حزقى‌ايل 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹او تۀ، اے د اِنسان زويه، د اِسرائيل غرونو ته پېشګوئى وکړه او ووايه چې، اے د اِسرائيل غرونو، د زمونږ پلار کلام واورئ. ²مالِک پلار داسې فرمائى چې، ځکه چې دُښمن ستاسو په حقله ووئيل چې، ”اها! دا پخواني اوچت ځايونه اوس زمونږ دى،“ ³نو پېشګوئى وکړه او ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، ځکه چې هغوئ تاسو ويران کړئ او د هر طرف نه يې تاسو لتاړ کړئ، نو تاسو د پاتې قومونو ملکيت شوئ او د خلقو د غيبت او بدنامۍ سبب شوئ،

⁴نو، اے د اِسرائيل غرونو، د مالِک پلار کلام واورئ. مالِک پلار غرونو او غونډيو، درو او واديو، ويرانو کنډرو او هغه پرېښودلو ښارونو ته چې د شاوخوا پاتې قومونو دپاره د لوټ مار او ټوقو سبب شول، داسې فرمائى:

⁵نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، ما په خپل سوزېدونکي غيرت کښې د نورو پاتې قومونو او د ټول اَدوم خلاف خبرې کړې، چې هغوئ په بشپړ زړۀ خوشحالۍ او پوره حقارت سره زما زمکه د ځان وبلله، ترڅو د هغې څرځائ لوټ کړى. ⁶نو د اِسرائيل د زمکې په حقله پېشګوئى وکړه؛ غرونو او غونډيو، درو او واديو ته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، ما په خپل غيرت او غضب کښې خبرې کړې، ځکه چې تاسو د قومونو سپکاوے زغملے دے. ⁷نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، ما خپل لاس په قسم اوچت کړے دے — ستاسو شاوخوا قومونه به خپل سپکاوے زغمى.

⁸خو تاسو، اے د اِسرائيل غرونو، به ښاخونه وباسئ او زما د قوم اِسرائيل دپاره به مېوه راوړئ، ځکه چې هغوئ کور ته د راتلو نژدې دى. ⁹ځکه چې زۀ ستاسو په طرف يم؛ زۀ به تاسو ته مخ راواړوم، او تاسو به کرلے شئ او تخم به پکښې شنډلے شى. ¹⁰زۀ به ستاسو په سر انسانان زيات کړم — د اِسرائيل ټوله کورنۍ، ټوله هغه. ښارونه به آباد شى او کنډرې به بيا جوړې شى. ¹¹زۀ به ستاسو په سر انسانان او څاروي زيات کړم؛ هغوئ به زيات شى او وده به وکړى. زۀ به تاسو د پخوا په شان آباد کړم او د پخوا نه به تاسو سره زيات ښۀ وکړم. بيا به تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم. ¹²زۀ به انسانان ستاسو په سر روان کړم — زما بچي اِسرائيل؛ هغوئ به تاسو خپل کړى، تاسو به د هغوئ ميراث شئ، او تاسو به بيا هيچرې هغوئ بې اولاده نۀ کړئ.

¹³مالِک پلار داسې فرمائى چې، ځکه چې هغوئ تاسو ته وائى چې، ”تاسو انسانان خورئ او خپل قوم بې اولاده کوئ،“ ¹⁴نو تاسو به بيا انسانان نۀ خورئ او خپل قوم به بې اولاده نۀ کوئ، مالِک پلار فرمائى. ¹⁵زۀ به بيا تاسو ته د قومونو سپکاوے نۀ درزوم؛ تاسو به بيا د خلقو سپکاوے نۀ زغمئ او خپل قوم به نۀ ښوئوئ، مالِک پلار فرمائى.

¹⁶د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

¹⁷”اے د اِنسان زويه، کله چې د اِسرائيل کورنۍ په خپله زمکه کښې اوسېدله، نو هغوئ هغه په خپلو لارو او کارونو سره ناپاکه کړه. زما په وړاندې د هغوئ لار د ښځې د حيض د ناپاکۍ په شان وه. ¹⁸نو ما خپل غضب په هغوئ باندې تويه کړو، د هغه وينو په وجه چې هغوئ په زمکه کښې تويه کړې وې او ځکه چې هغوئ هغه په خپلو بتانو سره ناپاکه کړه. ¹⁹ما هغوئ په قومونو کښې خواره واره کړل، او په مُلکونو کښې پاشلي شول؛ ما د هغوئ د لارو او کارونو مطابق د هغوئ عدالت وکړو.‘ ²⁰خو په هغه قومونو کښې چې هغوئ ورته لاړل، هغوئ زما پاک نوم بې حرمته کړو، ځکه چې د هغوئ په حقله به وئيلے شول چې، ’دا د مالِک خُدائ خلق دى، خو بيا هم د هغۀ د زمکې نه ووتل.‘ ²¹خو ما د خپل پاک نوم پروا وکړه، چې د اِسرائيل خلقو په هغه قومونو کښې بې حرمته کړے وو چرته چې هغوئ لاړل.“

²²نو د اِسرائيل کورنۍ ته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”اے د اِسرائيل کورنۍ، زۀ دا کار ستاسو دپاره نۀ کوم، بلکې د خپل پاک نوم دپاره، چې تاسو هغه په هغه قومونو کښې بې حرمته کړو چرته چې تاسو لاړئ. ²³زۀ به خپل لوئ نوم پاک کړم — هغه چې په قومونو کښې بې حرمته شوے وو، چې تاسو هغه د هغوئ په مينځ کښې بې حرمته کړو. بيا به قومونه پوهه شى چې زۀ پلار يم، مالِک پلار فرمائى، کله چې زۀ د هغوئ د سترګو په وړاندې ستاسو په وسيله خپل ځان پاک وښايم.

²⁴”زۀ به تاسو د قومونو نه راواخلم، د ټولو مُلکونو نه به تاسو راجمع کړم، او ستاسو خپلې زمکې ته به تاسو راولم. ²⁵زۀ به ستاسو په سر پاکې اوبۀ وشينډم، او تاسو به پاک شئ؛ زۀ به تاسو ستاسو د ټولو ناپاکيو او ستاسو د ټولو بتانو نه پاک کړم. ²⁶زۀ به تاسو ته نوے زړۀ درکړم او ستاسو دننه به نوے روح واچوم. زۀ به د ډبرې زړۀ ستاسو د غوښې نه وباسم او د غوښې زړۀ به درکړم. ²⁷زۀ به خپل روح ستاسو دننه کېږدم او تاسو به زما د قانُونونو مطابق روان کړم، او تاسو به زما حُکمونه وساتئ او پرې عمل وکړئ. ²⁸تاسو به په هغه زمکه کښې اوسئ چې ما ستاسو پلرونو ته درکړې وه؛ تاسو به زما بچي شئ، او زۀ به ستاسو پلار شم. ²⁹زۀ به تاسو ستاسو د ټولو ناپاکيو نه خلاص کړم. زۀ به غله راوغواړم او هغه به زياته کړم، او په تاسو باندې به قحط رانۀ ولم. ³⁰زۀ به د ونو مېوه او د پټيو فصل زيات کړم، دې دپاره چې تاسو بيا هيچرې په قومونو کښې د قحط سپکاوے ونۀ زغمئ.

³¹”بيا به تاسو خپلې بدې لارې او هغه کارونه راياد کړئ چې ښۀ نۀ وو، او تاسو به د خپلو ګناهونو او کرکجنو کارونو په وجه د ځان نه کرکه وکړئ.‘ ³²زۀ دا کار ستاسو دپاره نۀ کوم، مالِک پلار فرمائى — دا پوهه شئ. اے د اِسرائيل کورنۍ، د خپلو لارو په وجه شرمنده او رُسوا شئ.“

³³مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”کله چې زۀ تاسو ستاسو د ټولو ګناهونو نه پاک کړم، نو زۀ به ښارونه بيا آباد کړم او کنډرې به بيا جوړې کړم. ³⁴ويرانه زمکه به کرلے شى، د دې پر ځائ چې د هر تيرېدونکي په وړاندې ويرانه پرته وى. ³⁵هغوئ به ووائى چې، ’دا ويرانه زمکه د عدن د باغ په شان شوه؛ هغه ورانې، ويرانې، نسکورې شوې ښارونه اوس محفوظ او آباد دى.‘ ³⁶بيا به هغه قومونه چې ستاسو شاوخوا پاتې دى، پوهه شى چې ما، پلار، هغه څۀ بيا جوړ کړل چې نسکور شوي وو او ويرانه زمکه مې بيا وشنډله. ما، ستاسو پلار، دا وئيلي دي او زۀ به دا وکړم.‘“

³⁷مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”دا هم زۀ به د اِسرائيل کورنۍ ته اِجازت ورکړم چې هغوئ زما نه د ځان دپاره وغواړى: زۀ به د هغوئ خلق د رمې په شان زيات کړم. ³⁸لکه څنګه چې د قربانۍ رمه وى، لکه د يروشلم رمه د هغې په مقررو اخترونو کښې، هم هغه شان به ويرانې ښارونه د انسانانو په رمو ډکې شى. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ ستاسو پلار يم.“