Upada Rabba, a Dawid wkłada koronę
Joab walczy pod Rabbą, podczas gdy Dawid zostaje w domu, choć tutaj król przybywa, by zdobyć koronę. Potem trzy potyczki z filistyńskimi olbrzymami, w tym z sześciopalcym mężem, który lżył Izraela i został zabity przez bratanka Dawida.
20 1Na przełomie roku, w czasie gdy królowie ruszają na wojnę, Joab wyprowadził wojsko i spustoszył ziemię Ammonitów, a potem przyszedł i oblegał Rabbę, podczas gdy Dawid pozostawał w Jerozolimie. Joab uderzył na Rabbę i zburzył ją. 2Dawid zdjął koronę z głowy ich króla. Ważyła około trzydziestu czterech kilogramów złota i była wysadzana drogim kamieniem, a włożono ją na głowę Dawida. Wyniósł też z miasta ogromne łupy. 3Wyprowadził jego mieszkańców i zatrudnił ich przy piłach, żelaznych kilofach i siekierach. Tak samo Dawid postąpił ze wszystkimi miastami Ammonitów. Potem Dawid z całym swoim wojskiem wrócił do Jerozolimy.
Olbrzymi padają z ręki Izraela
4Po tym wybuchła wojna z Filistynami w Gezer. W tym czasie Sibbekaj Chuszatyta zabił Sippaja, jednego z potomków Rafy, i Filistyni zostali ujarzmieni.
5Znów wybuchła wojna z Filistynami. Elchanan, syn Jaira, zabił Lachmiego, brata Goliata Gittyty, którego drzewce włóczni było grube jak ciężka belka tkacka. 6Jeszcze raz wybuchła wojna w Gat, gdzie był pewien ogromny człowiek, mający po sześć palców u każdej ręki i po sześć u każdej nogi, razem dwadzieścia cztery — on także urodził się Rafie. 7Gdy urągał Izraelowi, Jonatan, syn Szimei, brata Dawida, powalił go. 8Ci urodzili się Rafie w Gat i padli z ręki Dawida oraz jego sług.
