ပုံနှိပ်စာအုပ်

ယောန 4 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ယောန၏ဒေါသအမျက်

ကရုဏာတော်သည် ယောနကြောက်ရွံ့ခဲ့သည့်အရာ အတိအကျပင်ဖြစ်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် စိတ်ပြောင်းတော်မူတတ်သည်ကို သိသောကြောင့် ထွက်ပြေးခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံ၍ သေပါရစေဟု တောင်းဆို၏။ အပင်တစ်ပင်သည် သူ့ကို အရိပ်ပေး၍ ပိုးတစ်ကောင်က ထိုအပင်ကို သေစေရာ၊ ကိုယ်တိုင်မစိုက်ပျိုးခဲ့သော အပင်တစ်ပင်သည် လူထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော မြို့တစ်မြို့ထက် အဘယ်ကြောင့် ပို၍အရေးကြီးသနည်းဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မေးတော်မူ၏။

အခန်း 4။

သို့ရာတွင် ဤအမှုကြောင့် ယောနသည် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲ၍ ဒေါသအမျက် ပြင်းစွာ ထွက်လေ၏။ ထို့နောက် ယောနသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ ဆုတောင်းလျက် “အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် မိမိပြည်၌ ရှိစဉ်ကပင် ဤသို့ လျှောက်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ရှေးဦးစွာ တာရှုမြို့သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်၍ သနားကြင်နာတော်မူသော၊ အမျက်ထွက်ခဲ၍ ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်ဖြင့် ပြည့်လျှံတော်မူသော၊ ဘေးဒဏ်ကို သက်ရောက်စေခြင်းမှ ရပ်စဲတော်မူတတ်သော ခမည်းတော် ဖြစ်တော်မူကြောင်း အကျွန်ုပ် သိပါ၏။ အို အဖခမည်းတော်၊ ယခု အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို နုတ်ယူတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်အဖို့ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းက သာ၍ကောင်းပါ၏။” ဟု လျှောက်လေ၏။

ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က “သင်သည် ဤမျှ အမျက်ထွက်သင့်သလော။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယောနသည် မြို့ထဲမှ ထွက်၍ မြို့အရှေ့ဘက်၌ ထိုင်ပြီးလျှင် မိမိအဖို့ တဲတစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်၍ မြို့၌ အဘယ်အမှု ဖြစ်မည်ကို စောင့်ကြည့်လျက် ထိုတဲအောက် အရိပ်တွင် ထိုင်နေ၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယောန၏ဦးခေါင်းကို အရိပ်ပေး၍ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ သက်သာစေခြင်းငှာ ကြက်ဆူပင်တစ်ပင်ကို ခန့်ထား၍ ယောန၏အပေါ်၌ ကြီးပွားစေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ယောနသည် ထိုအပင်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏။ နောက်တစ်နေ့ မိုးသောက်ချိန်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ခန့်ထားတော်မူသဖြင့် ထိုပိုးသည် အပင်ကို ကိုက်ဖျက်၍ အပင်သည် ညှိုးနွမ်းသွားလေ၏။ နေထွက်သောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပူလောင်သော အရှေ့လေကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ နေရောင်သည် ယောန၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းစွာ ပူလောင်သဖြင့် သူသည် မေ့မျောလုမတတ် ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ သူသည် “အကျွန်ုပ်အဖို့ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းက သာ၍ကောင်းပါ၏။” ဟု သေချင်သောစိတ်ဖြင့် တောင့်တ၍ ဆိုလေ၏။

သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်က “သင်သည် ထိုအပင်အတွက် အမျက်ထွက်သင့်သလော။” ဟု ယောနအား မေးတော်မူ၏။ ယောနက “သေသည်အထိ အမျက်ထွက်သင့်ပါ၏။” ဟု ပြန်လျှောက်၏။

ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က “သင်သည် ကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းစွာ မလုပ်ဆောင်၊ မပြုစုခဲ့သော၊ တစ်ညဉ့်ချင်း ပေါက်၍ တစ်ညဉ့်ချင်း သေသွားသော ထိုအပင်ကို သနား၏။ သို့ဖြစ်လျှင် လက်ယာလက်နှင့် လက်ဝဲလက်ကိုပင် ပိုင်းခြား၍ မသိနိုင်သော လူပေါင်း တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော်နှင့် များစွာသော တိရစ္ဆာန်တို့ ရှိသော ထိုနိနေဝေမြို့ကြီးကို ငါသည် အဘယ်ကြောင့် မသနားဘဲ နေအံ့နည်း။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ a a v11 ဤကျမ်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သနားကြင်နာမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည် — ဣသရေလပြင်ပ တိုင်းနိုင်ငံအပေါင်းအပေါ်၌ ထားတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားကို ဖော်ပြသည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် ယောန၏ သုံးရက်နှင့် သုံးညအကြောင်းကို ကိုးကားတော်မူ၍ (မဿဲ ၁၂:၃၈-၄၁)၊ နောင်တမရသော ဣသရေလကို ရှုတ်ချခြင်းအဖြစ် နိနေဝေသားတို့၏ နောင်တရခြင်းကို ကိုးကားတော်မူ၏။