Ny fanasoavan’i Davida dia novaliana henatra

Naniraka hampionona mpanjaka Amonita vaovao i Davida, nefa ny mpanolotsainy nanao hoe mpitsikilo ireo iraka; nalaina baraka izy ireo ary voaharatra ny antsasany. Ny zavatra nanomboka ho hatsaram-panahy dia lasa ady roa lafy nisy kalesy nokaramaina, ary nifarana tamin'ny tsy nety nanampy an'i Amona intsony i Syria.

Toko 19.

Rehefa afaka kelikely, dia maty i Nahasy mpanjakan’ny Amonita, ary ny zanany no nanjaka tamin’ny toerany. Hoy i Davida: « Hanao soa amin’i Hanona zanak’i Nahasy aho, satria ny rainy nanao soa tamiko. » Dia naniraka olona i Davida hampionona azy noho ny amin’ny rainy. Fa nony tonga tany amin’ny tanin’ny Amonita tany amin’i Hanona ny mpanompon’i Davida hampionona azy, dia nilaza tamin’i Hanona ny lehiben’ny Amonita hoe: « Moa heverinao fa manome voninahitra ny rainao i Davida raha mandefa mpampionona aminao? Tsy tonga aminao ve ny mpanompony mba hitsikilo sy handrava ary hamantatra ny tany? » Dia nisambotra ny mpanompon’i Davida i Hanona ka nanety azy ireo, ary notapahiny antsasany ny akanjony hatramin’ny valahany, dia nalefany handeha izy ireo. Nony nilaza tamin’i Davida ny amin’ireo lehilahy ireo ny olona, dia naniraka olona hitsena azy ireo izy, satria menatra indrindra izy ireo. Hoy ny mpanjaka: « Mitoera any Jeriko mandra-pahalava ny volon-tavanareo, dia miverena. »

Nony hitan’ny Amonita fa efa nanimba ny fanajan’i Davida azy, dia nandefa volafotsy mitentina tony 38 eo ho eo i Hanona sy ny Amonita mba hanakarama kalesy sy mpitaingin-tsoavaly avy any Aram-naharaima sy Aram-maaka ary Zoba. Nanakarama kalesy 32 000 izy ireo, mbamin’ny mpanjakan’i Maaka sy ny miaramilany, izay tonga nitoby teo anoloan’i Medeba. Ary niangona avy tamin’ny tanànany ny Amonita ka nivoaka hiady. Nony nandre izany i Davida, dia naniraka an’i Joaba sy ny miaramila rehetra mahery fiady. Dia nivoaka ny Amonita ka nirafitra hiady teo am-bavahadin’ny tanàna, fa ireo mpanjaka tonga kosa dia nijanona irery tany an-tsaha.

Nony hitan’i Joaba fa misy fanafihana eo anoloany sy ao ivohony, dia nifidy ny miaramila tsara indrindra tamin’ny Israely izy ka nampirafitra azy ireo hanohitra ny Arameana. Ny miaramila sisa dia napetrany teo ambany fahefan’i Abisay rahalahiny, ary nirafitra hanohitra ny Amonita izy ireo. Hoy izy: « Raha mahery noho izaho ny Arama, dia vonjeo aho; ary raha mahery noho ianao ny Amona, dia hovonjeko ianao. Mahereza, ary aoka isika hiady an-kerisetra ho an’ny vahoakantsika sy ny tanànan’i Raintsika, ary enga anie Raintsika hanao izay tsara eo imasony. »

Dia nandroso hiady tamin’ny Arameana i Joaba mbamin’ny miaramila nanaraka azy, ary nitsoaka teo anoloany ireo. Nony hitan’ny Amonita fa nitsoaka ny Arama, dia nitsoaka koa teo anoloan’i Abisay rahalahin’i Joaba izy ireo ka niditra tao an-tanàna. Dia tonga tany Jerosalema i Joaba.

Nony hitan’ny Arameana fa resin’ny Israely izy ireo, dia naniraka olona izy ka nitondra ny Arameana avy any an-dafin’ny Ony Eofrata, ary i Sofaka lehiben’ny miaramilan’i Hadadezera no teo anoloany. Nolazaina tamin’i Davida izany, dia nanangona ny Israely rehetra izy ka nita ny Jordana, ary nanatona azy ireo ka nirafitra hiady. Nirafitra hiady tamin’ny Arameana i Davida, ary niady taminy ireo. Nitsoaka teo anoloan’ny Israely ny Arameana. Dia namono mpitaingin-tsoavaly 7 000 sy mpandeha an-tongotra 40 000 avy tamin’ireo i Davida, ary novonoiny koa i Sofaka lehiben’ny miaramilany. Nony hitan’ny mpanompon’i Hadadezera fa resin’ny Israely izy ireo, dia nanao fihavanana tamin’i Davida ka nanompo azy. Ary tsy nety nanampy ny Amonita intsony ny Arama.