حزقيل 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹پر اي ابنِ آدم، تون اسرائيل جي جبلن بابت نبوت ڪري چئہ تہ اي اسرائيل جا جبل، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو. ²حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: ڇاڪاڻ جو دشمن اوهان بابت چيو تہ ”آها! قديم بلنديون هاڻي اسان جون ٿي ويون آهن،“ ³تنهنڪري نبوت ڪري چئہ تہ حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: ڇاڪاڻ جو هنن اوهان کي ويران ڪيو ۽ چوڌاري کان لتاڙيو، تنهنڪري اوهان باقي قومن جي ملڪيت بڻجي ويا ۽ ماڻهن جي ڳالهين ۽ بدنامي جو نشانو ٿي پيا،

⁴تنهنڪري اي اسرائيل جا جبل، حاڪم اعليٰ پيءُ جو ڪلام ٻڌو. حاڪم اعليٰ پيءُ جبلن ۽ ٽڪرين کي، نالن ۽ وادين کي، ويران کنڊرن ۽ ڇڏيل شهرن کي، جيڪي چوڌاري باقي قومن لاءِ ڦر ۽ ٺٺولي بڻجي ويا، هيئن ٿو فرمائي:

⁵تنهنڪري حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: مون پنهنجي دکندڙ غيرت ۾ باقي قومن ۽ سڄي ادوم جي خلاف ڳالهايو آهي، جن پوري دل جي خوشي ۽ سخت حقارت سان منهنجي ملڪ کي پنهنجو ڪري ورتو، تہ ان جي چراگاهہ کي ڦري وٺن. ⁶تنهنڪري اسرائيل جي ملڪ بابت نبوت ڪر، ۽ جبلن ۽ ٽڪرين، نالن ۽ وادين کي چئہ تہ حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: مون پنهنجي غيرت ۽ غضب ۾ ڳالهايو آهي، ڇاڪاڻ جو اوهان قومن جون توهينون سهيون آهن. ⁷تنهنڪري حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: مون هٿ کڻي قسم کنيو آهي تہ اوهان جي چوڌاري قومون پنهنجون توهينون پاڻ سهنديون.

⁸پر اي اسرائيل جا جبل، اوهان منهنجي قوم اسرائيل لاءِ ٽاريون ڪڍندا ۽ ميوو ڏيندا، ڇاڪاڻ جو اهي جلد گھر موٽي اچڻ وارا آهن. ⁹ڇاڪاڻ جو آءٌ اوهان جي حق ۾ آهيان، اوهان ڏانهن ڌيان ڏيندس، تنهنڪري اوهان ۾ هر هلايو ويندو ۽ ٻج پوکيو ويندو. ¹⁰آءٌ اوهان تي ماڻهو وڌائيندس، يعني اسرائيل جو سڄو گھراڻو، سڀ جو سڀ. شهر آباد ٿيندا ۽ کنڊر وري اڏيا ويندا. ¹¹آءٌ اوهان تي ماڻهو ۽ جانور وڌائيندس؛ اهي وڌندا ۽ ڦلندا. اوهان کي اڳئين ڏينهن وانگر آباد ڪندس ۽ شروعات کان وڌيڪ چڱائي ڪندس. تڏهن اوهان ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. ¹²آءٌ ماڻهن کي اوهان تي هلائيندس، يعني منهنجن ٻارن اسرائيل کي؛ اهي اوهان جا مالڪ ٿيندا، اوهان سندن ميراث ٿيندا، ۽ اوهان وري ڪڏهن کين اولاد کان محروم نہ ڪندا.

¹³حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي: ڇاڪاڻ جو اهي توکي چون ٿا تہ ”تون ماڻهن کي کائين ٿو ۽ پنهنجي قوم کي ٻارن کان محروم ڪرين ٿو،“ ¹⁴تنهنڪري تون وري ڪڏهن ماڻهن کي نہ کائيندين ۽ پنهنجي قوم کي اولاد کان محروم نہ ڪندين، حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو. ¹⁵آءٌ وري ڪڏهن توکي قومن جون توهينون نہ ٻڌائيندس؛ تون وري ڪڏهن قومن جي بي عزتي نہ سهندين ۽ پنهنجي قوم کي نہ ٿاٻڙائيندين، حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁶مون وٽ اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

¹⁷”اي ابنِ آدم، جڏهن اسرائيل جو گھراڻو پنهنجي ملڪ ۾ رهندو هو، تڏهن هنن پنهنجي هلت ۽ ڪمن سان ان کي ناپاڪ ڪيو. منهنجي آڏو سندن هلت عورت جي حيض جي ناپاڪيءَ جهڙي هئي. ¹⁸تنهنڪري انهيءَ خون جي ڪري جيڪو هنن ملڪ تي وهايو، ۽ انهيءَ ڪري جو هنن ان کي پنهنجن بتن سان ناپاڪ ڪيو، مون پنهنجو غضب سندن مٿان لاٿو. ¹⁹مون کين قومن ۾ پکيڙي ڇڏيو، ملڪن ۾ کين ورهائي ڇڏيو؛ مون سندن هلت ۽ ڪمن موجب سندن انصاف ڪيو.“ ²⁰پر جن قومن ڏانهن اهي ويا، اتي هنن منهنجي پاڪ نالي جي بي حرمتي ڪئي، ڇاڪاڻ جو سندن باري ۾ چيو ويو تہ ’اهي خداوند جا ماڻهو آهن، تڏهن بہ سندس ملڪ مان نڪري آيا آهن.‘ ²¹پر مون کي پنهنجي پاڪ نالي جي ڳڻتي هئي، جنهن جي اسرائيل جي ماڻهن انهن قومن ۾ جتي اهي ويا بي حرمتي ڪئي هئي.

²²تنهنڪري اسرائيل جي گھراڻي کي چئہ تہ حاڪم اعليٰ پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”اي اسرائيل جا گھراڻا، آءٌ اوهان جي خاطر نہ، پر پنهنجي پاڪ نالي جي خاطر عمل ڪرڻ وارو آهيان، جنهن جي اوهان انهن قومن ۾ جتي ويا بي حرمتي ڪئي. ²³آءٌ پنهنجي عظيم نالي کي پاڪ ڪندس، جنهن جي قومن ۾ بي حرمتي ٿي، يعني جنهن جي اوهان انهن ۾ بي حرمتي ڪئي. حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن آءٌ سندن اکين آڏو اوهان جي وسيلي پاڻ کي پاڪ ظاهر ڪندس، تڏهن قومون ڄاڻنديون تہ آءٌ پيءُ آهيان.

²⁴”آءٌ اوهان کي قومن مان ڪڍندس، سڀني ملڪن مان گڏ ڪندس ۽ اوهان کي اوهان جي پنهنجي ملڪ ۾ آڻيندس. ²⁵آءٌ اوهان تي صاف پاڻي ڇنڊيندس تہ اوهان پاڪ ٿيندا؛ اوهان کي اوهان جي سڀني ناپاڪين ۽ سڀني بتن کان پاڪ ڪندس. ²⁶آءٌ اوهان جي اندر نئين دل ۽ نئون روح رکندس. اوهان جي بدن مان پٿر جي دل ڪڍندس ۽ اوهان کي گوشت جي دل ڏيندس. ²⁷آءٌ پنهنجو روح اوهان جي اندر رکندس ۽ اوهان کي پنهنجن قاعدن تي هلائيندس، تڏهن اوهان منهنجا حڪم مڃيندا ۽ انهن تي عمل ڪندا. ²⁸اوهان انهيءَ ملڪ ۾ رهندا جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو؛ اوهان منهنجا ٻار ٿيندا ۽ آءٌ اوهان جو پيءُ ٿيندس. ²⁹آءٌ اوهان کي اوهان جين سڀني ناپاڪين کان بچائيندس. آءٌ اناج کي سڏي ان کي وڌائيندس، ۽ اوهان تي ڏڪار نہ آڻيندس. ³⁰آءٌ وڻن جو ميوو ۽ پوک جي پيداوار وڌائيندس، تہ جيئن اوهان وري ڪڏهن قومن ۾ ڏڪار جي بي عزتي نہ سهو.

³¹”تڏهن اوهان پنهنجين بڇڙين هلتن ۽ انهن ڪمن کي ياد ڪندا جيڪي سٺا نہ هئا، ۽ پنهنجن گناهن ۽ نفرت جوڳن ڪمن جي ڪري پاڻ کان نفرت ڪندا.“ ³²آءٌ اوهان جي خاطر نہ ٿو ڪريان، حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو، اهو ڄاڻو. اي اسرائيل جا گھراڻا، پنهنجين هلتن تي شرمايو ۽ ذليل ٿيو.

³³حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو تہ ”جڏهن آءٌ اوهان کي اوهان جي سڀني گناهن کان پاڪ ڪندس، تڏهن شهرن کي وري آباد ڪندس ۽ کنڊرن کي وري اڏيندس. ³⁴ويران ملڪ ۾ هر هلايو ويندو، ان کان بدران جو هر لنگهندڙ جي اڳيان اجڙيل پيو هجي. ³⁵اهي چوندا تہ ’هي ويران ملڪ عدن جي باغ جهڙو ٿي ويو آهي؛ اهي اجڙيل، ويران ۽ ڊٺل شهر هاڻي قلعي بند ۽ آباد آهن.‘ ³⁶تڏهن اوهان جي چوڌاري جيڪي قومون باقي رهنديون، سي ڄاڻنديون تہ مون پيءُ ڊٺل کي وري اڏيو ۽ اجڙيل زمين ۾ وري پوک ڪئي. مون اوهان جي پيءُ چيو آهي ۽ ان کي ڪندس.“

³⁷حاڪم اعليٰ پيءُ فرمائي ٿو تہ ”اها ڳالهہ بہ آءٌ اسرائيل جي گھراڻي کي پاڻ کان گھرڻ ڏيندس تہ آءٌ سندن لاءِ ڪريان: آءٌ سندن ماڻهن کي رڍ وانگر وڌائيندس. ³⁸قربانيءَ جي رڍ وانگر، يروشلم جي مقرر ٿيل عيدن تي سندس رڍ وانگر، اهڙيءَ طرح اجڙيل شهر ماڻهن جي رڍن سان ڀرجي ويندا. تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“