Αριθμοί 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Τότε ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και του είπε:

²«Πες στον Ελεάζαρ, τον γιο του Ααρών του ιερέα, να πάρει τα θυμιατήρια μέσα από τα αναμμένα κάρβουνα και να σκορπίσει τη φωτιά μακριά, γιατί είναι άγια». ³«Τα θυμιατήρια αυτών των ανθρώπων που αμάρτησαν και το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Σφυρηλάτησέ τα σε ελάσματα για να καλύψουν το θυσιαστήριο, αφού προσφέρθηκαν μπροστά μου κι έγιναν άγια, για να είναι σημάδι στους γιους του Ισραήλ».

⁴Ο Ελεάζαρ ο ιερέας πήρε τα χάλκινα θυμιατήρια που είχαν προσφέρει εκείνοι που κάηκαν, κι ύστερα τα σφυρηλάτησε σε κάλυμμα για το θυσιαστήριο. ⁵Μια υπενθύμιση στους γιους του Ισραήλ ότι κανένας ξένος, που δεν είναι από τους απογόνους του Ααρών, δεν επιτρέπεται να πλησιάσει για να προσφέρει θυμίαμα μπροστά στον Πατέρα μας, για να μη γίνει σαν τον Κορέ και τη συντροφιά του, όπως είπε ο Πατέρας μας στον Ααρών μέσω του Μωυσή.

⁶Την άλλη μέρα όλη η κοινότητα των γιων του Ισραήλ γκρίνιαξε ενάντια στον Μωυσή και στον Ααρών: «Εσείς θανατώσατε τον λαό του Πατέρα μας». ⁷Όταν η συνάθροιση μαζεύτηκε ενάντια στον Μωυσή και στον Ααρών, στράφηκαν προς τη σκηνή του Μαρτυρίου, κι η νεφέλη σκέπασε τη σκηνή, και φανερώθηκε η δόξα του Πατέρα μας.

⁸Τότε ο Μωυσής κι ο Ααρών ήρθαν μπροστά στη σκηνή του Μαρτυρίου. ⁹Και ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και του είπε:

¹⁰«Απομακρυνθείτε από αυτή την κοινότητα, για να τους καταστρέψω στη στιγμή». Κι εκείνοι έπεσαν με το πρόσωπο στη γη.

¹¹Ο Μωυσής είπε στον Ααρών: «Πάρε το θυμιατήριο, βάλε πάνω του φωτιά από το θυσιαστήριο, πρόσθεσε θυμίαμα, και τρέξε το γρήγορα στην κοινότητα για να τους εξιλεώσεις, γιατί βγήκε οργή μπροστά από τον Πατέρα μας· η πληγή άρχισε».

¹²Ο Ααρών το πήρε όπως είπε ο Μωυσής, έτρεξε στη μέση της συνάθροισης —η πληγή είχε κιόλας αρχίσει ανάμεσα στον λαό— έκαψε το θυμίαμα κι έκανε εξιλέωση για τον λαό. ¹³Και στάθηκε ανάμεσα στους νεκρούς και στους ζωντανούς, και η πληγή σταμάτησε. ^a a v13 Ο Ααρών που στέκεται ανάμεσα στους νεκρούς και στους ζωντανούς για να σταματήσει την πληγή προεικονίζει τον Ιησού, τον έναν μεσίτη που στέκεται ανάμεσα στην κρίση του Πατέρα μας και στον λαό του, κάνοντας εξιλέωση με την ίδια του τη ζωή. ¹⁴Εκείνοι που πέθαναν στην πληγή ήταν 14.700, εκτός από εκείνους που πέθαναν εξαιτίας του Κορέ. ¹⁵Ο Ααρών γύρισε στον Μωυσή, στην είσοδο της σκηνής του Μαρτυρίου, γιατί η πληγή είχε σταματήσει. ¹⁶Τότε ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και του είπε:

¹⁷«Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πάρε από αυτούς ένα ραβδί για κάθε πατρικό οίκο —δώδεκα ραβδιά από όλους τους αρχηγούς τους κατά πατρικό οίκο. Γράψε το όνομα του κάθε ανθρώπου πάνω στο ραβδί του. ¹⁸Γράψε το όνομα του Ααρών πάνω στο ραβδί του Λευί, γιατί ένα ραβδί αναλογεί στον αρχηγό κάθε πατρικού οίκου. ¹⁹Βάλε τα μέσα στη σκηνή του Μαρτυρίου, μπροστά στη μαρτυρία, εκεί που συναντιέμαι μαζί σου. ^b b v19 Η μαρτυρία εννοεί τις πέτρινες πλάκες του νόμου που φυλάγονταν μέσα στην κιβωτό, στη σκηνή. ²⁰Το ραβδί του ανθρώπου που θα διαλέξω θα βλαστήσει, κι έτσι θα κάνω να σωπάσουν μπροστά μου οι γκρίνιες των γιων του Ισραήλ που γκρινιάζουν εναντίον σου».

²¹Ο Μωυσής μίλησε στους Ισραηλίτες, και κάθε αρχηγός του έδωσε ένα ραβδί —ένα για κάθε αρχηγό κατά πατρικό οίκο, δώδεκα ραβδιά— και το ραβδί του Ααρών ήταν ανάμεσά τους. ²²Και ο Μωυσής έβαλε τα ραβδιά μπροστά στον Πατέρα μας, μέσα στη σκηνή της μαρτυρίας. ²³Την άλλη μέρα ο Μωυσής μπήκε στη σκηνή της μαρτυρίας και βρήκε το ραβδί του Ααρών, για τον οίκο του Λευί, που είχε βλαστήσει —είχε βγάλει μπουμπούκια, είχε ανθίσει κι είχε δώσει ώριμα αμύγδαλα. ^c c v23 Η προς Εβραίους 9:4 θυμάται το ραβδί του Ααρών που βλάστησε και φυλασσόταν μέσα στην κιβωτό. Η ζωή που ανάβλυσε από το νεκρό ξύλο επιβεβαίωσε τον ιερέα που διάλεξε ο Πατέρας μας και προδείχνει τον Ιησού, του οποίου την ιεροσύνη ο Πατέρας μας δικαίωσε ανασταίνοντάς τον από τους νεκρούς. ²⁴Ο Μωυσής έβγαλε όλα τα ραβδιά μπροστά από τον Πατέρα μας προς όλους τους γιους του Ισραήλ· εκείνοι κοίταξαν, κι ο καθένας πήρε το δικό του ραβδί.

²⁵Και ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή: «Βάλε πάλι το ραβδί του Ααρών μπροστά στη μαρτυρία, να φυλάγεται σαν σημάδι για τους στασιαστές, για να σταματήσει η γκρίνια τους εναντίον μου, ώστε να μην πεθάνουν».

²⁶Και ο Μωυσής έκανε έτσι· όπως ακριβώς τον είχε προστάξει ο Πατέρας μας, έτσι έκανε. ²⁷Οι γιοι του Ισραήλ είπαν στον Μωυσή: «Δες, πεθαίνουμε, χαθήκαμε, όλοι χαθήκαμε! ²⁸Όποιος πλησιάζει, όποιος πλησιάζει τη σκηνή του Πατέρα μας, πεθαίνει. Θα χαθούμε όλοι;»