Maxxanfameera

Isaayyaas 24 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Lafti Qullaa Taate

Abbaan keenya lafa qullaa godha; murtiin hundumaa irratti walqixa kufa — luqqii fi sabni, liqeessaa fi liqeeffataan — sababni kakuun bara baraa cabeef. Muuziqaan dhaabbata, balbalii cabaa ta'a, lafti akka machaa'aa gufachaa jirti. Faarfannaan olka'a qarqara fagoo irraa, raajichi garuu ani dadhabaa jira jedha.

Boqonnaa 24.

Kunoo, Abbaan keenya lafa balleessee duwwaa in godha; fuula ishee jijjiiree, jiraattota ishee in facaasa. Ummataaf akkuma lubaaf, garbichaaf akkuma gooftaa isaaf, durbaaf akkuma gooftittii ishee, bitaaf akkuma gurgurtuu, liqeessaaf akkuma liqeeffataa, abbaa liqaaf akkuma abbaa dhiphinaa tokkuma in ta'a. Lafti guutummaatti in balleessamti, guutummaatti in saamamti; Abbaan keenya jecha kana dubbateeraatii.

Lafti in gadda, in goga; biyyi lafaa in dadhaba, in goga; ol'aantonni lafaa in dadhabu. Lafti jiraattota ishee jalatti xuraa'ee jirti; isaan barsiisa didanii, seera cabsanii, kakuu bara baraa waan diiganiif. Kanaaf abaarsi lafa in nyaata, warri ishee keessa jiraatan cubbuu isaanii in baatu; kanaaf jiraattonni lafaa in gubamanii dhumu, namoonni muraasni qofa in hafu. Daadhiin haaraan in gadda, muka wayinii in dadhaba; warri gammadan hundi in huursu. Gammachuun dibbee dhaabbateera, iyyannaan warra bashananii dhaabateera, gammachuun kiraarii dhaabbateera. Isaan si'achi faarfannaadhaan daadhii hin dhugan; dhugaatiin cimaan warra dhuganiif hadhaa'a. Magaalaan burjaaja'aa diigamteerti; mana hundi cufameera, kan seenu hin jiru. Daandiiwwan irratti waa'ee daadhii iyyanni jira; gammachuun hundi dukkanaa'eera, gammachuun lafaa ari'ameera. Magaalaa keessatti diigamuun qofa hafeera; balballi caccabsamee diigameera. Lafa hunda irratti, saboota gidduutti akkasuma in ta'a: akka mukaa ejersaa rukutamee qullaa ta'e, akka ija wayinii yeroo walitti qabuun xumurame hafe. a a v13 Ejersi dhaabuun moggaa isaa rukutuudhaan walitti qabama ture — ejersi facaafame muraasni qofa hafuu ture, kunis hafteewwan xiqqaa lubbuun hafan agarsiisa.

Isaan sagalee isaanii ol in fudhatu, gammachuudhaan in faarfatu; ulfina Abbaa keenyaa irratti lixa irraa in iyyu. Kanaaf bahaa keessatti Abbaa keenya ulfeessaa; qarqara galaanaa irratti maqaa Abbaa keenyaa, Waaqayyo Israa'el, kabajaa. Dhuma lafa irraa faarfannaa in dhaga'ina: «Ulfinni Isa Qajeelaaf!» Ani garuu «Ani in dhumaa jira, ani in dhumaa jira—wayyoo ani! Warri gantuu in ganu; gantummaadhaan warri gantuu in ganu» jedhe.

Sodaan fi boolla fi kiyyoon isin irra jira, yaa jiraattota lafaa! Namni sagalee sodaatiin baqatu bolla keessa in kufa, namni boolla keessaa ba'us kiyyoodhaan in qabama. Foonjiiwwan waaqaa waan banamaniif, bu'uurri lafaas in raafama. Lafti guutummaatti addaan citteetti, lafti caccabdi, lafti jabaatti raafamti. Lafti akka machaa'aa in gufata, akka godoo in sochoota; fincilli ishee ishee irratti ulfaateera, in kufti, deebitees hin ka'u.

Guyyaa sana Abbaan keenya loltoota ol-aanaa ol-aanaa keessatti, mootota lafaa immoo lafa irratti in adaba. Isaan walitti makamanii akka hidhamtootaa boolla keessa in galfamu; mana hidhaa keessatti in cufamu, guyyoota baay'ee booda immoo in adabamu. Yommus ji'i in qaanaa'a, aduunis in qaanaa'a; Abbaan loltoota waaqaa Tulluu Xiyoon irratti fi Yerusaalem keessatti waan in bulcheef, jaarsolii isaa duratti ulfinni isaa in ibsa.