Αριθμοί 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Ο Κορέ, γιος του Ισαάρ, γιου του Καάθ, γιου του Λευί, συγκέντρωσε ανθρώπους, μαζί με τον Δαθάν και τον Αβιρών, τους γιους του Ελιάβ, και τον Ων, τον γιο του Φελέθ, απόγονοι του Ρουβήν. ²Στάθηκαν μπροστά στον Μωυσή μαζί με διακόσιους πενήντα Ισραηλίτες αρχηγούς της κοινότητας — εκλεγμένα μέλη της συνέλευσης, ονομαστοί άνδρες. ³Συγκεντρώθηκαν εναντίον του Μωυσή και του Ααρών και είπαν: «Ξεπεράσατε τα όρια! Όλη η κοινότητα είναι άγια, όλοι τους, και ο Πατέρας μας βρίσκεται ανάμεσά τους. Γιατί λοιπόν υψώνεστε πάνω από τη συνέλευση του Πατέρα μας;»

⁴Όταν τα άκουσε αυτά ο Μωυσής, έπεσε με το πρόσωπο στη γη. ⁵Είπε στον Κορέ και σε όλη την ομάδα του: «Το πρωί ο Πατέρας μας θα δείξει ποιος είναι δικός του και ποιος είναι άγιος, και θα τον φέρει κοντά του. Όποιον διαλέξει, αυτόν θα φέρει κοντά του. ⁶Κάντε το εξής: πάρτε θυμιατήρια, εσύ ο Κορέ και όλη η ομάδα σου. ⁷Αύριο βάλτε μέσα τους φωτιά, βάλτε πάνω τους θυμίαμα μπροστά στον Πατέρα μας. Ο άνθρωπος που θα διαλέξει ο Πατέρας μας, αυτός θα είναι ο άγιος. Ξεπεράσατε τα όρια, γιοι του Λευί!»

⁸Είπε ακόμη ο Μωυσής στον Κορέ: «Ακούστε τώρα, εσείς οι γιοι του Λευί: ⁹Δεν σας αρκεί που ο Πατέρας του Ισραήλ σας ξεχώρισε από την υπόλοιπη κοινότητα του Ισραήλ, για να σας φέρει κοντά του, να κάνετε το έργο της σκηνής του Πατέρα μας και να στέκεστε μπροστά στην κοινότητα για να την υπηρετείτε; ¹⁰Σας έφερε κοντά — εσένα και όλους τους αδελφούς σου, τους γιους του Λευί — κι όμως τώρα ζητάτε και την ιεροσύνη; ¹¹Εσύ και όλη η ομάδα σου συγκεντρωθήκατε εναντίον του Πατέρα μας. Κι ο Ααρών — τι είναι αυτός, ώστε να γογγύζετε εναντίον του;»

¹²Ο Μωυσής έστειλε να φωνάξουν τον Δαθάν και τον Αβιρών, τους γιους του Ελιάβ. Εκείνοι είπαν: «Δεν θα ανεβούμε! ¹³Δεν σου αρκεί που μας ανέβασες από μια γη που ρέει γάλα και μέλι για να μας σκοτώσεις στην έρημο, ώστε θέλεις ακόμη και να μας εξουσιάζεις; ¹⁴Κι ακόμη, δεν μας έφερες σε γη που ρέει γάλα και μέλι, ούτε μας έδωσες χωράφια και αμπέλια για κληρονομιά. Θα βγάλεις τα μάτια αυτών των ανθρώπων; Δεν θα ανεβούμε!»

¹⁵Ο Μωυσής θύμωσε πολύ και είπε στον Πατέρα μας: «Μη λάβεις υπόψη την προσφορά τους. Δεν πήρα ούτε ένα γαϊδούρι απ’ αυτούς, ούτε αδίκησα κανέναν τους».

¹⁶Είπε ο Μωυσής στον Κορέ: «Εσύ και όλη η ομάδα σου, παρουσιαστείτε αύριο μπροστά στον Πατέρα μας — εσύ, αυτοί, και ο Ααρών. ¹⁷Ο καθένας να πάρει το θυμιατήρι του, να βάλει πάνω του θυμίαμα και να το φέρει μπροστά στον Πατέρα μας — διακόσια πενήντα θυμιατήρια — εσύ και ο Ααρών, ο καθένας με το δικό του θυμιατήρι».

¹⁸Ο καθένας πήρε το θυμιατήρι του, έβαλε μέσα φωτιά και πάνω του θυμίαμα, και στάθηκαν μαζί με τον Μωυσή και τον Ααρών στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου. ¹⁹Ο Κορέ συγκέντρωσε όλη την κοινότητα εναντίον τους στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου· και η δόξα του Πατέρα μας φανερώθηκε σε όλη την κοινότητα.

²⁰Τότε ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και στον Ααρών και είπε:

²¹«Ξεχωριστείτε από αυτή την κοινότητα, για να τους εξολοθρεύσω σε μια στιγμή».

²²Ο Μωυσής και ο Ααρών έπεσαν με το πρόσωπο στη γη και φώναξαν: «Πατέρα μας, Πατέρα των πνευμάτων κάθε σάρκας — όταν αμαρτάνει ένας άνθρωπος, θα οργιστείς με όλη την κοινότητα;» ²³Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή:

²⁴«Πες στην κοινότητα: Απομακρυνθείτε από τις κατοικίες του Κορέ, του Δαθάν και του Αβιρών».

²⁵Σηκώθηκε τότε ο Μωυσής και πήγε στον Δαθάν και στον Αβιρών, και οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ τον ακολούθησαν. ²⁶Είπε στην κοινότητα: «Απομακρυνθείτε από τις σκηνές αυτών των κακών ανθρώπων. Μην αγγίξετε τίποτε δικό τους, για να μη συμπαρασυρθείτε σε όλες τις αμαρτίες τους».

²⁷Έτσι απομακρύνθηκαν απ’ όλες τις πλευρές από τις σκηνές του Κορέ, του Δαθάν και του Αβιρών, ενώ ο Δαθάν και ο Αβιρών βγήκαν και στάθηκαν στις εισόδους των σκηνών τους μαζί με τις γυναίκες τους, τους γιους τους και τα μικρά παιδιά τους.

²⁸Είπε ο Μωυσής: «Να πώς θα μάθετε ότι ο Πατέρας μας με έστειλε να κάνω όλα αυτά, κι ότι τίποτε απ’ αυτά δεν ήταν δική μου ιδέα: ²⁹Αν αυτοί οι άνθρωποι πεθάνουν με φυσικό θάνατο, έχοντας την ίδια τύχη με όλους, τότε ο Πατέρας μας δεν με έχει στείλει. ³⁰Αν όμως ο Πατέρας μας κάνει κάτι καινούριο, κι ανοίξει η γη το στόμα της και τους καταπιεί μαζί με όλα όσα έχουν, και κατεβούν ζωντανοί στον άδη, τότε θα μάθετε ότι αυτοί οι άνθρωποι περιφρόνησαν τον Πατέρα μας».

³¹Μόλις τελείωσε να λέει όλα αυτά, σχίστηκε το έδαφος από κάτω τους, ³²κι άνοιξε η γη το στόμα της και τους κατάπιε, αυτούς και τα σπιτικά τους, όλους τους ανθρώπους του Κορέ και όλα τα υπάρχοντά τους. ³³Αυτοί και όλοι όσοι τους ανήκαν κατέβηκαν ζωντανοί στον άδη· η γη έκλεισε από πάνω τους, και χάθηκαν μέσα από τη συνέλευση. ³⁴Όλος ο Ισραήλ που ήταν γύρω τους έφυγε στην κραυγή τους, γιατί έλεγαν: «Μήπως καταπιεί κι εμάς η γη!» ³⁵Φωτιά βγήκε από τον Πατέρα μας και κατέφαγε τους διακόσιους πενήντα άνδρες που πρόσφεραν το θυμίαμα.