योना 4

4 ¹ पण यामुळे योनाला अतिशय वाईट वाटले, आणि तो रागाने पेटून उठला. ² त्याने आमच्या पित्याची प्रार्थना केली, “कृपया, हे पित्या, मी माझ्या स्वतःच्या देशात असतानाच हेच म्हणालो नव्हतो का? म्हणूनच मी आधीच तार्शीशकडे पळून गेलो—मला माहीत होते की तू कृपाळू, कळवळा असणारा पिता आहेस, मंदक्रोध, प्रेमदयेने ओसंडून वाहणारा, अनर्थ पाठवण्यापासून माघार घेणारा आहेस.” ³ आता, हे आमच्या पित्या, कृपया माझा जीव माझ्यापासून घेऊन टाक—जगण्यापेक्षा मरणे माझ्यासाठी बरे आहे.

⁴ तेव्हा आमचा पिता म्हणाला, “इतका राग धरणे तुला योग्य आहे का?”

⁵ योना नगरातून बाहेर पडला आणि नगराच्या पूर्वेस बसला; तेथे त्याने स्वतःसाठी एक मांडव उभारला आणि नगराचे काय होते हे पाहण्यासाठी त्याच्या सावलीत बसून राहिला. ⁶ मग आमच्या पित्याने योनावर एक वेल उगवली, ती त्याच्या डोक्यावर सावली धरून त्याचे क्लेश हलके करावी म्हणून. त्या वेलामुळे योनाला अत्यानंद झाला. ⁷ दुसऱ्या दिवशी पहाटे आमच्या पित्याने एक किडा नेमला; त्याने वेलीवर हल्ला केला आणि ती वाळून गेली. ⁸ सूर्य उगवल्यावर आमच्या पित्याने पूर्वेकडून तापदायक वारा पाठवला; योनाच्या डोक्यावर सूर्य असा तापला की तो मूर्च्छित होऊ लागला. त्याने मरण मागितले: “जगण्यापेक्षा मरणे माझ्यासाठी बरे.”

⁹ पण आमच्या पित्याने योनाला विचारले, “वेलीबद्दल राग धरणे तुला योग्य आहे का?” तो म्हणाला, “होय, योग्य आहे—मरेपर्यंत राग धरण्याइतके योग्य आहे.”

¹⁰ तेव्हा आमचा पिता म्हणाला, “ज्या वेलीसाठी तू श्रम केला नाहीस किंवा जिला वाढवली नाहीस, जी एका रात्रीत उगवली व एका रात्रीत नष्ट झाली, तिच्यावर तुला कळवळा आला. ¹¹ मग त्या महान नगराबद्दल, निनवेबद्दल, मला कळवळा येऊ नये का? जेथे आपला उजवा हात व डावा हात यांतील भेद न कळणारी एक लाख वीस हजारांहून अधिक माणसे आहेत, आणि पुष्कळ पशूही आहेत.” ^a a v11 हे पुस्तक आमच्या पित्याच्या कळवळ्याच्या प्रश्नाने संपते—इस्राएलापलीकडील राष्ट्रांसाठीचे त्याचे हृदय दाखवत. येशू योनाच्या तीन दिवस व तीन रात्रींचा उल्लेख स्वतःच्या पुनरुत्थानाचे चिन्ह म्हणून करतो (मत्तय १२:३८-४१), आणि निनवेकरांच्या पश्चात्तापाचा उल्लेख पश्चात्ताप न करणाऱ्या इस्राएलाविरुद्धचा न्याय म्हणून करतो.