Księga Jozuego 18

18 ¹Potem cała społeczność izraelska zebrała się w Szilo i rozbiła tam Namiot Spotkania, ponieważ ziemia została przed nimi ujarzmiona. ²Wśród synów Izraela pozostało siedem plemion, które nie otrzymały jeszcze swojego dziedzictwa. ³Wtedy Jozue zapytał Izraelitów: „Jak długo będziecie zwlekać z wejściem, aby wziąć w posiadanie ziemię, którą dał wam nasz Ojciec, Bóg waszych ojców? ⁴Wyznaczcie po trzech mężów z każdego plemienia; poślę ich, aby przeszli przez ziemię, spisali ją według ich dziedzictwa i wrócili do mnie. ⁵Podzielą ją na siedem części: Juda pozostanie na swoim obszarze na południu, a dom Józefa pozostanie na swoim obszarze na północy. ⁶Spiszcie ziemię na siedem części i przynieście ją tutaj do mnie, a ja rzucę dla was losy tutaj przed naszym Ojcem. ⁷Lewici nie mają działu wśród was — kapłaństwo naszego Ojca jest ich dziedzictwem. Gad, Ruben i połowa plemienia Manassesa otrzymali już swoje dziedzictwo na wschód od Jordanu, które dał im Mojżesz, sługa naszego Ojca.”

⁸Mężowie wyruszyli, a Jozue rozkazał tym, którzy szli spisać ziemię: „Idźcie, przejdźcie przez ziemię, spiszcie ją i wróćcie do mnie, a tutaj rzucę dla was losy przed naszym Ojcem w Szilo.”

⁹Mężowie poszli, przeszli przez ziemię i spisali ją na zwoju według miast na siedem części, po czym wrócili do Jozuego, do obozu w Szilo. ¹⁰Jozue rzucił dla nich losy w Szilo przed naszym Ojcem i tam podzielił ziemię między Izraelitów, przydzielając każdemu jego część.

Dar Ojca dla Beniamina

¹¹Los dla plemienia potomków Beniamina wypadł według ich rodów; granica ich losu biegła między potomkami Judy a potomkami Józefa. ¹²Ich północna granica zaczynała się od Jordanu, wznosiła się do grzbietu na północ od Jerycha, wchodziła przez wzgórza ku zachodowi i kończyła się na pustyni Bet-Awen. ¹³Stamtąd granica przechodziła na południe do Luz, do jego zbocza (Betel), a potem schodziła do Atarot-Addar, na wzgórze na południe od Dolnego Bet-Choron. ¹⁴Granica zakręcała i skręcała na południe po zachodniej stronie, od wzgórza naprzeciw Bet-Choron ku południowi, i kończyła się przy Kiriat-Baal (Kiriat-Jearim), mieście potomków Judy. To była strona zachodnia. ¹⁵Strona południowa zaczynała się od krańca Kiriat-Jearim; granica biegła na zachód do źródła wód Neftoach. ¹⁶Granica schodziła do krańca wzgórza naprzeciw Doliny Ben-Hinnom, na północnym krańcu Doliny Refaim, potem w dół Doliną Hinnom do południowego zbocza Jebusytów i dalej do En-Rogel. ¹⁷Skręcała na północ do En-Szemesz, dochodziła do Gelilot naprzeciw wzniesienia Adummim, a potem schodziła do Kamienia Bohana, syna Rubena. ¹⁸Przechodziła do zbocza naprzeciw Araby ku północy, a potem schodziła w dół do Araby. ¹⁹Granica biegła do północnego zbocza Bet-Chogla i kończyła się przy północnej zatoce Morza Martwego, na południowym krańcu Jordanu. To była granica południowa. ²⁰Jordan tworzył jej granicę od wschodu. To było dziedzictwo potomków Beniamina, z otaczającymi je granicami, według ich rodów. ²¹Miastami plemienia Beniamina, według ich rodów, były: Jerycho, Bet-Chogla, Emek-Kesis, ²²Bet-Araba, Semaraim, Betel, ²³Awwim, Para, Ofra, ²⁴Kefar-Ammoni, Ofni i Geba — dwanaście miast wraz z ich wioskami. ²⁵Gibeon, Rama, Beerot, ²⁶Mispe, Kefira, Mosa, ²⁷Rekem, Irpeel, Tarala, ²⁸Sela, Haelef, miasto Jebusytów — czyli Jerozolima — Gibea i Kiriat: czternaście miast wraz z ich wioskami. To jest dziedzictwo potomków Beniamina według ich rodów.