Yanzu a bugun takarda

Littafin Ƙidaya 16 FHB Father's Heart Bible™

UbaYesuRuhu
Rangwamen 15% a odarku ta farko →
Littafi

Kora Ya Tayar wa Musa

Kora da shugabanni 250 suka ce dukan jama'a tsarkaka ne, saboda haka ba wanda yake bukatar a kawo shi kusa a madadinsu. Musa ya bar faranti na ƙona turare su yanke hukunci. Ƙasa ta buɗe ta haɗiye Datan da Abiram, wuta ta cinye mutum 250ɗin, Ubanmu kuma da kansa ya amsa wannan da'awa.

Babi na 16.

Kora ɗan Izhar, ɗan Kohat, ɗan Lawi, ya tara mutane, tare da Datan da Abiram, 'ya'yan Eliyab, da On ɗan Felet, 'ya'yan Ra'ubenu. Suka tsaya a gaban Musa tare da shugabannin jama'ar Isra'ila mutum 250—zaɓaɓɓun mutanen taro, fitattun mutane. Suka taru gāba da Musa da Haruna suka ce, “Kun wuce gona da iri! Dukan jama'a masu tsarki ne, dukansu, Ubanmu kuwa yana cikinsu. Don me kuke ɗaukaka kanku bisa taron Ubanmu?”

Da Musa ya ji haka, sai ya fāɗi rubda ciki. Ya ce wa Kora da dukan jama'arsa, “Da safe, Ubanmu zai nuna wa ne nasa, da kuma wa ke mai tsarki, zai kuma kawo shi kusa da kansa. Wanda ya zaɓa, shi zai kawo kusa da kansa. Ku yi haka: ku ɗauki farantan turare, kai Kora da dukan jama'arka. Gobe ku sa wuta a cikinsu, ku zuba turare a kansu a gaban Ubanmu. Mutumin da Ubanmu ya zaɓa, shi ne zai zama mai tsarki. Kun wuce gona da iri, ku 'ya'yan Lawi!”

Musa kuma ya ce wa Kora, “Ku saurara yanzu, ku 'ya'yan Lawi: Bai isar muku ba ne cewa Uban Isra'ila ya keɓe ku daga sauran jama'ar Isra'ila, don yă kawo ku kusa da kansa, don ku yi aikin tabanakul na Ubanmu, ku kuma tsaya a gaban jama'a don ku yi musu hidima? Ya kawo ku kusa—kai da dukan 'yan'uwanka, 'ya'yan Lawi—duk da haka yanzu kuna neman firistanci ma? Kai da dukan ƙungiyarka kun taru gāba da Ubanmu. Haruna kuwa—me ne shi, da kuke gunaguni gāba da shi?”

Musa ya aika a kirawo Datan da Abiram, 'ya'yan Eliyab. Suka ce, “Ba za mu zo ba! Bai isa ba ne cewa ka fito da mu daga ƙasa mai zub da madara da zuma don ka kashe mu a jeji, har kana so ka yi mulki a kanmu kuma? Ban da haka, ba ka kawo mu ƙasa mai zub da madara da zuma ba, ba ka kuwa ba mu gonaki da gonakin inabi gādo ba. Za ka ƙwaƙule idanun mutanen nan ne? Ba za mu zo ba!”

Musa ya husata ƙwarai ya ce wa Ubanmu, “Kada ka kula da hadayarsu. Ban ƙwace ko jaki ɗaya daga gare su ba, ban kuma yi wa ko ɗayansu laifi ba.”

Musa ya ce wa Kora, “Kai da dukan jama'arka, ku gabatar da kanku a gaban Ubanmu gobe—kai, da su, da Haruna. Kowane mutum yă ɗauki farantin turarensa, yă zuba turare a kansa, yă kawo shi a gaban Ubanmu—farantan turare 250—kai da Haruna, kowanne da farantinsa.”

Kowanne ya ɗauki farantinsa, ya sa wuta a cikinsa ya kuma zuba turare a kansa, suka tsaya tare da Musa da Haruna a ƙofar alfarwar sujada. Kora ya tara dukan jama'a gāba da su a ƙofar alfarwar sujada; sai ɗaukakar Ubanmu ta bayyana ga dukan jama'a.

Sai Ubanmu ya yi magana da Musa da Haruna, ya ce,

“Ku ware kanku daga wannan jama'a, domin in hallaka su nan take.”

Musa da Haruna suka fāɗi rubda ciki suka yi kuka suka ce, “Ya Ubanmu, Uban ruhohin dukan 'yan adam—in mutum ɗaya ya yi zunubi, za ka yi fushi da dukan jama'a ne?” Sai Ubanmu ya ce wa Musa,

“Ka gaya wa jama'a, su rabu daga wuraren zaman Kora, da Datan, da Abiram.”

Sai Musa ya tashi ya tafi wurin Datan da Abiram, dattawan Isra'ila kuwa suka bi shi. Ya ce wa jama'a, “Ku rabu da tentunan mugayen mutanen nan. Kada ku taɓa kome nasu, don kada a kawar da ku cikin dukan zunubansu.”

Sai suka janye daga tentunan Kora, da Datan, da Abiram ta kowane gefe, Datan da Abiram kuwa suka fito suka tsaya a ƙofofin tentunansu tare da matansu, da 'ya'yansu, da ƙananan yaransu.

Musa ya ce, “Ga yadda za ku san Ubanmu ne ya aiko ni in yi dukan waɗannan abubuwa, kuma cewa babu ko ɗaya daga cikinsu da ya fito daga ra'ayina: In mutanen nan suka mutu mutuwa irin ta kowa, suka sami makomar kowane mutum, to, ba Ubanmu ne ya aiko ni ba. Amma in Ubanmu ya yi wani sabon abu, ƙasa kuwa ta buɗe bakinta ta haɗiye su tare da dukan abin da yake nasu, suka kuma gangara da rai zuwa kabari, to, za ku san mutanen nan sun rena Ubanmu.”

Nan da nan da ya gama faɗin dukan wannan, sai ƙasa ta tsage a ƙarƙashinsu, ƙasa ta buɗe bakinta, ta haɗiye su, da iyalansu, da dukan mutanen Kora, da dukan dukiyarsu. Su da dukan abin da yake nasu suka gangara da rai zuwa kabari; ƙasa ta rufe a kansu, aka kuwa hallaka su daga cikin taro. Dukan Isra'ilan da suke kewaye da su suka gudu saboda kukansu, gama suka ce, “Ƙasa za ta iya haɗiye mu ma!” Sai wuta ta fito daga wurin Ubanmu ta cinye mutum 250 da suke miƙa turaren.