பில்தாத் மறுபடியும் பேசுகிறான்
பில்தாத்தின் கடைசிப் பேச்சு ஆறு வசனங்கள் மட்டுமே; அதில் தூரத்தைத் தவிர வேறொன்றும் மீதியில்லை: ஆளுகை தேவனுடையது, அவர் பார்வையில் சந்திரனும் நட்சத்திரங்களும்கூடச் சுத்தமானவை அல்ல; அப்படியானால் மனுஷன் எம்மாத்திரம்? ஒரு புழு, ஒரு பூச்சி. நண்பர்களின் வாதத்திற்கு வார்த்தைகள் தீர்ந்துபோயின.
25 1அப்பொழுது சூகியனாகிய பில்தாத் மறுமொழியாகச் சொன்னதாவது: 2“ஆளுகையும் பயமும் அவருக்கே உரியன; அவர் தமது உன்னதங்களில் சமாதானத்தை உண்டாக்குகிறார். 3அவருடைய சேனைகளை எண்ணக்கூடியவன் யார்? அவருடைய ஒளி யார்மேல்தான் உதிக்காது? 4அப்படியானால் மனிதன் தேவனுக்கு முன்பாக எப்படி நீதிமானாயிருப்பான்? ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்தவன் எப்படிச் சுத்தமாயிருப்பான்? 5இதோ, சந்திரனும் ஒளியற்றது, நட்சத்திரங்களும் அவருடைய பார்வையில் சுத்தமற்றவை; 6புழுவாகிய மனிதனும், கிருமியாகிய மனுஷகுமாரனும் எத்தனை அற்பமாயிருப்பான்!”
