ڪورح جو موسيٰ جي خلاف اُٿڻ
قورح ۽ 250 اڳواڻ دعويٰ ڪن ٿا ته سڄي جماعت پاڪ آهي، تنھنڪري ڪنھن کي به سندن لاءِ ويجھو آڻڻ جي ضرورت ناهي. موسيٰ فيصلو ڌوڻيڙن تي ڇڏي ٿو. زمين داتان ۽ ابيرام تي کلي ٿي، باھ 250 کي کائي ٿي، ۽ دعويٰ جو جواب اسان جو پيءُ پاڻ ڏئي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 21, 24
16 1ڪورح، جيڪو اضهار جو پٽ، قهات جو پٽ ۽ لاوي جو پٽ هو، ڪجھ ماڻهن کي گڏ ڪيو. ساڻس گڏ روبن جي اولاد مان الياب جا پٽ داتن ۽ ابيرام، ۽ پلت جو پٽ اون به هئا. 2اهي موسيٰ جي اڳيان بني اسرائيل جي ڍائي سؤ اڳواڻن سان گڏ بيٺا، جيڪي جماعت جا چونڊيل ميمبر ۽ نامور ماڻهو هئا. 3اهي موسيٰ ۽ هارون جي خلاف گڏ ٿيا ۽ چيائونس تہ ”اوهان حد کان وڌي ويا آهيو! سڄي جماعت پاڪ آهي، سڀ جا سڀ، ۽ اسان جو پيءُ انهن جي وچ ۾ آهي. پوءِ اوهان پاڻ کي اسان جي پيءُ جي جماعت کان مٿانهون ڇو ٿا ڪريو؟“
4جڏهن موسيٰ هي ٻڌو تہ منهن ڀر ڪري پيو. 5ڪورح ۽ سندس سڄي ٽولي کي چيائين تہ ”سڀاڻي صبح جو اسان جو پيءُ ڏيکاريندو تہ ڪير سندس آهي ۽ ڪير پاڪ آهي، ۽ انهيءَ کي پاڻ وٽ ويجھو ڪندو. جنهن کي چونڊيندو، تنهن کي پاڻ وٽ ويجھو ڪندو. 6ڪورح، اوهان ۽ اوهان جو سڄو ٽولو هي ڪريو: ڌوپدان کڻو. 7سڀاڻي انهن ۾ باهه وجھو ۽ اسان جي پيءُ جي اڳيان انهن تي بخور رکو. جنهن ماڻهوءَ کي اسان جو پيءُ چونڊيندو، سو پاڪ ٿيندو. اي لاوي جا پٽو، اوهان حد کان وڌي ويا آهيو!“
8موسيٰ ڪورح کي وڌيڪ چيو تہ ”اي لاوي جا پٽو، هاڻي ٻڌو: 9ڇا اوهان لاءِ اهو ٿورو آهي جو اسرائيل جي پيءُ اوهان کي اسرائيل جي باقي جماعت کان ڌار ڪيو، تہ جيئن اوهان کي پاڻ وٽ ويجھو ڪري، اوهان اسان جي پيءُ جي خيمي جو ڪم ڪريو ۽ جماعت جي اڳيان بيھي انهن جي خدمت ڪريو؟ 10هن اوهان کي ۽ اوهان جي سڀني ڀائرن، لاوي جي پٽن کي، پاڻ وٽ ويجھو ڪيو، تڏهن به هاڻي اوهان ڪاهني به ٿا گھرو؟ 11اوهان ۽ اوهان جو سڄو ٽولو اسان جي پيءُ جي خلاف گڏ ٿيو آهي. هارون آهي ئي ڇا، جو اوهان هن جي خلاف شڪايتون ٿا ڪريو؟“
12موسيٰ الياب جي پٽن داتن ۽ ابيرام کي سڏايو. هنن چيو تہ ”اسين مٿي نہ اينداسين! 13ڇا اهو ٿورو آهي جو تو اسان کي کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ ملڪ مان ڪڍي آندو، تہ جيئن اسان کي بيابان ۾ ماري وجھين، ۽ هاڻي وري اسان تي حڪمراني به ڪرين؟ 14ان کان سواءِ تو اسان کي کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ ملڪ ۾ نہ آندو آهي، نڪي اسان کي ورثي ۾ ٻنيون ۽ انگورن جا باغ ڏنا اٿئي. ڇا تون انهن ماڻهن جون اکيون ڪڍندين؟ اسين مٿي نہ اينداسين!“
15موسيٰ ڏاڍو ڪاوڙيو ۽ اسان جي پيءُ کي چيائين تہ ”انهن جي نذر ڏانهن نہ ڏس. مون انهن مان هڪ گڏهه به نہ کنيو آهي، نڪي انهن مان ڪنهن سان بڇڙائي ڪئي اٿم.“
16موسيٰ ڪورح کي چيو تہ ”اوهان ۽ اوهان جو سڄو ٽولو سڀاڻي اسان جي پيءُ جي اڳيان حاضر ٿيو — اوهان، اهي ۽ هارون. 17هر ماڻهو پنهنجو ڌوپدان کڻي، ان ۾ بخور رکي، اسان جي پيءُ جي اڳيان آڻي — ڍائي سؤ ڌوپدان — اوهان ۽ هارون، هر هڪ پنهنجي ڌوپدان سان.“
18هر هڪ پنهنجو ڌوپدان کڻي، ان ۾ باهه وجھي، مٿس بخور رکي، موسيٰ ۽ هارون سان گڏ ملاقات واري خيمي جي دروازي وٽ بيٺو. 19ڪورح سڄي جماعت کي ملاقات واري خيمي جي دروازي وٽ انهن جي خلاف گڏ ڪيو. تڏهن سڄي جماعت جي اڳيان اسان جي پيءُ جو جلوو ظاهر ٿيو.
20پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ
21”پاڻ کي هن جماعت کان ڌار ڪريو، تہ جيئن آءٌ هنن کي هڪ پل ۾ ڀسم ڪري ڇڏيان.“
22موسيٰ ۽ هارون منهن ڀر ڪري پيا ۽ رڙ ڪري چيائون تہ ”اي اسان جا بابا، سڀني جسمن جي روحن جا بابا، جڏهن هڪ ماڻهو گناهه ڪري تہ ڇا تون سڄي جماعت تي ڪاوڙجندين؟“ 23پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
24”جماعت کي چؤ تہ ڪورح، داتن ۽ ابيرام جي رهائشن کان پري ٿي وڃو.“
25پوءِ موسيٰ اُٿي داتن ۽ ابيرام ڏانهن ويو، ۽ اسرائيل جا بزرگ به سندس پٺيان ويا. 26جماعت کي چيائين تہ ”انهن بدڪارن جي خيمن کان پري ٿي وڃو. انهن جي ڪنهن به شيءِ کي هٿ نہ لڳايو، نہ تہ اوهان به انهن جي سڀني گناهن ۾ ختم ٿي ويندا.“
27تنهنڪري اهي ڪورح، داتن ۽ ابيرام جي خيمن کان هر طرف کان هٽي ويا، جڏهن تہ داتن ۽ ابيرام ٻاهر نڪري پنهنجين زالن، پٽن ۽ ننڍڙن ٻارن سان گڏ پنهنجن خيمن جي دروازن وٽ بيٺا.
28موسيٰ چيو تہ ”هن مان اوهان کي خبر پوندي تہ اهي سڀ ڪم ڪرڻ لاءِ مون کي اسان جي پيءُ موڪليو آهي، ۽ انهن مان ڪجھ به منهنجي پنهنجي خيال سان نہ ٿيو آهي: 29جيڪڏهن هي ماڻهو عام موت مرن، ۽ سڀني ماڻهن واري تقدير کين پهچي، تہ اسان جي پيءُ مون کي نہ موڪليو آهي. 30پر جيڪڏهن اسان جو پيءُ ڪا نئين شيءِ پيدا ڪري، ۽ زمين پنهنجو وات کولي هنن کي سندن سڀ ڪجھ سميت ڳڙڪائي ڇڏي، ۽ اهي جيئرا قبر ۾ هليا وڃن، تہ اوهان کي خبر پوندي تہ انهن ماڻهن اسان جي پيءُ کي ڌڪاريو آهي.“
31جيئن ئي هن اهي سڀ ڳالهيون چئي پورو ڪيو، تيئن ئي انهن جي هيٺان زمين ڦاٽي پئي، 32زمين پنهنجو وات کولي، هنن کي، سندن گھر وارن کي، ڪورح جي سڀني ماڻهن کي ۽ سندن سڄي ملڪيت کي ڳڙڪائي ڇڏيو. 33اهي ۽ جيڪي سندن هئا، سڀ جيئرا قبر ۾ هليا ويا. زمين مٿن بند ٿي وئي ۽ اهي جماعت مان ناس ٿي ويا. 34سندن رڙين تي سندن چوڌاري سڄو اسرائيل ڀڄي ويو، ڇاڪاڻ تہ هنن چيو تہ ”متان زمين اسان کي به ڳڙڪائي وڃي!“ 35پوءِ اسان جي پيءُ وٽان باهه نڪتي ۽ بخور پيش ڪندڙ ڍائي سؤ ماڻهن کي ساڙي ڇڏيو.