Yeheskiel 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:

²“He anaking manungsa, medhara wangsit nglawan para pangone Israel. Medhara wangsit lan kandhakna marang wong-wong mau, yaiku para pangon: Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Bilai para pangone Israel kang mung ngingoni awake dhewe! Apa para pangon kuwi ora kudu ngingoni pepanthan? ³‘Kowe padha mangan gajihe, nganggo wulune, mbeleh kewan-kewan kang lemu, nanging ora ngingoni pepanthan mau. ⁴Kowe ora padha nyantosakake kang ringkih, ora marasake kang lara, ora mblebed kang tatu, ora nggawa bali kang kesasar, lan ora nggoleki kang ilang. Malah kowe padha ngwasani wong-wong mau kanthi peksan lan siya-siya. ⁵Wedhus-wedhus mau padha buyar amarga ora ana pangone, lan bareng wis buyar banjur dadi pakan kanggo sakabehe kewan alas. ⁶Wedhus-wedhusKu padha nglambrang ing saindenging gunung lan ing saben punthuk kang dhuwur; padha buyar ing salumahing bumi, lan ora ana wong siji-sijia kang nggoleki utawa nglari.

⁷“Mulane, he para pangon, padha rungokna pangandikane Rama kita:’ ⁸Demi Aku kang gesang, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa: amarga pepanthanKu wis padha dirayah lan dadi pakan kanggo sakabehe kewan alas marga ora ana pangone, lan para pangonKu padha ora nggoleki pepanthanKu, nanging malah ngingoni awake dhewe tinimbang ngingoni pepanthanKu, ⁹mulane, he para pangon, padha rungokna pangandikane Rama kita: ¹⁰Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Aku iki nglawan para pangon mau. Aku bakal nagih pepanthanKu bali saka tangane wong-wong mau lan mungkasi anggone padha ngengon, satemah wong-wong mau ora bisa maneh ngingoni pepanthan iku. Aku bakal ngrebut pepanthanKu saka cangkeme; wedhus-wedhusKu ora bakal dadi pakane maneh.

¹¹Awit mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: “Aku dhewe bakal nggoleki wedhus-wedhusKu lan ngopeni. ^a a v11 Ing kene Rama kita dhewe nyandhak pagaweane pangon — padha karo galih kang diakoni Gusti Yesus nalika ngandika, “Aku iki pangon kang becik” (Yokanan 10:11). Rama kang nggoleki iku dadi Sang Putra kang masrahake nyawane kanggo wedhus-wedhuse. ¹²‘Kaya pangon kang ngopeni pepanthane nalika ana ing tengah-tengahe wedhus-wedhuse kang buyar, mangkono uga Aku bakal ngopeni wedhus-wedhusKu. Aku bakal ngluwari wong-wong mau saka sakabehe panggonan anggone padha buyar ing dina kang peteng lan kebak mendhung. ¹³Aku bakal ngirid wong-wong mau metu saka antarane para bangsa, nglumpukake saka nagara-nagara, lan nggawa menyang tanahe dhewe. Aku bakal ngengon wong-wong mau ing gunung-gununge Israel, ing lebak-lebak, lan ing saben panggonan kang dienggoni wong ing tanah kono. ¹⁴Aku bakal ngingoni wong-wong mau ing pangonan kang becik; pucuke gunung-gununge Israel kang dhuwur bakal dadi palemahane pangonan. Ing kono wong-wong mau bakal padha ngaso ing pangonan kang becik, lan mangan ing palemahan kang subur ing gunung-gununge Israel.’ ¹⁵Aku dhewe bakal ngengon pepanthanKu lan marakake padha ngaso, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa. ¹⁶Aku bakal nggoleki kang ilang, nggawa bali kang kesasar, mblebed kang tatu, lan nyantosakake kang ringkih, nanging kang lemu lan kang rosa bakal Daktumpes. Aku bakal ngengon wong-wong mau kanthi adil.

¹⁷Dene kowe, pepanthanKu, mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: “Aku bakal ngadili ing antarane wedhus siji lan sijine, ing antarane wedhus gembel lanang lan wedhus berok. ¹⁸‘Apa durung cukup kowe padha mangan ing pangonan kang becik dhewe, nganti kudu ngidak-idak turahane? Apa durung cukup kowe padha ngombe banyu kang bening, nganti kudu ngeruhi turahane nganggo sikilmu? ¹⁹Apa pepanthanKu kudu mangan apa kang wis kokidak-idak lan ngombe apa kang wis kokeruhi nganggo sikilmu?’

²⁰Mulane mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa marang wong-wong mau: “Aku dhewe bakal ngadili ing antarane wedhus kang lemu lan wedhus kang kuru. ²¹‘Amarga kowe padha nyurung nganggo lambung lan pundhak, sarta nyundhang kabeh kang ringkih nganggo sungumu nganti padha koktundhung, ²²Aku bakal mitulungi pepanthanKu, satemah ora bakal dadi rayahan maneh. Aku bakal ngadili ing antarane wedhus siji lan sijine. ²³Aku bakal ngangkat pangon siji kanggo ngengon wong-wong mau, yaiku abdiKu Dawud; dheweke bakal ngengon wong-wong mau; dheweke bakal ngengon lan dadi pangone. ^b b v23 Pirang-pirang abad sawise Prabu Dawud seda, Rama kita njanjekake pangon siji saka turune Dawud kang bakal ngengon pepanthane ing salawas-lawase. Gusti Yesus iku Sang Pangon mau — “Aku iki pangon kang becik... bakal ana pepanthan siji lan pangon siji” (Yokanan 10:11, 16). ²⁴Aku, Sang Rama, bakal dadi Ramane; lan abdiKu Dawud bakal dadi panggedhe ing antarane wong-wong mau. Aku, Sang Rama, kang wis ngandika.

²⁵“Aku bakal nganakake prajanjian tentrem karo wong-wong mau lan nyingkirake kewan-kewan galak saka tanah iku, satemah wong-wong mau bisa manggon kanthi tentrem ing ara-ara samun lan turu ing alas-alas. ²⁶Aku bakal ndadekake wong-wong mau lan laladan ing sakubenge gunungKu dadi berkah, sarta bakal nurunake udan ing mangsane — udan kang mberkahi. ²⁷Wit-witan ing ara-ara bakal metokake wohe lan bumi bakal metokake asile; wong-wong mau bakal manggon kanthi tentrem ing tanahe. Wong-wong mau bakal padha ngerti yen Aku iki Ramane, nalika Aku ngethok palang pasangane lan ngluwari saka tangane wong kang padha nganggep wong-wong mau dadi batur-tukon. ²⁸Para bangsa ora bakal ngrayah wong-wong mau maneh, lan kewan galak ora bakal mangsa. Wong-wong mau bakal manggon kanthi tentrem, lan ora ana kang gawe giris. ²⁹Wong-wong mau bakal Dakwenehi tanah kang kaloka marga saka asile; ora bakal ngalami paceklik maneh ing kono lan ora bakal nyangga pamoyoke para bangsa. ³⁰Ing kono wong-wong mau bakal padha ngerti yen Aku, Ramane, nunggil karo wong-wong mau, lan yen wong-wong mau, turune Israel, iku umatKu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa. ³¹Kowe iku wedhus-wedhusKu, wedhus ing pangonanKu, lan Aku iki Ramamu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.”’