దావీదు చూపిన దయకు అవమానముతో ప్రతిఫలము
దావీదు కొత్త అమ్మోనీయ రాజుకు సంతాపం పంపుతాడు; అతని సలహాదారులు ఆ దూతలను గూఢచారులంటారు; వారు అవమానించబడి, సగం గొరిగించబడతారు. దయగా మొదలైనది అద్దె రథాలతో రెండు వైపుల యుద్ధంగా మారి, అరాము మళ్లీ అమ్మోనుకు సహాయం చేయడానికి నిరాకరించడంతో ముగుస్తుంది.
19 1కొంతకాలము తరువాత అమ్మోనీయుల రాజైన నాహాషు మృతిచెందెను, అతని కుమారుడు అతనికి బదులుగా రాజాయెను. 2దావీదు, "నాహాషు కుమారుడైన హానూనుకు నేను దయ చూపెదను, ఏలయనగా అతని తండ్రి నాకు దయ చూపెను" అనెను. కాబట్టి దావీదు అతని తండ్రి విషయమై అతనిని ఓదార్చుటకు దూతలను పంపెను. అయితే దావీదు సేవకులు హానూనును ఓదార్చుటకు అమ్మోనీయుల దేశమునకు వచ్చినప్పుడు, 3అమ్మోను సైన్యాధిపతులు హానూనుతో, "దావీదు నీయొద్దకు ఓదార్చువారిని పంపుటవలన అతడు నీ తండ్రిని నిజముగా ఘనపరచుచున్నాడని నీవు తలంచుచున్నావా? ఈ దేశమును పరిశోధించి, పడద్రోసి, వేగుచూచుటకే అతని సేవకులు నీయొద్దకు వచ్చిరి కదా?" అనిరి. 4హానూను దావీదు సేవకులను పట్టుకొని, వారి గడ్డములు గొరిగించి, వారి వస్త్రములను తుంటివరకు సగముగా కత్తిరించి, వారిని పంపివేసెను. 5ఆ మనుష్యుల విషయమై దావీదునకు తెలుపబడినప్పుడు, వారు మిక్కిలి అవమానము పొందియుండిరి గనుక అతడు వారిని ఎదుర్కొనుటకు దూతలను పంపెను. రాజు, "మీ గడ్డములు పెరుగువరకు యెరికోలో ఉండి, తరువాత తిరిగిరండి" అనెను.
6తాము దావీదునకు అసహ్యులమైతిమని అమ్మోనీయులు గ్రహించినప్పుడు, హానూనును అమ్మోనీయులును అరాము-నహరాయిము, అరాము-మయకా, జోబా అను ప్రదేశములనుండి రథములను రౌతులను కిరాయికి తెచ్చుకొనుటకు సుమారు ముప్పదియెనిమిది టన్నుల వెండిని పంపిరి. 7వారు ముప్పదిరెండువేల రథములను, మయకా రాజును అతని సైన్యమును కిరాయికి తెచ్చుకొనిరి; వీరు వచ్చి మేదెబాకు ఎదురుగా దిగిరి. అమ్మోనీయులును తమ పట్టణములనుండి కూడివచ్చి యుద్ధమునకు బయలుదేరిరి. 8దావీదు ఇది విని, యోవాబును పరాక్రమవంతుల సైన్యమంతటిని పంపెను. 9అమ్మోనీయులు బయలుదేరి పట్టణ ద్వారము దగ్గర యుద్ధమునకు వ్యూహము తీర్చిరి; వచ్చిన రాజులు మైదానములో వేరుగా నిలిచిరి.
10యుద్ధము తనకు ముందటనుండియు వెనుకటనుండియు తనకు విరోధముగా సిద్ధమైయుండుట యోవాబు చూచి, ఇశ్రాయేలులోని శ్రేష్ఠమైన సైనికులను ఏర్పరచుకొని అరామీయులకు ఎదురుగా వారిని వ్యూహపరచెను. 11మిగిలిన సైన్యమును తన సహోదరుడైన అబీషైకి అప్పగించెను; వారు అమ్మోనీయులకు ఎదురుగా వ్యూహము తీర్చిరి. 12యోవాబు, "అరామీయులు నా కంటె బలవంతులైతే నీవు నన్ను రక్షించుము; అమ్మోనీయులు నీ కంటె బలవంతులైతే నేను నిన్ను రక్షించెదను. 13ధైర్యము వహించుము; మన ప్రజల నిమిత్తమును మన తండ్రి పట్టణముల నిమిత్తమును ధైర్యముగా యుద్ధము చేయుదము; మన తండ్రి తన దృష్టికి అనుకూలమైనది చేయునుగాక" అనెను.
14అప్పుడు యోవాబును అతనితోనున్న సైన్యమును అరామీయులతో యుద్ధము చేయుటకు ముందుకు సాగిరి; వారు అతని యెదుటనుండి పారిపోయిరి. 15అరామీయులు పారిపోవుట చూచి అమ్మోనీయులును అతని సహోదరుడైన అబీషై యెదుటనుండి పారిపోయి పట్టణములోనికి వచ్చిరి. అప్పుడు యోవాబు యెరూషలేమునకు వచ్చెను.
16ఇశ్రాయేలీయులు తమను ఓడించిరని అరామీయులు చూచినప్పుడు, వారు దూతలను పంపి యూఫ్రటీసు నదికి అవతలనుండి అరామీయులను తెప్పించిరి; హదదెజెరు సైన్యాధిపతియైన షోఫకు వారికి నాయకుడుగా ఉండెను. 17ఇది దావీదునకు తెలుపబడినప్పుడు అతడు ఇశ్రాయేలీయులనందరిని కూర్చుకొని, యొర్దానును దాటి, వారిమీదికి వచ్చి, యుద్ధమునకు వ్యూహము తీర్చెను. దావీదు అరామీయులకు ఎదురుగా యుద్ధమునకు వ్యూహము తీర్చగా వారు అతనితో యుద్ధము చేసిరి. 18అరామీయులు ఇశ్రాయేలీయుల యెదుటనుండి పారిపోయిరి. దావీదు వారి రథసారథులలో ఏడువేలమందిని, కాల్బలములో నలువదివేలమందిని హతముచేసి, వారి సైన్యాధిపతియైన షోఫకును కూడ చంపెను. 19ఇశ్రాయేలీయులు తమను ఓడించిరని హదదెజెరు సేవకులు చూచినప్పుడు, వారు దావీదుతో సమాధానము చేసికొని అతనికి దాసులైరి. అరామీయులు అమ్మోనీయులకు సహాయము చేయుటకు ఇక ఇష్టపడలేదు.