ਗਿਣਤੀ 16

16 ¹ਇਸਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੋਰਹ, ਜੋ ਕਹਾਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਲੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਅਲੀਆਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ, ਅਤੇ ਪਲਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਓਨ, ਜੋ ਰਊਬੇਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ, ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ²ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ 250 ਆਗੂ ਸਨ—ਜੋ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਨਾਮੀ ਪੁਰਸ਼ ਸਨ। ³ਉਹ ਮੂਸਾ ਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਤੁਸੀਂ ਹੱਦੋਂ ਵਧ ਗਏ ਹੋ! ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?”

⁴ਜਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ⁵ਉਸ ਨੇ ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਵਿਖਾਵੇਗਾ ਕਿ ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚੁਣੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਵੇਗਾ। ⁶ਇਹ ਕਰੋ: ਧੂਪਦਾਨ ਲਵੋ, ਹੇ ਕੋਰਹ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਟੋਲੀ। ⁷ਭਲਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਪਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਧੂਪ ਰੱਖੋ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਚੁਣੇਗਾ, ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਹੱਦੋਂ ਵਧ ਗਏ ਹੋ, ਹੇ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ!”

⁸ਮੂਸਾ ਨੇ ਕੋਰਹ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ: ⁹ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਬਾਕੀ ਮੰਡਲੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਡੇਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ? ¹⁰ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਂਦਾ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ—ਫਿਰ ਵੀ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਜਕਾਈ ਵੀ ਭਾਲਦੇ ਹੋ? ¹¹ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਟੋਲੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਹਾਰੂਨ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋ?”

¹²ਮੂਸਾ ਨੇ ਅਲੀਆਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਭੇਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ! ¹³ਕੀ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਕੂਮਤ ਵੀ ਕਰੇਂ? ¹⁴ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ, ਨਾ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਸੇ ਵਜੋਂ ਖੇਤ ਤੇ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ ਦਿੱਤੇ। ਕੀ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ!”

¹⁵ਮੂਸਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖੋਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ।”

¹⁶ਮੂਸਾ ਨੇ ਕੋਰਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਟੋਲੀ ਭਲਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋ—ਤੂੰ, ਉਹ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ। ¹⁷ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਧੂਪਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧੂਪ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਵੇ—250 ਧੂਪਦਾਨ—ਤੂੰ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਧੂਪਦਾਨ ਸਣੇ।”

¹⁸ਹਰੇਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧੂਪਦਾਨ ਲਿਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਪਾਈ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧੂਪ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਤੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਤੰਬੂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ¹⁹ਕੋਰਹ ਨੇ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਤੰਬੂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਤੇਜ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।

²⁰ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ,

²¹“ਇਸ ਮੰਡਲੀ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦੇਵਾਂ।”

²²ਤਦ ਮੂਸਾ ਤੇ ਹਾਰੂਨ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਪੁਕਾਰੇ, “ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾ—ਜਦ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰੇਂਗਾ?” ²³ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,

²⁴“ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਆਖ: ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੇ ਵਸੇਬਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ।”

²⁵ਸੋ ਮੂਸਾ ਉੱਠ ਕੇ ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਏ। ²⁶ਉਸ ਨੇ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੰਬੂਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਓਗੇ।”

²⁷ਸੋ ਉਹ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੇ ਤੰਬੂਆਂ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਹਟ ਗਏ, ਜਦ ਕਿ ਦਾਥਾਨ ਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਣੇ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂਆਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।

²⁸ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸੀ: ²⁹ਜੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਧਾਰਨ ਮੌਤੇ ਮਰਨ, ਅਤੇ ਸਭਨਾਂ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਓਹੀ ਹਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ। ³⁰ਪਰ ਜੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਰਚੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਣੇ ਨਿਗਲ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਹੈ।”

³¹ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਆਖਣਾ ਮੁਕਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੀ ਭੋਂ ਪਾਟ ਗਈ, ³²ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੋਰਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਲ-ਧਨ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ³³ਉਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਗਏ; ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਮਿਚ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ³⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਕ ਸੁਣ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਖਦੇ ਸਨ, “ਕਿਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਨਿਗਲ ਲਵੇ!” ³⁵ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ 250 ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।