯ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯ

ಮನಸ್ಸೆಯ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ಐವರು ಸಹೋದರಿಯರಿದ್ದಾರೆ; ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಅವರು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೋಶೆಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಆಜ್ಞೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೇಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಪಾಲು ತೀರ ಚಿಕ್ಕದೆಂದು ಯೋಸೇಫನ ಸಂತತಿಯವರು ದೂರುತ್ತಾರೆ; ಕಾಡನ್ನು ಕಡಿದು ಹಸನುಮಾಡಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ರಥಗಳಿಗೆ ಹೆದರುವುದನ್ನು ಬಿಡಿ ಎಂದು ಯೆಹೋಶುವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 17.

ಯೋಸೇಫನ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗನಾದ ಮನಸ್ಸೆಯ ಕುಲಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪಾಲು ಇದು: ಮನಸ್ಸೆಯ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗನೂ ಗಿಲ್ಯಾದನ ತಂದೆಯೂ ಆದ ಮಾಕೀರನು ಯುದ್ಧವೀರನಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಗಿಲ್ಯಾದವೂ ಬಾಷಾನವೂ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮನಸ್ಸೆಯ ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರ ಗೋತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಭೂಮಿ ದೊರಕಿತು: ಅಬೀಯೆಜೆರ, ಹೇಲೆಕ, ಅಸ್ರೀಯೇಲ, ಶೆಕೆಮ, ಹೇಫೆರ, ಶೆಮೀದ — ಇವರು ಯೋಸೇಫನ ಮಗನಾದ ಮನಸ್ಸೆಯ ಗಂಡುಸಂತಾನ, ಅವರ ಗೋತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ. ಮಾಕೀರ, ಗಿಲ್ಯಾದ, ಹೇಫೆರ ಇವರ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸೆಯಿಂದ ಬಂದ ಚೆಲೊಫೆಹಾದನಿಗೆ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದರು: ಮಹ್ಲಾ, ನೋವಾ, ಹೊಗ್ಲಾ, ಮಿಲ್ಕಾ, ತಿರ್ಚಾ. ಅವರು ಯಾಜಕನಾದ ಎಲ್ಲಾಜಾರ, ನೂನನ ಮಗನಾದ ಯೆಹೋಶುವ ಹಾಗೂ ಪ್ರಧಾನರ ಮುಂದೆ ಬಂದು, “ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಮಧ್ಯೆ ನಮಗೆ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮೋಶೆಗೆ ಅಪ್ಪಣೆಕೊಟ್ಟರು,” ಎಂದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಪ್ಪಣೆಯಂತೆ ಯೆಹೋಶುವನು ಅವರ ತಂದೆಯ ಸಹೋದರರ ಮಧ್ಯೆ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಯೊರ್ದನ್ ನದಿಯ ಆಚೆ ಇರುವ ಗಿಲ್ಯಾದ ಮತ್ತು ಬಾಷಾನ್ ಪ್ರದೇಶವಲ್ಲದೆ ಮನಸ್ಸೆಗೆ ಹತ್ತು ಪಾಲುಗಳು ಬಂದವು, ಮನಸ್ಸೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವು ದೊರಕಿದ್ದರಿಂದ ಹೀಗಾಯಿತು. ಗಿಲ್ಯಾದ ಪ್ರದೇಶವು ಮನಸ್ಸೆಯ ಉಳಿದ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸೆಯ ಪ್ರದೇಶವು ಆಶೇರಿನಿಂದ ಶೆಕೆಮಿನ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಿಕ್ಮೆತಾತಿನವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಏನ್-ತಪ್ಪೂಹದ ನಿವಾಸಿಗಳವರೆಗೆ ಸಾಗಿತ್ತು. ತಪ್ಪೂಹ ಪ್ರದೇಶವು ಮನಸ್ಸೆಗೆ ಸೇರಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸೆಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತಪ್ಪೂಹ ಪಟ್ಟಣವು ಎಫ್ರಾಯೀಮನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಗಡಿಯು ಕಾನಾ ಹಳ್ಳದ ಕಡೆಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಹಳ್ಳದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ, ಮನಸ್ಸೆಯ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದ ಈ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಎಫ್ರಾಯೀಮನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವು; ಮನಸ್ಸೆಯ ಗಡಿಯು ಹಳ್ಳದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಎಫ್ರಾಯೀಮನ ಭೂಮಿ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸೆಯ ಭೂಮಿ ಇದ್ದವು, ಸಮುದ್ರವೇ ಅದರ ಗಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಶೇರಿನವರೆಗೂ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಸಾಕಾರಿನವರೆಗೂ ತಲುಪಿದರು. ಇಸ್ಸಾಕಾರ ಮತ್ತು ಆಶೇರ್ ಸೀಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೆಗೆ ಬೇತ್-ಷೆಯಾನ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳು, ಇಬ್ಲೆಯಾಮ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳು, ದೋರ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಏನ್-ದೋರ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳ ನಿವಾಸಿಗಳು, ತಾನಾಕ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಮೆಗಿದ್ದೋ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳ ನಿವಾಸಿಗಳು — ಈ ಮೂರು ಗುಡ್ಡಪ್ರದೇಶಗಳು — ಸಹ ದೊರಕಿದವು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಕಾನಾನ್ಯರು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಬಲಗೊಂಡಾಗ ಅವರು ಕಾನಾನ್ಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟೀಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಯೋಸೇಫನ ಮಕ್ಕಳು ಯೆಹೋಶುವನನ್ನು, “ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಒಂದೇ ಪಾಲನ್ನೂ ಒಂದೇ ಭಾಗವನ್ನೂ ಏಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ? ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಅದಕ್ಕೆ ಯೆಹೋಶುವನು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಎಫ್ರಾಯೀಮನ ಬೆಟ್ಟಪ್ರದೇಶವು ನಿಮಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೆರಿಜ್ಜೀಯರ ಮತ್ತು ರೆಫಾಯ್ಯರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಡನ್ನು ಕಡಿದು ನೆಲ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟನು.

ಯೋಸೇಫನ ಮಕ್ಕಳು, “ಬೆಟ್ಟಪ್ರದೇಶವು ನಮಗೆ ಸಾಲದು, ಇದಲ್ಲದೆ ತಗ್ಗುಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಾನಾನ್ಯನ ಬಳಿ — ಬೇತ್-ಷೆಯಾನ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿರುವವರ ಹಾಗೂ ಇಜ್ರೇಲ್ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಬಳಿ — ಕಬ್ಬಿಣದ ರಥಗಳಿವೆ,” ಎಂದರು.

ಆಗ ಯೆಹೋಶುವನು ಯೋಸೇಫನ ಮನೆತನಕ್ಕೆ — ಎಫ್ರಾಯೀಮ್ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸೆಗೆ — “ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಜನರೂ ಬಹು ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮಗೆ ಒಂದೇ ಪಾಲು ಇರದು; ಬೆಟ್ಟಪ್ರದೇಶವೂ ನಿಮ್ಮದಾಗುವುದು. ಅದು ಕಾಡಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಕಡಿದು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವಿರಿ, ಅದರ ದೂರದ ಗಡಿಗಳೂ ನಿಮ್ಮದಾಗುವುವು. ಕಾನಾನ್ಯರ ರಥಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದವುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರೂ ನೀವು ಅವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವಿರಿ,” ಎಂದನು.