ሕዝቅኤል 36

36 ¹አንተም የሰው ልጅ ሆይ፣ ለእስራኤል ተራሮች ትንቢት ተናገር፤ የእስራኤል ተራሮች ሆይ፣ የአባታችንን ቃል ስሙ። ²ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ጠላት ስለ እናንተ፣ “አሃ! ጥንታዊዎቹ ኰረብቶች አሁን የእኛ ሆነዋል” ስላለ፣ ³ስለዚህ ትንቢት ተናገርና እንዲህ በል፤ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ባድማ ስላደረጓችሁና ከየአቅጣጫው ስለረገጧችሁ፣ ለቀሩት ሕዝቦች ርስት ሆናችሁ፣ የሰዎችም ሐሜትና ስም ማጥፊያ ሆናችኋል፤

⁴ስለዚህ የእስራኤል ተራሮች ሆይ፣ የጌታ አባታችንን ቃል ስሙ። ጌታ አባታችን ለተራሮችና ለኰረብቶች፣ ለጅረቶችና ለሸለቆዎች፣ በዙሪያ ላሉት ለቀሩት ሕዝቦች ዝርፊያና መሳለቂያ ለሆኑት ባድማ ፍራሾችና ለተተዉ ከተሞች እንዲህ ይላል፤

⁵ስለዚህ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ በሙሉ ልባቸው ደስታና በፍጹም ንቀት፣ መስኩን ለመዝረፍ ምድሬን እንደ ገዛ ርስታቸው በወሰዱት በቀሩት ሕዝቦችና በኤዶም ሁሉ ላይ፣ በሚነድድ ቅናቴ ተናግሬአለሁ። ⁶ስለዚህ ስለ እስራኤል ምድር ትንቢት ተናገር፤ ለተራሮችና ለኰረብቶች፣ ለጅረቶችና ለሸለቆዎች እንዲህ በል፤ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ የሕዝቦችን ስድብ ስለተሸከማችሁ፣ በቅናቴና በቍጣዬ ተናግሬአለሁ። ⁷ስለዚህ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ እጄን አንሥቼ ምያለሁ፤ በዙሪያችሁ ያሉት ሕዝቦች የራሳቸውን ስድብ ይሸከማሉ።

⁸እናንተ ግን፣ የእስራኤል ተራሮች ሆይ፣ ለሕዝቤ ለእስራኤል ቅርንጫፎችን ታበቅላላችሁ፤ ፍሬም ትሰጣላችሁ፤ ወደ ቤታቸው ሊመጡ ቀርበዋልና። ⁹እኔ ከእናንተ ጋራ ነኝና፤ ወደ እናንተ እመለሳለሁ፤ ትታረሳላችሁ፤ ትዘራላችሁም። ¹⁰በእናንተ ላይ ሰዎችን አበዛለሁ፤ መላውን የእስራኤልን ቤት፣ ሁሉንም። ከተሞች ይሰፈራሉ፤ ፍራሾችም እንደ ገና ይሠራሉ። ¹¹በእናንተ ላይ ሰዎችንና እንስሳትን አበዛለሁ፤ ይጨምራሉም ይፈራሉም። እንደ ቀድሞው ዘመን አስፍራችኋለሁ፤ ከመጀመሪያውም ይልቅ መልካም አደርግላችኋለሁ። ያን ጊዜ አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። ¹²በእናንተ ላይ ሰዎችን አስኬዳለሁ፤ ልጆቼን እስራኤልን፤ ይወርሷችኋል፤ ርስታቸውም ትሆናላችሁ፤ ከእንግዲህ ወዲህ ልጅ አልባ አታደርጓቸውም።

¹³ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “አንቺ ሰዎችን ትበያለሽ፤ ሕዝብሽንም ልጅ አልባ ታደርጊያለሽ” ስለሚሉሽ፣ ¹⁴ስለዚህ ከእንግዲህ ወዲህ ሰዎችን አትበዪም፤ ሕዝብሽንም ልጅ አልባ አታደርጊም፣ ይላል ጌታ አባታችን። ¹⁵ከእንግዲህ ወዲህ የሕዝቦችን ስድብ አላሰማሽም፤ የአሕዛብንም ውርደት አትሸከሚም፤ ሕዝብሽንም አታሰናክዪም፣ ይላል ጌታ አባታችን።

¹⁶የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፤ እንዲህም አለኝ፤

¹⁷“የሰው ልጅ ሆይ፣ የእስራኤል ቤት በገዛ ምድራቸው በኖሩ ጊዜ፣ በመንገዳቸውና በሥራቸው አረከሱት። በፊቴ የነበረው መንገዳቸው እንደ ሴት የወር አበባ ርኵሰት ነበር። ¹⁸ስለዚህ በምድር ላይ ስላፈሰሱት ደምና በጣዖቶቻቸው ስላረከሱት፣ ቍጣዬን በእነርሱ ላይ አፈሰስሁ። ¹⁹በሕዝቦች መካከል በተንኋቸው፤ በምድሮችም መካከል ተበታተኑ፤ እንደ መንገዳቸውና እንደ ሥራቸው ፈረድሁባቸው።’ ²⁰ነገር ግን በሄዱባቸው ሕዝቦች መካከል የተቀደሰ ስሜን አረከሱ፤ ስለ እነርሱም፣ ‘እነዚህ የእግዚአብሔር ሕዝብ ናቸው፤ ሆኖም ከምድሩ ወጥተዋል’ ተብሎ ተነግሮአልና። ²¹ነገር ግን የእስራኤል ሕዝብ በሄዱባቸው ሕዝቦች መካከል ስላረከሱት ስለ ተቀደሰ ስሜ አሰብሁ።

²²ስለዚህ ለእስራኤል ቤት እንዲህ በል፤ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “የእስራኤል ቤት ሆይ፣ ይህን የማደርገው ስለ እናንተ አይደለም፤ ነገር ግን በሄዳችሁባቸው ሕዝቦች መካከል ስላረከሳችሁት ስለ ተቀደሰ ስሜ ነው። ²³በሕዝቦች መካከል የረከሰውን፣ በመካከላቸውም ያረከሳችሁትን ታላቅ ስሜን እቀድሰዋለሁ። ያን ጊዜ፣ በእነርሱ ዐይን ፊት በእናንተ አማካኝነት ስቀደስ፣ አብ እኔ እንደ ሆንሁ ሕዝቦች ያውቃሉ፣ ይላል ጌታ አባታችን።

²⁴“ከሕዝቦች መካከል እወስዳችኋለሁ፤ ከምድሮችም ሁሉ እሰበስባችኋለሁ፤ ወደ ገዛ ምድራችሁም አመጣችኋለሁ። ²⁵ንጹሕ ውሃ በእናንተ ላይ እረጫለሁ፤ ትነጻላችሁም፤ ከርኵሰታችሁ ሁሉና ከጣዖቶቻችሁ ሁሉ አነጻችኋለሁ። ²⁶አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፤ አዲስ መንፈስም በውስጣችሁ አኖራለሁ። የድንጋዩን ልብ ከሥጋችሁ አወጣለሁ፤ የሥጋ ልብም እሰጣችኋለሁ። ²⁷መንፈሴን በውስጣችሁ አኖራለሁ፤ በሥርዐቴም እንድትመላለሱ አደርጋችኋለሁ፤ ትእዛዛቴንም ጠብቃችሁ ታደርጓቸዋላችሁ። ²⁸ለአባቶቻችሁ በሰጠኋት ምድር ትኖራላችሁ፤ እናንተ ልጆቼ ትሆናላችሁ፤ እኔም አባታችሁ እሆናለሁ። ²⁹ከርኵሰታችሁ ሁሉ አድናችኋለሁ። እኽልን እጠራለሁ፤ አበዛዋለሁም፤ ራብንም በእናንተ ላይ አላመጣም። ³⁰የዛፍ ፍሬንና የእርሻ ሰብልን አበዛለሁ፤ ስለዚህ ከእንግዲህ ወዲህ በሕዝቦች መካከል የራብን ውርደት አትቀበሉም።

³¹“ያን ጊዜ ክፉ መንገዳችሁንና መልካም ያልነበሩ ሥራዎቻችሁን ታስታውሳላችሁ፤ ስለ ኀጢአታችሁና ስለ አስጸያፊ ነገሮቻችሁም ራሳችሁን ትጸየፋላችሁ።’ ³²ይህን የማደርገው ስለ እናንተ አይደለም፣ ይላል ጌታ አባታችን፤ ይህን እወቁ። የእስራኤል ቤት ሆይ፣ ስለ መንገዳችሁ አፍሩ፤ ተዋረዱም።

³³ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “ከኀጢአታችሁ ሁሉ ባነጻችሁ ቀን፣ ከተሞችን እንደ ገና አሰፍራለሁ፤ ፍራሾችንም እንደ ገና እሠራለሁ። ³⁴ባድማ የሆነችው ምድር፣ ከሚያልፉት ሁሉ ፊት በረሃ ሆና ከመቅረት ይልቅ፣ ትታረሳለች። ³⁵‘ይህች ባድማ የነበረች ምድር እንደ ኤደን ገነት ሆናለች፤ የፈረሱት፣ ባድማ የሆኑትና የተደመሰሱት ከተሞች አሁን የተመሸጉና የሚኖርባቸው ሆነዋል’ ይላሉ። ³⁶ያን ጊዜ፣ እኔ አብ የፈረሰውን እንደ ገና እንደ ሠራሁና በረሃውን እንደ ገና እንደ ተከልሁ፣ በዙሪያችሁ የቀሩት ሕዝቦች ያውቃሉ። እኔ አባታችሁ ተናግሬአለሁ፤ አደርገዋለሁም።’

³⁷ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “ይህንም ደግሞ የእስራኤል ቤት እንዳደርግላቸው ይለምኑኝ ዘንድ እፈቅዳለሁ፤ ሕዝባቸውን እንደ መንጋ አበዛለሁ። ³⁸ለመሥዋዕት እንደሚቀርበው መንጋ፣ በተወሰኑ በዓላቷ እንደ ኢየሩሳሌም መንጋ፣ እንዲሁ የፈረሱት ከተሞች በሰዎች መንጋ ይሞላሉ። ያን ጊዜ አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ያውቃሉ።”