ቍጥዓ ዮናስ

ዮናስ ዝፈርሖ ነገር ልክዕ እቲ ምሕረት እዩ ነይሩ። ኣቦና ኸም ዝናሳሕ ስለ ዝፈለጠ ኸም ዝሃደመ ኣሚኑ፥ ክመውት ለመነ። ሓደ ተኽሊ ፅላል ኮኖ፥ ሓሰኻ ኸዓ ቐተሎ፤ ኣቦና ድማ ነቲ ዘየዕበዮ ተኽሊ ኻብታ ብኣሽሓት ዝቑፀሩ ሰብ ዘለዉዋ ኸተማ ንላዕሊ ስለ ምንታይ ከም ዘገድሶ ሓተቶ።

ምዕራፍ 4።

እዝ ነገር እዙይ ግና ንዮናስ የመና ኣጕሃዮ፤ ብቝጥዓ ድማ ነደደ። ናብ ኣቦና ፀሊዩ ድማ ከምዙይ በለ፦ “በይዛኻ፥ ኦ ኣቦ፥ ገና ኣብ ሃገረይ እንተለኹ፥ እዙይዶ ኣይኮነን እቲ ዝበልክዎ? ስለዙይ እየ ቅድም ናብ ተርሴስ ዝሃደምኩ—ንስኻ ለጋስን መሓርን ኣቦ፥ ንቝጥዓ ደንጓዪ፥ ዝበዝሐ ምሕረት ዘለካ፥ ካብ ምስዳድ መዓት ዝምለስ ምዃንካ ፈሊጠ ነይረ እየ። ሕዚ፥ ኦ ኣቦ፥ በይዛኻ ህይወተይ ካባይ ውሰድ—ካብ ህይወትስ ሞት ይሐሸኒ።”

ኣቦና ድማ “ከምዙይ ክትቍጣዕ ይግብኣካ ድዩ?” በሎ።

ዮናስ ካብታ ኸተማ ወፂኡ፥ ብወገን ምብራቓ ተቐመጠ። ኣብኡ ድማ ዳስ ሰሪሑ፥ ነታ ኸተማ እንታይ ከም ዝረኽባ ኽርኢ እናተፀበየ፥ ኣብ ትሕቲኡ ኣብ ፅላል ተቐመጠ። ኣቦናውን ሓደ ተኽሊ ኣዳልዩ፥ ንርእሱ ፅላል ክኾኖን ካብ ጭንቁ ኸናግፎን ኢሉ፥ ኣብ ልዕሊ ዮናስ ክዓቢ ገበሮ። ዮናስ ድማ በቲ ተኽሊ የመና ተሓጐሰ። ንፅባሒቱ ወጋሕታ ኸዓ፥ ኣቦና ነቲ ተኽሊ ዝወቕዕ ሓሰኻ ኣዳለወ፤ ንሱ ድማ ነቐፀ። ፀሓይ ምስ በረቐት ከዓ፥ ኣቦና ሃጓጊ ንፋስ ምብራቕ ሰደደ፤ ፀሓይ ድማ ኣብ ርእሲ ዮናስ ስለ ዝወቕዐቶ ደኸመ። ክመውት ድማ ለሚኑ “ካብ ምንባር ሞት ይሐሸኒ” በለ።

ኣቦና ግና ንዮናስ “ስለ እቲ ተኽሊ ክትቍጣዕ ይግብኣካ ድዩ?” በሎ። ንሱ ኸዓ “ይግብኣኒ እዩ፤ ክሳዕ ሞት ዝበፅሕ ቍጥዓ ተቘጢዐ ኣለኹ” በለ።

ኣቦና ድማ ከምዙይ በለ፦ “ንስኻስ ነቲ ዘይደኸምካሉን ዘየዕበኻዮን፥ ብለይቲ በቚሉ ብለይቲ ዝሞተ ተኽሊ ራሕሪሕካሉ። ኣነኸ ነታ፥ የማናይ ኢዶም ካብ ፀጋማይ ኢዶም ክፈልዩ ዘይኽእሉ ልዕሊ ሚእትን ዕስራን ሽሕ ሰብ ዘለዉዋ፥ ብዙሕ እንስሳ ድማ ዘለዋ፥ ዓባይ ከተማ ነነዌ፥ ዘይራሕርሓላዶ?” ^a