മനശ്ശെയുടെ അവകാശം

മനശ്ശെയുടെ ഓഹരിയിൽ അഞ്ചു സഹോദരിമാരുണ്ട്; പുത്രന്മാരില്ലാതിരുന്ന തങ്ങളുടെ അപ്പന്റെ അവകാശം, നമ്മുടെ പിതാവ് മോശെയോടു കല്പിച്ചതനുസരിച്ച്, അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു, അതു നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. തങ്ങളുടെ ഓഹരി തീരെ ചെറുതെന്നു യോസേഫിന്റെ സന്തതികൾ പരാതിപ്പെടുന്നു; കാടു വെട്ടിത്തെളിക്കാനും ഇരിമ്പുരഥങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നതു നിർത്താനും യോശുവ അവരോടു പറയുന്നു.

അധ്യായം 17.

യോസേഫിന്റെ ആദ്യജാതനായ മനശ്ശെയുടെ ഗോത്രത്തിനു വന്ന ഓഹരി ഇതായിരുന്നു: മനശ്ശെയുടെ ആദ്യജാതനും ഗിലെയാദിന്റെ പിതാവുമായ മാഖീർ യോദ്ധാവായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഗിലെയാദും ബാശാനും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു. മനശ്ശെയുടെ ശേഷിച്ച പുത്രന്മാർക്കും കുലംകുലമായി ഭൂമി ലഭിച്ചു: അബീയേസെർ, ഹേലെക്, അസ്രീയേൽ, ശേഖെം, ഹേഫെർ, ശെമീദാ — യോസേഫിന്റെ പുത്രനായ മനശ്ശെയുടെ പുരുഷസന്തതികൾ, കുലംകുലമായി തന്നെ. മനശ്ശെയിൽനിന്ന് മാഖീർ, ഗിലെയാദ്, ഹേഫെർ എന്നിവർവഴി വന്ന സ്ളോഫഹാദിന് പുത്രന്മാരില്ലായിരുന്നു, പുത്രിമാർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ: മഹ്ലാ, നോവാ, ഹൊഗ്ലാ, മിൽക്കാ, തിർസാ. അവർ പുരോഹിതനായ എലെയാസറിന്റെയും നൂന്റെ പുത്രനായ യോശുവയുടെയും നേതാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ വന്ന്, “ഞങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു അവകാശം തരുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു കല്പിച്ചിരുന്നുവല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം യോശുവ അവരുടെ പിതാവിന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവർക്ക് ഒരു അവകാശം കൊടുത്തു. യോർദാനക്കരെയുള്ള ഗിലെയാദ്, ബാശാൻ ദേശങ്ങൾക്കു പുറമേ മനശ്ശെക്കു പത്ത് ഓഹരി ലഭിച്ചു, എന്തെന്നാൽ മനശ്ശെയുടെ പുത്രിമാർക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവകാശം ലഭിച്ചു. ഗിലെയാദ് ദേശം മനശ്ശെയുടെ ശേഷിച്ച പുത്രന്മാർക്കുള്ളതായിരുന്നു. മനശ്ശെയുടെ അതിർത്തി ആശേറിൽനിന്ന് ശേഖെമിനു കിഴക്കുള്ള മിഖ്മെഥാത്ത് വരെ ചെന്നു; പിന്നെ തെക്കോട്ട് ഏൻ-തപ്പൂവായിലെ നിവാസികളുടെ അടുക്കലേക്കു നീണ്ടു. തപ്പൂവാ ദേശം മനശ്ശെക്കുള്ളതായിരുന്നു, എന്നാൽ മനശ്ശെയുടെ അതിരിലുള്ള തപ്പൂവാ പട്ടണം എഫ്രയീമിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുള്ളതായിരുന്നു. അതിർത്തി കാനാ തോടുവരെ ഇറങ്ങി. തോടിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് മനശ്ശെയുടെ പട്ടണങ്ങളുടെ ഇടയിലുള്ള ഈ പട്ടണങ്ങൾ എഫ്രയീമിനുള്ളതായിരുന്നു; മനശ്ശെയുടെ അതിർത്തി തോടിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുകൂടി ചെന്ന് കടലിൽ അവസാനിച്ചു. എഫ്രയീമിന്റെ ദേശം തെക്കുഭാഗത്തും മനശ്ശെയുടേത് വടക്കുഭാഗത്തും ആയിരുന്നു, കടൽ അതിന്റെ അതിരായിരുന്നു. വടക്ക് അവർ ആശേറിനോടും കിഴക്ക് യിസ്സാഖാറിനോടും ചേർന്നിരുന്നു. യിസ്സാഖാറിലും ആശേറിലും മനശ്ശെക്ക് ഇവയും ഉണ്ടായിരുന്നു: ബേത്ത്-ശെയാനും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും, യിബ്ളെയാമും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും, ദോറിലെ നിവാസികളും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും, ഏൻ-ദോറിലെ നിവാസികളും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും, തയനാക്കിലെ നിവാസികളും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും, മെഗിദ്ദോയിലെ നിവാസികളും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും — ഈ മൂന്നു ഉന്നതപ്രദേശങ്ങൾ. എന്നാൽ മനശ്ശെയുടെ പുത്രന്മാർക്ക് ഈ പട്ടണങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കനാന്യർ ആ ദേശത്തു തുടർന്നും പാർത്തുപോന്നു. യിസ്രായേൽ ബലവാന്മാരായിത്തീർന്നപ്പോൾ അവർ കനാന്യരെ അടിമവേലക്കു നിർബന്ധിച്ചു, എന്നാൽ അവരെ പൂർണമായി നീക്കിക്കളഞ്ഞില്ല. യോസേഫിന്റെ പുത്രന്മാർ യോശുവയോട്, “ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമായി ഒരേ ഓഹരിയും ഒരേ പങ്കും മാത്രം തന്നതെന്തുകൊണ്ട്? ഇന്നുവരെ നമ്മുടെ പിതാവ് ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കയാൽ ഞങ്ങൾ വലിയൊരു ജനമാണല്ലോ” എന്നു ചോദിച്ചു.

യോശുവ അവരോട്, “നിങ്ങൾ ഇത്ര വലിയ ജനമാണെങ്കിൽ, വനത്തിലേക്കു കയറിച്ചെന്ന് പെരിസ്യരുടെയും രെഫായീമിന്റെയും ദേശത്ത് നിലം തെളിച്ചെടുക്കുവിൻ; എഫ്രയീമിന്റെ മലനാട് നിങ്ങൾക്ക് ഇടുങ്ങിയതാണല്ലോ” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

യോസേഫിന്റെ പുത്രന്മാർ, “മലനാട് ഞങ്ങൾക്കു മതിയാകുന്നില്ല, താഴ്‌വരയിലെ കനാന്യർക്ക് എല്ലാവർക്കും ഇരുമ്പുരഥങ്ങളുണ്ട് — ബേത്ത്-ശെയാനിലും അതിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളിലുമുള്ളവർക്കും യിസ്രെയേൽ താഴ്‌വരയിലുള്ളവർക്കും തന്നെ” എന്നു പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ യോശുവ യോസേഫിന്റെ ഗൃഹത്തോട് — എഫ്രയീമിനോടും മനശ്ശെയോടും — “നിങ്ങൾ വലിയ ജനവും അതിശക്തരും ആകുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് ഒരേ ഓഹരി മാത്രമായിരിക്കയില്ല, എന്തെന്നാൽ മലനാടും നിങ്ങളുടേതായിരിക്കും. അതു വനമാണ്, എങ്കിലും നിങ്ങൾ അതു തെളിച്ചെടുക്കും, അതിന്റെ അറ്റത്തെ അതിരുകളും നിങ്ങളുടേതായിരിക്കും. കനാന്യരുടെ രഥങ്ങൾ ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ളതും അവർ ബലവാന്മാരും ആണെങ്കിലും നിങ്ങൾ അവരെ നീക്കിക്കളയും” എന്നു പറഞ്ഞു.