بئلدَد گئنه دانیشیر
بئلدَدئن آخیرینجی نئطقی آلتی آیه‌دئر و ائچئنده اوزاقلیقدان باشقا هچ نه قالماییب: حؤکمرانلیق تارییا عایئددئر، حتّا آی و اولدوزلار دا اونون گؤزونده پاک دیئل، بس فانی ائنسان نه‌دئر؟ بئر سولوجان، بئر قورد. دوستلارین دلئلی سؤزدن دوشوب.
فصل 25.
25 1اوندا شوخلو بئلدَد جاواب وردی: 2«حؤکمرانلیق و دهشت اونوندور؛ او اؤز اوجا یرلرئنده باریش یارادیر. 3مگر کئمسه اونون قوشونلارینی سایا بئلر؟ مگر اونون نورو هر کسئن اوستونه دوغمور؟ 4بس فانی ائنسان نجه تارینین قاباغیندا صالح اولا بئلر؟ آرواددان دوغولان نجه تمئز اولا بئلر؟ 5باخ، حتّا آی بِله پارلاق دیئل، اولدوزلار دا اونون گؤزونده تمئز دیئل؛ 6بس او کی قالدی فانی ائنسان، کی بئر سولوجاندیر، و آدام اوغلو، کی بئر قورددور!»
