Η κληρονομιά του Μανασσή

Στο μερίδιο του Μανασσή περιλαμβάνονται πέντε αδελφές που διεκδικούν, κατά την εντολή του Πατέρα μας στον Μωυσή, την κληρονομιά που ο πατέρας τους δεν είχε γιους να παραλάβουν, και την παίρνουν. Οι απόγονοι του Ιωσήφ παραπονιούνται ότι το μερίδιό τους είναι πολύ μικρό· ο Ιησούς του Ναυή τους λέει να εκχερσώσουν το δάσος και να πάψουν να φοβούνται τα σιδερένια άρματα.

Κεφάλαιο 17.

Ο κλήρος για τη φυλή του Μανασσή, του πρωτότοκου γιου του Ιωσήφ: στον Μαχίρ, τον πρωτότοκο του Μανασσή και πατέρα του Γαλαάδ, δόθηκε η Γαλαάδ και η Βασάν, γιατί ήταν άνθρωπος πολεμιστής. Οι υπόλοιποι γιοι του Μανασσή πήραν γη κατά τις οικογένειές τους: ο Αβιέζερ, ο Χελέκ, ο Ασριήλ, ο Σεχέμ, ο Χεφέρ, ο Σεμιδά — τα αρσενικά παιδιά του Μανασσή, γιου του Ιωσήφ, κατά τις οικογένειές τους. Ο Σαλπαάδ — από τον Μανασσή μέσω του Μαχίρ, του Γαλαάδ, του Χεφέρ — δεν είχε γιους, μόνο κόρες: τη Μααλά, τη Νουά, την Αγλά, τη Μελχά και τη Θερσά. Παρουσιάστηκαν μπροστά στον Ελεάζαρ τον ιερέα, στον Ιησού, γιο του Ναυή, και στους αρχηγούς, λέγοντας: «Ο Πατέρας μας πρόσταξε τον Μωυσή να μας δώσει κληρονομιά ανάμεσα στους αδελφούς μας». Έτσι, με την εντολή του Πατέρα μας, ο Ιησούς τους έδωσε κληρονομιά ανάμεσα στους αδελφούς του πατέρα τους. Δέκα μερίδια έπεσαν στον Μανασσή, εκτός από τη γη της Γαλαάδ και της Βασάν πέρα από τον Ιορδάνη, γιατί οι κόρες του Μανασσή πήραν κληρονομιά ανάμεσα στους γιους του. Η γη της Γαλαάδ ανήκε στους υπόλοιπους γιους του Μανασσή. Τα όρια του Μανασσή εκτείνονταν από τον Ασήρ ως τη Μιχμεθάθ, ανατολικά της Συχέμ· έπειτα νότια, ως τους κατοίκους της Εν-Ταππουά. Ο Μανασσής είχε τη γη της Ταππουά, αλλά η Ταππουά, πάνω στα σύνορα του Μανασσή, ανήκε στους γιους του Εφραΐμ. Το όριο κατέβαινε ως τον χείμαρρο Κανά. Νότια του χειμάρρου, αυτές οι πόλεις ανάμεσα στις πόλεις του Μανασσή ανήκαν στον Εφραΐμ· το όριο του Μανασσή περνούσε βόρεια του χειμάρρου και κατέληγε στη θάλασσα. Η γη του Εφραΐμ βρισκόταν προς τον νότο, του Μανασσή προς τον βορρά, με τη θάλασσα για όριό της. Στον βορρά έφταναν ως τον Ασήρ, στην ανατολή ως τον Ισσάχαρ. Μέσα στον Ισσάχαρ και τον Ασήρ, ο Μανασσής κατείχε επίσης τη Βαιθσάν και τα χωριά της, την Ιβλεάμ και τα χωριά της, τους κατοίκους της Δωρ και τα χωριά της, της Εν-Δωρ και τα χωριά της, της Θαανάχ και τα χωριά της, και της Μεγιδδώ και τα χωριά της — τα τρία υψώματα. Όμως οι γιοι του Μανασσή δεν μπόρεσαν να κυριεύσουν αυτές τις πόλεις, και οι Χαναναίοι εξακολουθούσαν να ζουν σ’ εκείνη τη γη. Όταν ο Ισραήλ δυνάμωσε, υποχρέωσε τους Χαναναίους σε καταναγκαστική εργασία, αλλά δεν τους έδιωξε εντελώς. Οι γιοι του Ιωσήφ ρώτησαν τον Ιησού: «Γιατί μας έδωσες έναν μόνο κλήρο και ένα μερίδιο για κληρονομιά; Εμείς είμαστε λαός πολυάριθμος, γιατί ο Πατέρας μας μάς ευλόγησε ως τώρα».

Ο Ιησούς τους απάντησε: «Αν είστε τόσο πολυάριθμοι, ανεβείτε στο δάσος και καθαρίστε γη εκεί, στην περιοχή των Φερεζαίων και των Ραφαΐμ, αφού η ορεινή περιοχή του Εφραΐμ είναι πολύ στενή για σας».

Οι γιοι του Ιωσήφ είπαν: «Η ορεινή περιοχή δε μας φτάνει, και κάθε Χαναναίος στην κοιλάδα έχει σιδερένια άρματα — αυτοί στη Βαιθσάν και στα χωριά της, και αυτοί στην κοιλάδα του Ιζρεέλ».

Τότε ο Ιησούς είπε στο σπιτικό του Ιωσήφ — στον Εφραΐμ και στον Μανασσή: «Είστε πολυάριθμοι και πολύ δυνατοί. Δε θα έχετε έναν μόνο κλήρο, γιατί και η ορεινή περιοχή θα είναι δική σας. Είναι δάσος, αλλά θα το καθαρίσετε, και τα πιο απομακρυσμένα όριά της θα είναι δικά σας. Θα διώξετε τους Χαναναίους, αν και τα άρματά τους είναι σιδερένια και αυτοί είναι δυνατοί».