قورح د موسىٰ خلاف پاڅېدو

قورح او ۲۵۰ مشران ادعا کوي چې ټول جماعت سپېڅلی دی، نو هېڅوک اړتیا نه لري چې د دوی لپاره نږدې راوستل شي. موسیٰ پرېږدي چې بخورداني پرېکړه وکړي. ځمکه پر داتان او ابیرام خوله پرانیزي، اور ۲۵۰ تنه خوري، او دې ادعا ته پخپله زموږ پلار ځواب ورکوي.

څپرکی 16.

قورح د اِظهار زوئ، د قُهات لمسے، د لاوى کړوسے، او د اِلياب زامنو داتن او اَبيرام سره او د رُوبن د اولادې د فالت زوئ اون سره يو شول، او د موسىٰ په مخکښې ودرېدل، د بنى اِسرائيلو دوه سوه پنځوس مشران هم ورسره وُو چې د جماعت ټاکلى غړى او نامتو خلق وُو. هغوئ د موسىٰ او هارون خلاف راغونډ شول او ورته يې ووئيل چې، ”تاسو ډېر مخکښې لاړئ! ټوله جماعت، ټول دوئ، پاک دى او زمونږ پلار د دوئ په مينځ کښې دے. نو تاسو ولې خپل ځانونه د زمونږ پلار د جماعت نه اوچت ګڼئ؟“

کله چې موسىٰ دا واورېدل، نو هغه په مخ پرېوتو. او قورح او د هغۀ ټولې ډلې ته يې ووئيل چې، ”سبا ته به زمونږ پلار ښکاره کړى چې څوک د هغۀ دے او څوک پاک دے، او هغه به ځان ته رانژدې کړى. څوک چې هغه غوره کړى، نو هغه به ځان ته رانژدې کړى. دا کار وکړئ: اے قورح او د هغۀ ټولې ډلې، تاسو خوشبوئى ګانې واخلئ، او سبا ته په هغو کښې اور واچوئ او د زمونږ پلار په مخکښې پرې خوشبوئى کېږدئ. نو کوم سړے چې زمونږ پلار غوره کړى، هغه به پاک وى. اے د لاوى زامنو، تاسو ډېر مخکښې لاړئ!“

موسىٰ قورح ته نور هم ووئيل چې، ”اے د لاوى زامنو، اوس واورئ: آيا دا تاسو له کافى نۀ ده چې د اِسرائيل پلار تاسو د اِسرائيل د جماعت د نورو نه بېل کړئ، چې تاسو ځان ته رانژدې کړى، چې تاسو د زمونږ پلار د خېمې کار وکړئ او د جماعت په مخکښې د دوئ خدمت دپاره ودرېږئ؟ هغۀ تۀ او ستا ټول وروڼه، د لاوى زامن، ځان ته رانژدې کړئ، خو اوس تاسو کهانت هم غواړئ؟ تۀ او ستا ټوله ډله د زمونږ پلار خلاف راغونډ شوئ. هارون څۀ شے دے چې تاسو د هغۀ خلاف ګيله کوئ؟“

بيا موسىٰ د اِلياب زامنو داتن او اَبيرام پسې خلق ولېږل. خو هغوئ ووئيل چې، ”مونږ به نۀ راځو! آيا دا کافى نۀ ده چې تا مونږ د شيدو او شاتو د بهېدونکى مُلک نه راوايستو چې په بيابان کښې مو ووژنې، چې تۀ اوس په مونږ باندې بادشاهى هم کوې؟ نور دا چې تا مونږ د شيدو او شاتو بهېدونکى مُلک ته نۀ يُو راوستى، او نۀ دې مونږ ته د ميراث په توګه پټى او انګور باغونه راکړل. آيا تۀ به د دې خلقو سترګې راوباسې؟ مونږ به نۀ راځو!“

موسىٰ ډېر غصه شو او زمونږ پلار ته يې ووئيل چې، ”د دوئ نذرانه مۀ قبلوه. ما د دوئ يو خر هم نۀ دے اخستے، او نۀ مې د دوئ د چا سره بدى کړې ده.“

موسىٰ قورح ته ووئيل چې، ”تۀ او ستا ټوله ډله، سبا ته د زمونږ پلار په مخکښې حاضر شئ، تۀ، دوئ او هارون. هر سړے دې خپله خوشبوئى واخلى او پرې خوشبوئى کېږدى او د زمونږ پلار په مخکښې يې راوړى، دوه سوه پنځوس خوشبوئى ګانې، تۀ او هارون، هر يو له خپله خوشبوئى سره.“

نو هر يو خپله خوشبوئى واخسته او په هغې کښې يې اور واچولو او پرې يې خوشبوئى کېښوده، او د موسىٰ او هارون سره د ملاقات د خېمې په دروازه ودرېدل. قورح ټوله جماعت د دوئ خلاف د ملاقات د خېمې په دروازه راغونډ کړو. نو د زمونږ پلار لوئى ټول جماعت ته ښکاره شوه.

او زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل چې،

”تاسو خپل ځانونه د دې جماعت نه بېل کړئ، دې دپاره چې زۀ يې په يوه شېبه کښې هلاک کړم.“

خو موسىٰ او هارون په مخ پرېوتل او چغې يې کړې چې، ”اے زمونږ پلاره، د ټول بشر د روحونو پلاره، کله چې يو سړے ګناه وکړى، آيا تۀ به په ټول جماعت باندې غصه کېږې؟“ بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

”جماعت ته ووايه چې: د قورح، داتن او اَبيرام د ځايونو نه لرې شئ.“

نو موسىٰ پاڅېدو او داتن او اَبيرام ته لاړو، او د اِسرائيل مشران هم د هغۀ پسې لاړل. او هغۀ جماعت ته ووئيل چې، ”د دې بدکارو خلقو له خېمو نه لرې شئ. د دوئ هيڅ شى مۀ لمسوئ، کۀ نه نو تاسو به د دوئ په ټولو ګناهونو کښې هلاک شئ.“

نو هغوئ د قورح، داتن او اَبيرام له خېمو نه د هرې خوا نه لرې شول، او داتن او اَبيرام راووتل او د خپلو خېمو په دروازو کښې د خپلو ښځو، زامنو او وړو بچو سره ودرېدل.

موسىٰ ووئيل چې، ”په دې به تاسو پوهه شئ چې زمونږ پلار زۀ دا ټول کارونه کولو دپاره لېږلے يم، او دا هيڅ زما خپله خوښه نۀ وه: کۀ دا خلق په معمولى مرګ مړۀ شى او د هر چا په شان برخليک ورته وشى، نو زمونږ پلار زۀ نۀ يم لېږلے. خو کۀ زمونږ پلار څۀ نوے شے پېدا کړى او زمکه خپله خوله خلاصه کړى او دوئ د هر څۀ سره چې د دوئ دى تېر کړى، او دوئ ژوندى قبر ته لاړ شى، نو تاسو به پوهه شئ چې دې خلقو د زمونږ پلار سپکاوے کړے دے.“

هم غوندې چې هغۀ دا ټول وئيل ختم کړل، نو د دوئ لاندې زمکه وچاودله، او زمکې خپله خوله خلاصه کړه او دوئ، د دوئ کورونه، د قورح ټول خلق او د دوئ ټول مال يې تېر کړل. دوئ او د دوئ ټول خلق ژوندى قبر ته لاړل، او زمکه پرې راوبنده شوه، او د جماعت نه هلاک شول. د دوئ چغو له آوازه ټول اِسرائيل چې د دوئ چاپېره وُو وتښتېدل، ځکه چې هغوئ وئيل چې، ”زمکه به مونږ هم تېر نۀ کړى!“ او د زمونږ پلار له لورې اور راووتو او هغه دوه سوه پنځوس سړى يې وسوزول چې خوشبوئى يې وړاندې کوله.