Rama Nyirep Gegerendeng
Pedupaan-pedupaan dipalu jadi lapisan altar minangka pépéling, tapi jalma réa angger baruncireung, sarta Harun lumpat ka tengah pageblug mawa menyan tur nangtung di antara nu paraéh jeung nu harirup. Tuluy ngan iteuk manéhna anu kuncupan sarta buahan badam — Rama urang ngajawab rucireung maranéhna ku kahirupan.
17 1Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:
2“Bejakeun ka Eleazar bin Harun, imam, sina nyokot parukuyan-parukuyan tina ruhak nu hurung, sarta seuneuna sawurkeun ka tempat anu jauh—sabab parukuyan-parukuyan teh suci. 3Parukuyan nu bogana jalma-jalma nu geus daroraka nepi ka paeh teh. Tempakeun sina jadi lempengan-lempengan keur nutupan altar—sabab geus disanggakeun ka payuneun Kami tur geus jadi suci—minangka tanda keur urang Israil.”
4Tuluy Eleazar, imam, nyokot parukuyan-parukuyan tambaga nu geus disanggakeun ku jalma-jalma nu kaduruk tea, tuluy ditempa dijieun panutup altar. 5Minangka panineung keur urang Israil, yen ulah aya anu lian—anu lain turunan Harun—wani ngadeukeutan seug ngukus di payuneun Rama urang, supaya ulah jadi cara Korah sabature, sakumaha anu geus didawuhkeun ku Rama urang ka Harun ngaliwatan Musa.
6Poe isukna, sakabeh jamaah urang Israil gegerendeng ka Musa jeung Harun, pokna, “Aranjeun geus maehan umat Rama urang.” 7Waktu jamaah ngarumpul ngalawan ka Musa jeung Harun, maranehna malire ka Kemah Tepangan, breh mega nutupan eta kemah, sarta kamulyaan Rama urang nembongan.
8Tuluy Musa jeung Harun datang ka hareupeun Kemah Tepangan. 9Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:
10“Nyingkah ti ieu jamaah, supaya bisa ku Kami dibinasakeun saharita.” Maranehna tuluy nyarungkem.
11Ceuk Musa ka Harun, “Cokot parukuyan, eusian seuneu tina altar, tambahan ku kukusan, tuluy gura-giru bawa ka jamaah pikeun nebus dosana, sabab bebendu geus kaluar ti payuneun Rama urang; wabah geus mimiti ngamuk.”
12Harun nyokot eta sakumaha ceuk Musa, lumpat ka tengah-tengah jamaah—wabah geus mimiti ngamuk di antara jalma rea—tuluy ngukus kukusan, seug nebus dosa jalma rea. 13Anjeunna nangtung di antara nu paraeh jeung nu harirup, tuluy wabah teh eureun. a a v13 Harun nu nangtung di antara nu paraeh jeung nu harirup pikeun nyirep wabah teh gambaran ti Yesus, Panyalang nu tunggal, nu nangtung di antara pangadilan Rama urang jeung umat-Na, nu nebus dosa ku nyawa Anjeunna sorangan. 14Jumlah jalma nu paraeh ku wabah teh 14.700 urang, lian ti nu paraeh alatan Korah. 15Harun mulang ka Musa di lawang Kemah Tepangan, sabab wabah teh geus eureun. 16Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:
17“Bejakeun ka urang Israil, jeung cokot ti maranehna iteuk sahiji-sahiji pikeun unggal kulawarga karuhun—dua welas iteuk ti sakabeh pamingpinna ku kulawarga karuhun. Tulis ngaran unggal jalma dina iteukna. 18Ngaran Harun tuliskeun dina iteuk Lewi, sabab sahiji iteuk pikeun unggal kapala kulawarga karuhun. 19Teundeun di jero Kemah Tepangan, di hareupeun papakon, tempat Kami tepang jeung maneh. b b v19 Papakon teh nuduhkeun kana papan batu Toret nu disimpen di jero peti di jero Kemah Suci. 20Iteuk nu bogana jalma pilihan Kami bakal sirungan, sarta ku jalan kitu Kami baris nyirep di payuneun Kami gegerendeng urang Israil nu ngagerendeng ka maneh.”
21Musa nyarios ka urang Israil, tuluy unggal pamingpin masrahkeun iteuk ka anjeunna—sahiji unggal pamingpin unggal kulawarga karuhun, dua welas iteuk—jeung iteuk Harun kaasup di antarana. 22Tuluy Musa neundeun eta iteuk-iteuk di payuneun Rama urang, di jero Kemah Papakon. 23Poe isukna Musa asup ka Kemah Papakon, breh iteuk Harun, pikeun kulawarga Lewi, geus sirungan—kuncup, kembangan, tur buahan badam asak. c c v23 Ibrani 9:4 nginget-nginget kana iteuk Harun nu sirungan nu disimpen di jero peti. Hirup nu jadi tina kai nu geus paeh teh nguatkeun imam pilihan Rama urang sarta nuduhkeun ka hareup ka Yesus, nu kaimamana-Na dibuktikeun ku Rama urang ku jalan Anjeunna digugahkeun tina pupus. 24Musa ngaluarkeun sakabeh iteuk ti payuneun Rama urang ka sakabeh urang Israil; maranehna nalingakeun, tuluy unggal jalma nyokot iteukna sewang-sewangan.
25Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa, “Balikkeun deui iteuk Harun ka hareupeun papakon, sina disimpen minangka tanda keur nu barandel, supaya eureun gegerendengna ka Kami, ambeh ulah paraeh.”
26Musa tuluy ngalampahkeun kitu; sakumaha nu geus didawuhkeun ku Rama urang ka anjeunna, nya kitu dilampahkeunana. 27Urang Israil ngomong ka Musa, “Tuh, kami bakal paraeh, kami laleungit, kabeh leungit! 28Saha bae nu ngadeukeutan, nu ngadeukeutan Kemah Suci Rama urang, tangtu paeh. Naha kami kabeh kudu tumpur?”