Ezekiela 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹Ary ianao, ry zanak’olona, maminania amin’ny tendrombohitr’i Israely hoe: Ry tendrombohitr’i Israely ô, henoy ny tenin’i Raintsika. ²Izao no lazain’ny Ray Tompo: Satria niteny hoe ny fahavalo ny aminareo: « Aha! Efa lasa fanananay ankehitriny ireo havoana taloha! » ³koa maminania ka lazao hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Satria nataony tany lao sy nodiovany avy amin’ny lafiny rehetra ianareo, ka lasa fananan’ny firenena sisa sy resaky ny lela ary fanaratsiam-bahoaka,

⁴koa ry tendrombohitr’i Israely, henoy ny tenin’ny Ray Tompo. Izao no lazain’ny Ray Tompo amin’ny tendrombohitra sy ny havoana, ny lohasaha sy ny ala-bala, ny tany rava foana sy ny tanàna nafoy, izay lasa babo sy fandatsana ho an’ny firenena sisa manodidina:

⁵koa izao no lazain’ny Ray Tompo: Noho ny fahasaro-piaroko mirehitra no nitenenako hanohitra ny firenena sisa sy i Edoma manontolo, izay nanao ny taniko ho azy tamin’ny fifaliana feno sy ny fanamavoana tanteraka, mba handroba ny ahitra ao aminy. ⁶Koa maminania ny amin’ny tanin’i Israely; lazao amin’ny tendrombohitra sy ny havoana, ny lohasaha sy ny ala-bala hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Niteny tamin’ny fahasaro-piaroko sy ny fahatezerako Aho, satria niaritra ny fanevatevan’ny firenena ianareo. ⁷Koa izao no lazain’ny Ray Tompo: Nanangana ny tanako ho fianianana Aho—ny firenena manodidina anareo no hiaritra ny fanevatevan’ny tenany ihany.

⁸Fa ianareo, ry tendrombohitr’i Israely, dia hamoaka sampana ka hamokatra ho an’ny oloko Israely, satria efa ho tonga any an-tanindrazany izy. ⁹Fa momba anareo Aho; hitodika aminareo Aho, ka hotrabahina sy hafafy ianareo. ¹⁰Hampitomboiko eo aminareo ny olona—ny taranak’i Israely manontolo. Honenana ny tanàna ary hamboarina indray ny rava. ¹¹Hampitomboiko eo aminareo ny olona sy ny biby; hitombo sy hamokatra izy. Hampitoerako toy ny tamin’ny andro taloha ianareo ary hanaovako soa mihoatra noho ny tamin’ny voalohany. Dia ho fantatrareo fa Rainareo Aho. ¹²Hampandehaniko eo aminareo ny olona—ny zanako Israely; hanana anareo izy, ary ho lovany ianareo, ka tsy hataonareo tsy manan-janaka intsony izy.

¹³Izao no lazain’ny Ray Tompo: Satria manao aminao hoe izy: « Mihinana olona ianao ka mahatonga ny firenenao ho tsy manan-janaka », ¹⁴koa tsy hihinana olona intsony ianao, ary tsy hahatonga ny firenenao ho tsy manan-janaka intsony, hoy ny Ray Tompo. ¹⁵Tsy havelako ho re eo aminao intsony ny fanevatevan’ny firenena; tsy hiaritra ny henatry ny vahoaka intsony ianao, na hahatonga ny firenenao hianjera intsony, hoy ny Ray Tompo.

¹⁶Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:

¹⁷« Ry zanak’olona, fony nonina tao amin’ny taniny ny taranak’i Israely, dia nahaloto azy izy tamin’ny fombany sy ny asany. Ny fombany teo anatrehako dia tahaka ny fahalotoan’ny vehivavy amin’ny fadim-bolana. ¹⁸Dia nandatsaka ny fahatezerako taminy Aho noho ny rà nalatsany teo amin’ny tany sady nahaloto azy tamin’ny sampiny izy. ¹⁹Nampielezako teo amin’ny firenena izy, ka niparitaka tany amin’ny tany samihafa; nitsaraiko araka ny fombany sy ny asany izy. ²⁰Fa tao amin’ny firenena izay nalehany dia nahaloto ny anarako masina izy, satria nolazaina ny aminy hoe: “Ireo no olon’NY TOMPO, nefa niala tamin’ny taniny izy.” ²¹Fa niahy ny anarako masina Aho, izay nolotoin’ny vahoakan’i Israely teo amin’ny firenena nalehany.»

²²Koa lazao amin’ny taranak’i Israely hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: « Tsy hihetsika noho ny aminareo Aho, ry taranak’i Israely, fa noho ny anarako masina, izay nolotoinareo teo amin’ny firenena nalehanareo. ²³Hanamasina ny anarako lehibe Aho—izay voaloto teo amin’ny firenena, izay nolotoinareo teo aminy. Dia ho fantatry ny firenena fa Izaho no Ray, hoy ny Ray Tompo, rehefa asehoko ho masina Aho amin’ny alalanareo eo imasony.

²⁴« Hakako avy amin’ny firenena ianareo, ary hangoniko avy amin’ny tany rehetra, ka hentiko ho any amin’ny taninareo. ²⁵Hanafafy rano madio aminareo Aho, dia ho madio ianareo; hodiovako amin’ny fahalotoanareo rehetra sy ny sampinareo rehetra ianareo. ²⁶Hanome fo vaovao sy fanahy vaovao ao anatinareo Aho. Hakako avy ao amin’ny nofonareo ny fo vato ary homeko fo nofo ianareo. ²⁷Hataoko ao anatinareo ny Fanahiko ka hampandehanako araka ny lalàko ianareo, ary hotandremanareo ny fitsipiko sy hotanterahinareo izany. ²⁸Honina any amin’ny tany nomeko ny razanareo ianareo; ho zanako ianareo, ary Izaho ho Rainareo. ²⁹Hamonjeko amin’ny fahalotoanareo rehetra ianareo. Hiantso ny vary Aho ka hampitombo azy, ary tsy hitondra mosary aminareo. ³⁰Hampitomboiko ny vokatry ny hazo sy ny vokatry ny saha, mba tsy hiaritra ny henatry ny mosary intsony eo amin’ny firenena ianareo.

³¹« Dia hotsaroanareo ny fombanareo ratsy sy ny asanareo izay tsy tsara, ary hankahala ny tenanareo ianareo noho ny helokareo sy ny fahavetavetanareo. ³²Tsy noho ny aminareo no ataoko izany, hoy ny Ray Tompo—aoka ho fantatrareo izany. Menatra sy very maso noho ny fombanareo, ry taranak’i Israely.»

³³Izao no lazain’ny Ray Tompo: « Rehefa hodiovako amin’ny heloka rehetra ianareo, dia hampitoerako indray ny tanàna ary hamboariko ny rava. ³⁴Hotrabahina ny tany foana, fa tsy hijanona ho lao eo imason’ny mpandalo rehetra. ³⁵Hiteny hoe izy: “Ity tany foana ity dia tonga tahaka ny saha any Edena; ny tanàna rava sy foana ary potika dia mimanda ankehitriny sady onenana. ³⁶Dia ho fantatry ny firenena sisa manodidina anareo fa Izaho, ny Ray, no nanamboatra izay rava sy namboly indray ny tany foana. Izaho, Rainareo, no niteny ary hanao izany.”»

³⁷Izao no lazain’ny Ray Tompo: « Mbola havelako hangataka Ahy hanao izany ho azy koa ny taranak’i Israely: hampitombo ny olony tahaka ny andian’ondry Aho. ³⁸Tahaka ny andian’ondry ho fanatitra, tahaka ny andian’ondry any Jerosalema amin’ny fetiny voatondro, no hahafeno andian’olona ny tanàna rava. Dia ho fantatr’izy ireo fa Rainareo Aho. »