Księga Ezechiela 34

34 ¹Doszło mnie słowo naszego Ojca:

²„Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela. Prorokuj i powiedz im, pasterzom: Tak mówi Wszechmocny Ojciec: Biada pasterzom Izraela, którzy pasą tylko samych siebie! Czyż pasterze nie powinni paść trzody? ³«Wy jadacie tłuszcz, nosicie wełnę, zarzynacie tuczne zwierzęta, lecz trzody nie pasiecie. ⁴Nie wzmacnialiście słabych, nie leczyliście chorych, nie opatrywaliście rannych, nie sprowadzaliście zbłąkanych ani nie szukaliście zagubionych. Zamiast tego rządziliście nimi siłą i surowością. ⁵Rozproszyły się, bo nie było pasterza, a rozproszone stały się pokarmem dla wszelkiego dzikiego zwierzęcia. ⁶Moje owce błąkały się po wszystkich górach i po każdym wysokim wzgórzu; rozproszyły się po całej ziemi, a nikt ich nie szukał ani nie wypatrywał.

⁷„Dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa naszego Ojca:» ⁸Jak żyję — mówi Wszechmocny Ojciec — ponieważ moja trzoda została rozgrabiona i stała się pokarmem dla wszelkiego dzikiego zwierzęcia, gdy nie było pasterza, a moi pasterze nie szukali mojej trzody, lecz paśli samych siebie zamiast mojej trzody, ⁹dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa naszego Ojca: ¹⁰Tak mówi Wszechmocny Ojciec: Jestem przeciwko pasterzom. Zażądam od nich z powrotem mojej trzody i położę kres ich pasterzowaniu, aby już nie paśli. Wyrwę moją trzodę z ich ust; moje owce nie będą już ich pokarmem.

¹¹Bo tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Ja sam będę szukał moich owiec i będę się o nie troszczył. ^a a v11 Tutaj nasz Ojciec sam podejmuje się pracy pasterza — to samo serce, do którego przyznaje się Jezus, gdy mówi: „Ja jestem dobrym pasterzem” (Jan 10,11). Ojciec, który szuka, staje się Synem, który oddaje swoje życie za owce. ¹²«Jak pasterz troszczy się o swoją rozproszoną trzodę, gdy jest pośród niej, tak ja będę się troszczył o moje owce. Wyratuję je ze wszystkich miejsc, gdzie się rozproszyły w dniu chmur i mroku. ¹³Wyprowadzę je spośród ludów, zgromadzę je z krajów i przyprowadzę je do ich własnej ziemi. Będę je pasł na górach Izraela, w wąwozach i wszędzie tam, gdzie mieszkają ludzie w tym kraju. ¹⁴Będę je pasł na dobrym pastwisku; wyżyny gór Izraela będą ich pastwiskiem. Tam będą leżeć na dobrym pastwisku i paść się na żyznych łąkach na górach Izraela.» ¹⁵Ja sam będę pasł moją trzodę i sprawię, że się położy — mówi Wszechmocny Ojciec. ¹⁶Będę szukał zagubionych, sprowadzę zbłąkanych, opatrzę rannych, wzmocnię słabych, lecz tłuste i mocne wytracę. Będę je pasł sprawiedliwie.

¹⁷Co do was, moja trzodo, tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Będę sądził między owcą a owcą, między baranami a kozłami. ¹⁸«Czy nie dość wam, że spasacie najlepsze pastwisko, a resztę depczecie swoimi nogami? Czy nie dość, że pijecie czystą wodę, a resztę mącicie swoimi nogami? ¹⁹Czy moja trzoda ma się paść tym, co zdeptaliście, i pić to, co zmąciliście swoimi nogami?»

²⁰Dlatego tak mówi do nich Wszechmocny Ojciec: „Ja sam będę sądził między owcą tłustą a owcą chudą. ²¹«Ponieważ roztrącacie bokiem i barkiem, a wszystkie słabe bodziecie swoimi rogami, aż je wypędziliście, ²²wyratuję moją trzodę i już nie będzie łupem. Będę sądził między owcą a owcą. ²³Ustanowię nad nimi jednego pasterza, mojego sługę Dawida; on będzie je pasł; on będzie je pasł i będzie ich pasterzem. ^b b v23 Wieki po śmierci Dawida nasz Ojciec obiecuje jednego pasterza z rodu Dawida, który na wieki będzie pasł jego trzodę. Jezus jest tym Pasterzem — „Ja jestem dobrym pasterzem... będzie jedna owczarnia i jeden pasterz” (Jan 10,11.16). ²⁴Ja, Ojciec, będę ich Ojcem, a mój sługa Dawid będzie księciem pośród nich. Ja, Ojciec, to powiedziałem.

²⁵„Zawrę z nimi przymierze pokoju i usunę z ziemi dzikie zwierzęta, tak że będą mieszkać bezpiecznie na pustkowiu i spać w lasach. ²⁶Uczynię ich oraz okolicę wokół mojego wzgórza błogosławieństwem i ześlę w swoim czasie deszcze — deszcze błogosławieństwa. ²⁷Drzewa polne wydadzą swój owoc, a ziemia swoje plony; lud będzie mieszkał bezpiecznie na swojej ziemi. I poznają, że ja jestem ich Ojcem, gdy połamię drążki ich jarzma i wyrwę ich z ręki tych, którzy ich zniewolili. ²⁸Narody już nie będą ich grabić ani dzikie zwierzęta ich pożerać. Będą mieszkać bezpiecznie i nikt ich nie będzie straszył. ²⁹Dam im ziemię słynącą z plonów; już nie będą tam cierpieć głodu ani znosić pogardy narodów. ³⁰Wtedy poznają, że ja, ich Ojciec, jestem z nimi, a oni, dom Izraela, są moim ludem — mówi Wszechmocny Ojciec. ³¹Wy jesteście moimi owcami, owcami mojego pastwiska, a ja jestem waszym Ojcem — mówi Wszechmocny Ojciec.»”»