Die Vader verdeel die oorblywende grond

Sewe stamme het nog nie die land ingeneem wat ons Vader gegee het nie, en Josua vra hoe lank hulle dit gaan uitstel. Hy stuur opmeters om dit in sewe dele te karteer, werp lote by Silo, en Benjamin se smal strook tussen Juda en Josef word eerste beskryf.

Hoofstuk 18.

Toe het die hele gemeenskap van Israel by Silo byeengekom en die tent van samekoms daar opgeslaan, omdat die land voor hulle onderwerp was. Daar het sewe stamme onder die kinders van Israel oorgebly wat nog nie hulle erfdeel ontvang het nie. Toe vra Josua vir die Israeliete: “Hoe lank sal julle nog talm om in te gaan en die land in besit te neem wat ons Vader, die God van julle voorvaders, aan julle gegee het? Wys drie manne per stam aan; ek sal hulle stuur om deur die land te trek, dit vir hulle erfdeel op skrif te stel, en na my toe terug te kom. Hulle sal dit in sewe dele verdeel: Juda bly in sy gebied in die suide, en die huis van Josef bly in sy gebied in die noorde. Stel die land in sewe dele op skrif en bring dit hierheen na my toe, en ek sal hier vir julle die lot werp voor ons Vader. Die Leviete het geen deel onder julle nie—die priesteramp van ons Vader is hulle erfdeel. Gad, Ruben en die helfte van die stam van Manasse het reeds hulle erfdeel ontvang oos van die Jordaan, wat Moses, die dienaar van ons Vader, aan hulle gegee het.”

Die manne het vertrek, en Josua het hulle wat gegaan het, beveel om die land op skrif te stel: “Gaan, trek deur die land, stel dit op skrif, kom terug na my toe, en hier sal ek vir julle die lot werp voor ons Vader in Silo.”

Die manne het gegaan, deur die land getrek, dit volgens stede in sewe dele op ’n boekrol opgeteken, en na Josua teruggekom by die kamp in Silo. Josua het vir hulle die lot gewerp by Silo voor ons Vader, en daar het Josua die land onder die Israeliete verdeel, en aan elkeen sy deel toegeken.

Die Vader se gawe aan Benjamin

Die lot vir die stam van die nakomelinge van Benjamin het volgens hulle families uitgekom; die grens van hulle lot het geloop tussen die nakomelinge van Juda en die nakomelinge van Josef. Hulle noordelike grens het by die Jordaan begin, het opgeklim na die rug noord van Jerigo, het deur die heuwels weswaarts opgegaan, en het by die woestyn van Bet-Awen geëindig. Van daar af het die grens suidwaarts oorgegaan na Lus, na sy hang (Bet-El), en toe af na Atarot-Addar, op die heuwel suid van Benede-Bet-Horon. Die grens het gedraai en suidwaarts gebuig aan die westekant, van die heuwel teenoor Bet-Horon suidwaarts, en het geëindig by Kirjat-Baäl (Kirjat-Jearim), ’n stad van die nakomelinge van Juda. Dit was die westekant. Die suidekant het by die rand van Kirjat-Jearim begin; die grens het weswaarts geloop na die fontein van die waters van Neftoag. Die grens het afgedaal na die rand van die heuwel teenoor die Dal van Ben-Hinnom, aan die noordelike einde van die Dal van Refaïm, en toe af met die Dal van Hinnom na die suidelike hang van die Jebusiete, en verder na En-Rogel. Dit het noordwaarts gedraai na En-Semes, het verder gegaan na Gelilot teenoor die opdraande van Adummim, en toe af na die Klip van Bohan, die seun van Ruben. Dit het verbygegaan na die hang teenoor die Araba noordwaarts, en toe afgedaal na die Araba. Die grens het geloop na die noordelike hang van Bet-Hogla, en het geëindig by die noordelike baai van die Dooie See, aan die suidelike einde van die Jordaan. Dit was die suidelike grens. Die Jordaan het dit aan die oostekant begrens. Dit was die erfdeel van die Benjaminiete, met sy omliggende grense, volgens hulle families. Die stede van die stam van Benjamin, volgens hulle geslagte, was Jerigo, Bet-Hogla, Emek-Kesis, Bet-Araba, Semaraïm, Bet-El, Awwim, Para, Ofra, Kefar-Ammoni, Ofni en Geba—twaalf stede met hulle dorpies. Gibeon, Rama, Beërot, Mispe, Kefira, Mosa, Rekem, Jirpeël, Tarala, Sela, Elef, die Jebusitiese stad—Jerusalem—Gibea en Kirjat: veertien stede met hulle dorpies. Dit is die erfdeel van die nakomelinge van Benjamin volgens hulle families.