اول تواریخ 20

20 ¹در آغاز سال نو، هنگامی که پادشاهان به جنگ می‌روند، یوآب سپاه را بیرون برد و سرزمین عَمّونیان را ویران کرد، آنگاه آمد و رَبّه را محاصره نمود، در حالی که داوود در اورشلیم ماند. یوآب رَبّه را در هم کوبید و ویرانش ساخت. ²داوود تاج را از سر پادشاهشان برگرفت. وزن آن حدود سی و چهار کیلوگرم طلا بود و نگینی گران‌بها بر آن نشانده شده بود، و بر سر داوود نهاده شد. او همچنین غنیمت فراوانی از آن شهر با خود برد. ³و مردمانش را بیرون آورد و آنان را با اره‌ها و کلنگ‌های آهنین و تبرها به کار گماشت. داوود با همهٔ شهرهای عَمّونیان چنین کرد. آنگاه داوود و تمامی سپاهش به اورشلیم بازگشتند.

فروافتادن غولان به دست اسرائیل

⁴پس از این، جنگی با فلسطینیان در جِزِر درگرفت. در آن هنگام سِبِّکای حوشاتی، سِفّای را که از نسل رافا بود، کشت و فلسطینیان مطیع گشتند.

⁵بار دیگر جنگی با فلسطینیان درگرفت. اِلحانان پسر یاعیر، لَحمی برادر جُلیات جَتّی را کشت که دستهٔ نیزه‌اش به ستبری چوبی سنگین بود. ⁶باز جنگی در جَت درگرفت، جایی که مردی تنومند بود که شش انگشت بر هر دست و شش انگشت بر هر پا داشت، بیست و چهار انگشت در مجموع—او نیز از نسل رافا زاده شده بود. ⁷چون اسرائیل را به سخره گرفت، یوناتان پسر شِمعا، برادر داوود، او را از پای درآورد. ⁸اینان در جَت برای رافا زاده شدند، و به دست داوود و خادمانش فروافتادند.