Dobroć Dawida odpłacona hańbą
Dawid przesyła kondolencje nowemu królowi Ammonitów, którego doradcy nazywają posłów szpiegami; zostają upokorzeni i do połowy ogoleni. To, co zaczęło się od życzliwości, staje się wojną na dwa fronty z najemnymi rydwanami i kończy się tym, że Aram odmawia dalszej pomocy Ammonowi.
19 1Jakiś czas później umarł Nachasz, król Ammonitów, a jego syn został królem w jego miejsce. 2Dawid powiedział: „Okażę dobroć Chanunowi, synowi Nachasza, ponieważ jego ojciec okazał dobroć mnie.” Wysłał więc Dawid posłańców, aby pocieszyć go po jego ojcu. Lecz gdy słudzy Dawida przybyli do ziemi Ammonitów, do Chanuna, aby go pocieszyć, 3dowódcy Ammonu powiedzieli Chanunowi: „Czy Dawid naprawdę czci twojego ojca, posyłając ci pocieszycieli? Czyż jego słudzy nie przyszli do ciebie, aby przeszukać, obalić i wyszpiegować tę ziemię?” 4Chanun pojmał sług Dawida, ogolił ich, obciął ich szaty do połowy, aż po biodra, i odprawił ich. 5Gdy powiedziano Dawidowi o tych ludziach, posłał posłańców na ich spotkanie, ponieważ byli bardzo zawstydzeni. Król powiedział: „Zostańcie w Jerychu, aż wam odrosną brody, potem wróćcie.”
6Gdy Ammonici zobaczyli, że stali się dla Dawida odrazą, Chanun i Ammonici wysłali około trzydziestu ośmiu ton srebra, aby nająć rydwany i jeźdźców z Aram-Naharaim, Aram-Maaka i Soby. 7Najęli 32 000 rydwanów oraz króla Maaki i jego wojska, którzy przybyli i rozłożyli się obozem naprzeciw Medeby. Ammonici zebrali się ze swoich miast i wyruszyli do walki. 8Gdy Dawid o tym usłyszał, wysłał Joaba i całe wojsko wojowników. 9Ammonici wyruszyli i ustawili się do bitwy u wejścia do miasta, podczas gdy królowie, którzy przybyli, stali osobno na polu.
10Joab zobaczył, że bitwa jest zwrócona przeciwko niemu z przodu i z tyłu, wybrał więc najlepszych wojowników Izraela i ustawił ich naprzeciw Aramejczyków. 11Resztę wojska oddał pod dowództwo swojego brata Abiszaja, i ustawili się naprzeciw Ammonitów. 12Joab powiedział: „Jeśli Aram okaże się silniejszy ode mnie, przyjdź mi na ratunek; a jeśli Ammon okaże się silniejszy od ciebie, ja przyjdę ci na ratunek. 13Bądź mężny; walczmy odważnie za nasz lud i za miasta naszego Ojca, a nasz Ojciec niech uczyni to, co dobre w jego oczach.”
14Potem Joab i wojsko, które było z nim, ruszyli do walki z Aramejczykami, a oni uciekli przed nim. 15Gdy Ammonici zobaczyli, że Aram uciekł, również oni uciekli przed Abiszajem, jego bratem, i weszli do miasta. Joab zaś wrócił do Jerozolimy.
16Gdy Aramejczycy zobaczyli, że Izrael ich pokonał, wysłali posłańców i sprowadzili Aramejczyków zza Eufratu, a na ich czele stał Szofak, dowódca wojska Hadadezera. 17Doniesiono o tym Dawidowi; zebrał cały Izrael, przeprawił się przez Jordan, nadciągnął przeciwko nim i ustawił się do bitwy. Dawid ustawił się do bitwy naprzeciw Aramejczyków, a oni walczyli z nim. 18Aramejczycy uciekli przed Izraelem. Dawid zabił 7 000 ich woźniców rydwanów i 40 000 pieszych żołnierzy, zabił też Szofaka, dowódcę ich wojska. 19Gdy słudzy Hadadezera zobaczyli, że Izrael ich pokonał, zawarli pokój z Dawidem i służyli mu. Aram nie chciał już pomagać Ammonitom.