Kahadean Daud Dibales ku Kaera

Daud ngirim bela sungkawa ka raja Amon nu anyar, nu panaséhatna nyebut para utusan éta mata-mata; maranéhna dihina sarta janggotna dicukur satengah. Nu dimimitian ku kahadéan robah jadi perang dina dua médan jeung karéta perang sewaan, sarta ditungtungan ku urang Aram nu teu daék deui nulungan Amon.

Pasal 19.

Sanggeus kitu, Nahas raja urang Amon pupus, tuluy putrana jadi raja ngaganti anjeunna. Saur Daud, “Kami rek nembongkeun kahadean ka Hanun bin Nahas, sabab ramana oge geus midamel kahadean ka kami.” Ku sabab eta Daud ngutus utusan pikeun ngalilipur anjeunna ku lantaran pupusna ramana. Tapi sanggeus para gandek Daud narepi ka tanah urang Amon, ka Hanun, pikeun ngalilipur anjeunna, para kapala urang Amon ngunjukan ka Hanun, “Naha Daud teh enya ngajenan ka rama Jeng Hanun ku ngutus jalma-jalma panglilipur? Lain para gandekna datang ka Jeng Hanun teh rek nalungtik, ngaruntuhkeun, jeung ngintip ieu nagri?” Tuluy Hanun nyerek para gandek Daud, dicukuran, pakeanana disewek satengah nepi ka bujur, tuluy diusir. Waktu Daud dibejaan hal eta jalma-jalma, anjeunna ngutus utusan pikeun mapag maranehna, sabab maranehna era pisan. Saur raja, “Cicing heula di Yeriho nepi ka janggot maraneh jaradi, tuluy kakara balik.”

Waktu urang Amon narenjo yen maranehna geus jadi pikaceuceubeun Daud, Hanun jeung urang Amon ngirim perak kira-kira tilu puluh dalapan ton pikeun nyewa kareta perang jeung pasukan kuda ti Aram-Naharaim, Aram-Maaka, jeung Zoba. Maranehna nyewa 32.000 kareta perang, katut raja Maaka jeung pasukanana, anu tuluy datang terus masanggrahan hareupeun Medeba. Urang Amon ngariung ti kota-kotana tuluy kalaluar rek perang. Waktu Daud ngadangu hal eta, anjeunna ngutus Yoab jeung sakabeh balad prajurit. Urang Amon arindit tuluy baris sadia perang di lawang kota, ari raja-raja anu daratang tea narangtung misah di tegalan.

Yoab ningali yen serangan ngarontok ti hareup jeung ti tukang, nya anjeunna milih prajurit-prajurit Israil nu panghadena, tuluy dibarisan sina nyanghareupan urang Aram. Sesa prajuritna diserenkeun ka dulurna, Abisai, tuluy dibarisan nyanghareupan urang Amon. Saur Yoab, “Lamun urang Aram leuwih kuat ti kami, tulungan kami; lamun urang Amon leuwih kuat ti maneh, ku kami rek ditulungan. Sing wani! Hayu urang perang kalawan gagah pikeun bangsa urang jeung kota-kota Rama urang, sarta mugi Rama urang midamel naon anu dipandang sae ku Mantenna.”

Tuluy Yoab jeung prajurit-prajurit anu marengan maju rek merangan urang Aram, tuluy urang Aram kalabur ti payuneun anjeunna. Barang urang Amon narenjo urang Aram geus kalabur, maranehna oge kalabur ti hareupeun Abisai, dulur Yoab, tuluy arasup ka jero kota. Yoab tuluy mulih ka Yerusalem.

Waktu urang Aram ningali yen maranehna geus eleh ku Israil, maranehna ngutus utusan sarta ngaluarkeun urang Aram ti peuntaseun Walungan Efrat, dipingpin ku Sofah, panglima balad Hadadezer. Sanggeus Daud dibejaan, anjeunna ngumpulkeun sakabeh Israil, meuntas Walungan Yordan, nyanghareupan maranehna, tuluy baris sadia perang. Daud baris sadia perang nyanghareupan urang Aram, tuluy maranehna perang jeung anjeunna. Urang Aram kalabur ti payuneun Israil. Daud maehan 7.000 tukang kareta perangna jeung 40.000 prajurit leumpang, tuluy maehan Sofah, panglima baladna. Waktu para gandek Hadadezer ningali yen maranehna geus eleh ku Israil, maranehna marelakan damai jeung Daud sarta ngawula ka anjeunna. Ti harita urang Aram geus teu daek deui nulungan urang Amon.