حزقيل 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹مون وٽ اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

²”اي ابنِ آدم، اسرائيل جي ريڍارن خلاف نبوت ڪر. نبوت ڪري کين، يعني انهن ريڍارن کي ٻڌاءِ تہ حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي: افسوس اسرائيل جي انهن ريڍارن تي جيڪي رڳو پاڻ کي کارائين ٿا! ڇا ريڍارن کي ڌڻ نہ چارڻ گھرجي؟ ³’اوهين چرٻي کائو ٿا، اون پهريو ٿا، ٿلهن ڪيل جانورن کي ذبح ڪريو ٿا، پر ڌڻ کي نہ ٿا چاريو. ⁴اوهان ڪمزورن کي مضبوط نہ ڪيو، بيمارن کي شفا نہ ڏني، زخمين جي پٽي نہ ٻڌي، ڀٽڪيلن کي موٽائي نہ آندو، ۽ گم ٿيلن کي نہ ڳولھيو. بلڪ اوهان زور ۽ سختيءَ سان مٿن حڪمراني ڪئي. ⁵ريڍار نہ هجڻ ڪري اهي پکڙجي ويا، ۽ پکڙجي وڃڻ کانپوءِ هر جھنگلي جانور جو کاڄ بڻجي ويا. ⁶منهنجيون رڍون سڀني جبلن ۽ هر اوچي ٽڪريءَ تي ڀٽڪي ويون، سڄيءَ زمين تي پکڙجي ويون، ۽ ڪو بہ کين ڳولھڻ وارو يا سار لهڻ وارو نہ هو.

⁷”تنهنڪري اي ريڍارؤ، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو:‘ ⁸حاڪم پيءُ فرمائي ٿو، مون کي پنهنجي حيات جو قسم آهي، ڇاڪاڻ تہ منهنجو ڌڻ ڦريو ويو ۽ ريڍار نہ هجڻ ڪري هر جھنگلي جانور جو کاڄ بڻيو، ۽ منهنجن ريڍارن منهنجي ڌڻ کي نہ ڳولھيو، بلڪ منهنجي ڌڻ بدران پاڻ کي چاريائون، ⁹تنهنڪري اي ريڍارؤ، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو: ¹⁰حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي: مان انهن ريڍارن جي خلاف آهيان. مان پنهنجو ڌڻ کانئن طلب ڪندس ۽ سندن ريڍارپ بند ڪندس، تہ جيئن اهي وڌيڪ کين چاري نہ سگھن. مان پنهنجو ڌڻ سندن وات مان ڪڍي وٺندس؛ منهنجيون رڍون سندن کاڄ نہ ٿينديون.

¹¹ڇاڪاڻ تہ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”مان پاڻ پنهنجين رڍن کي ڳولھيندس ۽ انهن جي سار لهندس. ^a a v11 هتي اسان جو پيءُ ريڍار جو ڪم پاڻ سنڀالي ٿو — اها ئي دل جنهن کي يسوع پنهنجي ڪري ٿو ڄاڻائي جڏهن چوي ٿو تہ ”مان سٺو ريڍار آهيان“ (يوحنا 10:11). ڳولھيندڙ پيءُ ئي اهو فرزند بڻجي ٿو جيڪو رڍن لاءِ پنهنجي جان ڏئي ٿو. ¹²’جيئن ريڍار پنهنجي پکڙيل ڌڻ جي وچ ۾ هوندي ان جي سار لهي ٿو، تيئن مان پنهنجين رڍن جي سار لهندس. مان کين هر انهيءَ هنڌان ڇڏائيندس جتي اهي ڪڪرن ۽ اونداهيءَ جي ڏينهن ۾ پکڙجي ويون هيون. ¹³مان کين قومن مان ڪڍندس، ملڪن مان گڏ ڪندس، ۽ سندن ئي ملڪ ۾ آڻيندس. مان کين اسرائيل جي جبلن تي، واديون ۾، ۽ ملڪ جي هر انهيءَ آباد جاءِ تي چاريندس جتي ماڻهو رهن ٿا. ¹⁴مان کين سٺي چراگاھ ۾ چاريندس؛ اسرائيل جا اوچا جبل سندن چراگاھ ٿيندا. اتي اهي سٺي چراگاھ ۾ ويھندا، ۽ اسرائيل جي جبلن تي ڀرپور چراگاھ ۾ چرندا.‘ ¹⁵مان پاڻ پنهنجو ڌڻ چاريندس ۽ کين ويھاريندس، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو. ¹⁶مان گم ٿيل کي ڳولھيندس، ڀٽڪيل کي موٽائي آڻيندس، زخميءَ جي پٽي ٻڌندس، ڪمزور کي مضبوط ڪندس، پر ٿلهن ۽ طاقتورن کي برباد ڪندس. مان کين انصاف سان چاريندس.

¹⁷اي منهنجا ڌڻ، حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”مان رڍ ۽ رڍ جي وچ ۾، ميڙن ۽ ٻڪرن جي وچ ۾ انصاف ڪندس. ¹⁸’ڇا بهترين چراگاھ چرڻ اوهان لاءِ ڪافي ناهي جو باقيءَ کي بہ لتاڙيو ٿا؟ ڇا صاف پاڻي پيئڻ ڪافي ناهي جو باقيءَ کي پنهنجن پيرن سان گدلو ڪيو ٿا؟ ¹⁹ڇا منهنجي ڌڻ کي اهو چرڻو پوندو جيڪو اوهان لتاڙيو، ۽ اهو پيئڻو پوندو جيڪو اوهان پنهنجن پيرن سان گدلو ڪيو؟‘

²⁰تنهنڪري حاڪم پيءُ کين فرمائي ٿو تہ ”مان پاڻ ٿلهين رڍن ۽ ڏٻرين رڍن جي وچ ۾ انصاف ڪندس. ²¹’ڇاڪاڻ تہ اوهان پاسي ۽ ڪلهي سان ڌڪ هنيا، سڀني ڪمزورن کي پنهنجن سڱن سان ٽڪر هڻندا رهيا، تان جو کين ڀڄائي ڇڏيو، ²²مان پنهنجي ڌڻ کي بچائيندس؛ اهي وري شڪار نہ ٿيندا. مان رڍ ۽ رڍ جي وچ ۾ انصاف ڪندس. ²³مان انهن مٿان هڪڙو ريڍار مقرر ڪندس، منهنجي ٻانهي دائود کي؛ هو انهن کي چاريندو؛ هو کين چاريندو ۽ سندن ريڍار ٿيندو. ^b b v23 دائود جي وفات کان ڪيترين صدين پوءِ، اسان جو پيءُ دائود جي گھراڻي مان هڪڙي ريڍار جو واعدو ڪري ٿو، جيڪو سندس ڌڻ کي سدائين چاريندو. يسوع اهو ئي ريڍار آهي — ”مان سٺو ريڍار آهيان... هڪڙو ڌڻ، هڪڙو ريڍار ٿيندو“ (يوحنا 10:11، 16). ²⁴مان، پيءُ، سندن پيءُ ٿيندس؛ منهنجو ٻانهو دائود سندن وچ ۾ سردار ٿيندو. مون، پيءُ، چيو آهي.

²⁵”مان انهن سان سلامتيءَ جو عهد ڪندس ۽ ملڪ مان جھنگلي جانور هٽائي ڇڏيندس، تہ جيئن اهي بيابان ۾ امن سان رهن ۽ ٻيلن ۾ سمهن. ²⁶مان کين ۽ پنهنجي ٽڪريءَ جي آس پاس واري علائقي کي برڪت بڻائيندس، ۽ موسم سر مينهن وسائيندس — برڪت جا وسڪارا. ²⁷ميدان جا وڻ پنهنجو ميوو ڏيندا ۽ زمين پنهنجي پيداوار ڏيندي؛ ماڻهو پنهنجي ملڪ ۾ امن سان رهندا. جڏهن مان سندن جُوَ جا بند ٽوڙيندس ۽ کين انهن جي هٿان ڇڏائيندس جن کين غلام بڻايو هو، تڏهن اهي ڄاڻندا تہ مان سندن پيءُ آهيان. ²⁸قومون وري کين نہ ڦرينديون، ۽ نہ ئي جھنگلي جانور کين ڦاڙي کائيندا. اهي امن سان رهندا، ڪو بہ کين ڊيڄارڻ وارو نہ هوندو. ²⁹مان کين فصلن جي ڪري مشهور ملڪ ڏيندس؛ اتي اهي وري ڏڪار نہ سهندا ۽ نہ قومن جي طعنن جو بار کڻندا. ³⁰تڏهن اهي ڄاڻندا تہ مان، سندن پيءُ، انهن سان گڏ آهيان، ۽ اهي، اسرائيل جو گھراڻو، منهنجا ماڻهو آهن، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو. ³¹اوهين منهنجيون رڍون آهيو، منهنجي چراگاھ جون رڍون، ۽ مان اوهان جو پيءُ آهيان، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو.“‘