Qencîbûna Dawid bi Fedîbûnê Hat Vegerandin

Dawid ji padîşahekî nû yê Ammoniyan re tesellî dişîne, lê şêwirmendên wî peyamberan wek sîxuran bi nav dikin; ew têne rûreşkirin, serên wan tên kurkirin û cilên wan tên birîn. Tiştê ku wek qencîbûnê dest pê kir dibe şerekî du-alî bi erebeyên bi kirê, û diqede gava Aram careke din red dike ku alîkariya Ammon bike.

Beş 19.

Demek şûnde, Nahaş padîşahê Ammoniyan mir û kurê wî li şûna wî bû padîşah. Dawid got: “Ezê qencîbûnê bi Hanûnê kurê Nahaş re bikim, çimkî bavê wî bi min re qencîbûn kir.” Loma Dawid peyamber şandin ku ji ber bavê wî tesellî bidinê. Lê gava xizmetkarên Dawid gihîştin welatê Ammoniyan, ba Hanûn, da ku tesellî bidinê, fermandarên Ammonê ji Hanûn re gotin: “Ma Dawid bi rastî bi şandina tesellîkeran ji te re rûmetê dide bavê te? Ma xizmetkarên wî ne ji bo ku welêt bigerin, hilweşînin û sîxuriyê lê bikin hatine ba te?” Hanûn xizmetkarên Dawid girtin, serê wan kur kirin, cilên wan ji nîvê kêlekan de birîn û ew şandin. Gava li ser wan mêran ji Dawid re gotin, wî peyamber şandin ku pêrgî wan bibin, çimkî ew pir fedî bûbûn. Padîşêh got: “Heta ku rîhên we hêşîn bibin li Erîhayê bimînin, paşê vegerin.”

Gava Ammoniyan dît ku ew li ba Dawid bûne bêhnek gemar, Hanûn û Ammoniyan nêzîkî sih û heşt ton zîv şandin ku ji Aram-Naharaîmê, ji Aram-Maakayê û ji Zobayê erebeyên şer û siwar bi kirê bigirin. Wan sî û du hezar erebeyên şer bi kirê girtin, digel padîşahê Maakayê û leşkerên wî, ku hatin û li hemberî Mêdebayê êwirîn. Ammonî jî ji bajarên xwe civîn û derketin şer. Gava Dawid ev bihîst, wî Yoav û hemû leşkerê mêrên şervan şandin. Ammonî derketin û li ber deriyê bajêr ji bo şer saf girtin, lê padîşahên ku hatibûn bi serê xwe li deştê rawestiyan.

Yoav dît ku şer ji pêş û paş li hemberî wî hatiye danîn, loma wî leşkerên herî baş yên Îsraêlê hilbijart û ew li hemberî Aramiyan saf kirin. Wî leşkerê mayî da bin destê birayê xwe Avîşay û ew li hemberî Ammoniyan saf kirin. Yoav got: “Heke Aram li min zora bibe, tu min xilas bike; heke Ammon li te zora bibe, ezê te xilas bikim. Bihêz be; em bi mêranî ji bo gelê xwe û ji bo bajarên Bavê xwe şer bikin, û bila Bavê me tiştê ku li ber çavên wî qenc e bike.”

Hingê Yoav û leşkerên bi wî re pêşve çûn ku bi Aramiyan re şer bikin, û ew ji ber wî reviyan. Gava Ammoniyan dît ku Aram reviye, ew jî ji ber Avîşayê birayê wî reviyan û ketin bajêr. Hingê Yoav hat Orşelîmê.

Gava Aramiyan dît ku Îsraêlê ew têk birine, wan peyamber şandin û Aramiyên ku li wê aliyê Firatê bûn derxistin, digel Şofakê fermandarê leşkerê Hadadezer li pêşiya wan. Ji Dawid re hat gotin; wî hemû Îsraêl civand, ji Urdunê derbas bû, hat hemberî wan û ji bo şer saf girt. Dawid li hemberî Aramiyan ji bo şer saf girt, û ew bi wî re şer kirin. Aramî ji ber Îsraêlê reviyan. Dawid heft hezar erebeçiyên wan û çil hezar peyayên wan kuştin, paşê Şofakê fermandarê leşkerê wan jî kuşt. Gava xizmetkarên Hadadezer dîtin ku Îsraêlê ew têk birine, wan bi Dawid re aştî çêkir û xizmeta wî kirin. Aram êdî nexwest ku arîkariya Ammoniyan bike.