Korah Ngalawan ka Musa
Korah jeung 250 pamingpin ngaku yén sakabéh jamaah téh suci, jadi teu aya nu perlu dideukeutkeun pikeun maranéhna. Musa ngantepkeun pedupaan anu mutuskeun. Taneuh beulah neureuy Datan jeung Abiram, seuneu ngahuru 250 jalma, sarta pangakuan éta dijawab ku Rama urang sorangan.
16 1Korah bin Ishar, bin Kehat, bin Lewi, ngumpulkeun jalma-jalma, bareng jeung Datan sareng Abiram, anak-anak Eliab, katut On bin Pelet, turunan Rubin. 2Maranehna narangtung di hareupeun Musa jeung 250 urang pamingpin jamaah Israil — anggota-anggota majelis pilihan, jalma-jalma kamashur. 3Maranehna ngagorombol ngalawan Musa jeung Harun, pokna, “Kaliwat teuing maraneh teh! Sakumna jamaah teh suci, kabehanana, jeung Rama urang aya di tengah-tengahna. Naha maraneh ngunggulkeun maneh ti jamaah Rama urang?”
4Sanggeus Musa ngadenge kitu, anjeunna brek nyuuh. 5Anjeunna nyarios ka Korah jeung ka sakabeh pantawanana, “Isukan isuk-isuk, Rama urang bakal nembongkeun saha anu jadi kagungana-Na jeung saha anu suci, sarta bakal ngadeukeutkeun jalma eta ka Mantenna. Saha-saha anu dipilih ku Mantenna, bakal dideukeutkeun ka Mantenna. 6Kieu pigawe: geura cokot padupaan, Korah jeung sakabeh pantawan maneh. 7Isukan eusian ku seuneu, tuluy tunda menyan di luhurna di payuneun Rama urang. Jalma anu dipilih ku Rama urang, nya eta anu suci teh. Kaliwat teuing maraneh teh, anak-anak Lewi!”
8Musa nyarios deui ka Korah, “Darengekeun ayeuna, he anak-anak Lewi: 9Naha teu cukup keur maraneh yen Rama Israil geus misahkeun maraneh ti jamaah Israil nu sejenna, pikeun ngadeukeutkeun maraneh ka Mantenna, pikeun ngalakonan pagawean kemah suci Rama urang, sarta narangtung di hareupeun jamaah pikeun ngalalayanan maranehna? 10Mantenna geus ngadeukeutkeun maraneh — maraneh jeung sakabeh dulur maraneh, anak-anak Lewi — tapi ayeuna maraneh menta jabatan imam deui? 11Maraneh jeung sakumna golongan maraneh geus ngagorombol ngalawan Rama urang. Harun — saha atuh anjeunna, nepi ka maraneh kukulutus ka anjeunna?”
12Musa nyaur Datan jeung Abiram, anak-anak Eliab. Tapi maranehna ngajawab, “Kami moal arunggah! 13Naha teu cukup yen maneh geus nyandak kami ti tanah anu ngaburial susu jeung madu pikeun maehan kami di gurun keusik, nepi ka maneh oge rek ngawasaan kami? 14Lian ti eta, maneh teu mawa kami ka tanah anu ngaburial susu jeung madu, atawa mere kami tanah pisawahan jeung kebon anggur jadi warisan. Naha maneh rek nyocokan panon jalma-jalma ieu? Kami moal arunggah!”
15Musa ngarasa bendu pisan, tuluy unjukan ka Rama urang, “Mugi Ama ulah kersa nampi kurban maranehna. Abdi teu kantos nyandak kalde saekor-ekor acan ti maranehna, sareng teu kantos nganyenyeri saurang-urang acan ti antawisna.”
16Musa nyarios ka Korah, “Maneh jeung sakumna pantawan maneh, kudu daratang di payuneun Rama urang isukan — maneh, maranehna, jeung Harun. 17Masing-masing kudu nyokot padupaanana sewang-sewangan, eusian ku menyan, tuluy bawa ka payuneun Rama urang — 250 padupaan — maneh jeung Harun, masing-masing mawa padupaanana sorangan.”
18Tuluy masing-masing nyokot padupaanana, dieusian ku seuneu jeung ditundaan menyan, tuluy narangtung bareng jeung Musa sarta Harun di lawang Kemah Pasamoan. 19Korah ngumpulkeun sakumna jamaah ngalawan maranehna di lawang Kemah Pasamoan; tuluy kamulyaan Rama urang nembongan ka sakumna jamaah.
20Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa jeung Harun, saur-Na,
21“Geura narsingkah maraneh ti jamaah ieu, sangkan ku Kami bisa ditumpes dina sakiceupan.”
22Musa jeung Harun brek nyuuh, tuluy sasambat, “Nun Ama, nu jumeneng Rama tina sagala roh sakumna mahluk — naha ku lantaran saurang jalma migawe dosa, Ama bade bendu ka sakumna jamaah?” 23Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa,
24“Bejakeun ka jamaah: Geura naringkah ti sakuliah tempat pangcicingan Korah, Datan, jeung Abiram.”
25Tuluy Musa cengkat, angkat ka Datan jeung Abiram, dituturkeun ku para kokolot Israil. 26Anjeunna nyarios ka jamaah, “Geura naringkah ti kemah jalma-jalma jahat ieu. Ulah nyabak nanaon milikna, bisi maraneh katut kabawa ku sakabeh dosana.”
27Tuluy maranehna naringkah ti sakurilingeun kemah Korah, Datan, jeung Abiram; ari Datan jeung Abiram kalaluar, narangtung di lawang kemahna masing-masing jeung pamajikanana, anak-anakna, katut barudakna.
28Musa nyarios, “Kieu maraneh bakal nyaho yen Rama urang anu ngutus kaula pikeun ngalakonan sakabeh ieu, jeung yen taya saeutik-eutik acan anu asal tina pikiran kaula sorangan: 29Lamun jalma-jalma ieu paraeh sakumaha ilaharna, sarua nasibna jeung sarerea, tangtu Rama urang teu ngutus kaula. 30Tapi lamun Rama urang ngadamel hal anu anyar, nepi ka taneuh muka sungutna sarta neureuy maranehna jeung sagala milikna, tuluy maranehna arasup hirup-hirup ka jero kubur, tangtu maraneh bakal nyaho yen jalma-jalma ieu geus ngahina ka Rama urang.”
31Sanggeus Musa anggeus nyarios kitu, taneuh anu aya di handapeun maranehna breulah beulah, 32bumi muka sungutna, neureuy maranehna, saeusi imahna, sakabeh jalma milik Korah, jeung sagala harta bandana. 33Maranehna jeung sakabeh nu jadi milikna arasup hirup-hirup ka jero kubur; tuluy bumi nutup deui di luhurna, sarta maranehna musna ti jamaah. 34Sakabeh urang Israil anu aya di sakurilingeunana lalumpatan ngadenge jeritanana, pokna, “Bisi urang oge kabawa diteureuy ku bumi!” 35Tuluy aya seuneu kaluar ti Rama urang, ngalebur 250 urang anu keur ngahaturkeun menyan tea.