Nou ook in druk

Josua 17 FHB Father's Heart Bible™

VaderJesusGees
15% afslag op jou eerste bestelling →
Boek

Manasse se erfdeel

Manasse se toewysing sluit vyf susters in wat, op grond van ons Vader se bevel aan Moses, die erfdeel opeis wat hulle vader geen seuns gehad het om te ontvang nie, en dit kry. Josef se nageslag kla dat hulle deel te klein is; Josua sê vir hulle om die woud skoon te kap en op te hou om ystersstrydwaens te vrees.

Hoofstuk 17.

Die lot vir die stam van Manasse, die eersgeborene van Josef: aan Magir, Manasse se eersgeborene en vader van Gilead, is Gilead en Basan gegee, want hy was ’n krygsman. Manasse se ander seuns het grond volgens geslag ontvang: Abiëser, Helek, Asriël, Sigem, Hefer, Semida—die manlike afstammelinge van Manasse, die seun van Josef, volgens geslag. Selofgad—uit Manasse deur Magir, Gilead, Hefer—het geen seuns gehad nie, net dogters: Magla, Noa, Hogla, Milka, Tirsa. Hulle het voor Eleasar die priester, Josua die seun van Nun, en die leiers gekom en gesê: “Ons Vader het vir Moses beveel om vir ons ’n erfdeel onder ons broers te gee.” Op bevel van ons Vader het Josua dus vir hulle ’n erfdeel onder hulle vader se broers gegee. Tien dele het Manasse toegeval, behalwe die land Gilead en Basan oorkant die Jordaan, omdat Manasse se dogters ’n erfdeel onder sy seuns ontvang het. Die land Gilead het aan Manasse se ander seuns behoort. Manasse se grondgebied het van Aser na Migmetat geloop, oos van Sigem; daarna suid na die mense van En-Tappuag. Manasse het die land Tappuag gehad, maar Tappuag op Manasse se grens het aan Efraim se seuns behoort. Die grens het afgeloop na die Kanaspruit. Suid van die spruit het hierdie stede tussen Manasse s’n aan Efraim behoort; Manasse se grens het noord van die spruit geloop en by die see geëindig. Efraim se land het in die suide gelê, Manasse s’n in die noorde, met die see as sy grens. In die noorde het hulle aan Aser geraak, in die ooste aan Issaskar. In Issaskar en Aser het Manasse ook Bet-Sean en sy dorpies besit, Jibleam en sy dorpies, die inwoners van Dor en sy dorpies, van En-Dor en sy dorpies, van Taänak en sy dorpies, en van Megiddo en sy dorpies—die drie hoogtes. Maar Manasse se seuns kon nie hierdie stede inneem nie, en die Kanaäniete het in daardie land bly woon. Toe Israel sterk geword het, het hulle die Kanaäniete tot dwangarbeid gedwing, maar hulle nie heeltemal verdryf nie. Die seuns van Josef het vir Josua gevra: “Waarom gee u vir ons net een lot en een deel as erfdeel? Ons is ’n talryke volk, want ons Vader het ons tot nou toe geseën.”

Josua het vir hulle geantwoord: “As julle so talryk is, gaan op na die bos en maak daar grond skoon in die gebied van die Feresiete en die Refaïete, omdat Efraim se bergstreek te nou vir julle is.”

Josef se seuns het gesê: “Die bergstreek is nie genoeg vir ons nie, en elke Kanaäniet in die laagte het ysterstrydwaens—dié in Bet-Sean en sy dorpies en dié in die Jisreëlvlakte.”

Toe sê Josua vir die huis van Josef—Efraim en Manasse—: “Julle is talryk en baie magtig. Julle sal nie net een lot hê nie, want die bergstreek sal ook julle s’n wees. Dit is bos, maar julle sal dit skoonmaak, en sy verste grense sal julle s’n wees. Julle sal die Kanaäniete verdryf, al is hulle strydwaens van yster en al is hulle sterk.”