Jalan ti Rama Pikeun Pangampura
Dosa anu dilakukeun tanpa dihaja tetep kudu dibereskeun, sarta hargana naek saluyu jeung tanggung jawabna: sapi jalu pikeun imam anu diolesan atawa pikeun sakumna jamaah, embe jalu pikeun pamingpin, embe atawa anak domba pikeun saha bae nu sejenna. Tuluy kekecapan ieu: manehna bakal dihampura.
4 1Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:
2“Bejakeun ka urang Israil: Upama aya jalma anu teu dihaja migawe dosa, ngalanggar salah sahiji timbalan Rama urang, migawe perkara anu teu meunang dipigawe, sarta ngarempak salah sahijina, 3upama imam anu diurapan migawe dosa, nepi ka ngabalukarkeun kasalahan ka sakumna jalma, manehna kudu nyanggakeun ka Rama urang hiji anak sapi jalu anu taya cacadna, minangka kurban panebus dosa pikeun dosa anu geus dipigawena. a a v3 Kurban panebus dosa teh mangku kasalahan jalma anu geus migawe dosa sarta dipaehan minangka gaganti maranehna. Eta nunjuk ka hareup ka Yesus, anu geus nanggung kasalahan urang dina salira-Na nyalira, sakali pikeun salilana. 4Eta sapi kudu dibawa ka lawang Kemah Pasamoan di payuneun Rama urang, tuluy manehna numpangkeun leungeunna kana sirah eta sapi, sarta meuncit eta sapi di payuneun Rama urang. 5Imam anu diurapan kudu nyokot sawareh getih eta sapi, tuluy dibawa ka jero Kemah Pasamoan. 6Ramona dicelupkeun kana getih, tuluy dipercikkeun tujuh kali di payuneun Rama urang, hareupeun reregan tempat suci. 7Imam kudu ngoleskeun sawareh getih kana tanduk-tanduk altar seuseungitan di payuneun Rama urang, anu aya di jero Kemah Pasamoan, sarta sakabeh getih sapi anu nyesa dikucurkeun kana dadasar altar kurban beuleuman, di lawang Kemah Pasamoan. 8Manehna kudu nyokot sakabeh gajih sapi kurban panebus dosa, nya eta gajih anu nutupan jeroan, jeung sakabeh gajih anu napel dina jeroan, 9ginjel anu dua, gajih anu napel dina ginjel deukeut cangkeng, jeung bagian ati anu ngagandul — kabeh dicokot bareng jeung ginjelna, 10cara nyokotna ti sapi kurban karapihan; tuluy ku imam dibeuleum dina altar kurban beuleuman. 11Tapi kulit sapi, sakabeh dagingna, sirahna, suku-sukuna, jeroanna, jeung kokotoranana, 12kabeh sesa sapi eta kudu dibawa ka luar pasanggrahan, ka tempat anu beresih, tempat miceun lebu, tuluy dibeuleum dina seuneu kai; kudu dibeuleum di tempat miceun lebu.
13“Upama sakumna jamaah Israil migawe dosa teu dihaja, sarta perkarana nyumput tina panon jamaah, nepi ka maranehna migawe salah sahiji perkara anu dilarang ku Rama urang, nya jadi salah, 14Sanggeus dosa anu geus dipigawena kanyahoan, jamaah kudu nyanggakeun hiji anak sapi jalu minangka kurban panebus dosa, tuluy dibawa ka hareupeun Kemah Pasamoan. 15Para kokolot jamaah kudu numpangkeun leungeunna kana sirah eta sapi di payuneun Rama urang, tuluy eta sapi dipeuncit di payuneun Rama urang. 16Tuluy imam anu diurapan kudu mawa sawareh getih sapi eta ka jero Kemah Pasamoan. 17Ramona dicelupkeun kana getih, tuluy dipercikkeun tujuh kali di payuneun Rama urang, hareupeun reregan. 18Manehna kudu ngoleskeun sawareh getih kana tanduk-tanduk altar di payuneun Rama urang, di jero Kemah Pasamoan, tuluy sakabeh getih anu nyesa dikucurkeun kana dadasar altar kurban beuleuman, di lawang Kemah Pasamoan. 19Sakabeh gajihna kudu dicokot, tuluy dibeuleum dina altar. 20Sapi ieu kudu diperlakukeun sarua jeung sapi kurban panebus dosa. Ku kituna imam bakal ngayakeun panebusan dosa pikeun maranehna, tuluy maranehna bakal dihampura. 21Eta sapi kudu dibawa ka luar pasanggrahan, tuluy dibeuleum cara meuleum sapi anu kahiji; eta teh kurban panebus dosa pikeun jamaah.
22“Upama hiji pamingpin migawe dosa, teu dihaja ngalampahkeun perkara anu dilarang ku Rama urang, nepi ka boga kasalahan, 23upama manehna nyaho kana dosa anu geus dipigawena, manehna kudu mawa pangbaktina hiji embe jalu anu taya cacadna. 24Manehna kudu numpangkeun leungeunna kana sirah eta embe, tuluy dipeuncit di tempat meuncit kurban beuleuman di payuneun Rama urang — eta teh kurban panebus dosa. 25Imam kudu nyokot sawareh getih kurban panebus dosa ku ramona, tuluy dioleskeun kana tanduk-tanduk altar kurban beuleuman, sesana dikucurkeun kana dadasar altar. 26Sakabeh gajihna kudu dibeuleum dina altar, cara gajih kurban karapihan. Imam bakal ngayakeun panebusan pikeun dosana, tuluy manehna bakal dihampura.
27“Upama aya salah saurang ti rahayat biasa migawe dosa teu dihaja, ngalampahkeun salah sahiji perkara anu dilarang ku Rama urang, nepi ka boga kasalahan, 28sanggeus manehna sadar kana dosana, manehna kudu mawa hiji embe bikang anu taya cacadna minangka pangbakti pikeun dosa anu geus dipigawena. 29Manehna kudu numpangkeun leungeunna kana sirah kurban panebus dosa, tuluy dipeuncit di tempat kurban beuleuman. 30Imam kudu nyokot sawareh getihna ku ramona, tuluy dioleskeun kana tanduk-tanduk altar kurban beuleuman, sesana kabeh dikucurkeun kana dadasar altar. 31Sakabeh gajihna kudu dicokot, cara nyokot gajih tina kurban karapihan; tuluy ku imam dibeuleum dina altar — jadi seuseungitan anu nyenangkeun manah Rama urang — sarta ngayakeun panebusan pikeun manehna, tuluy manehna bakal dihampura.
32“Upama manehna mawa hiji anak domba minangka kurban panebus dosa, manehna kudu mawa anu bikang anu taya cacadna. 33Manehna kudu numpangkeun leungeunna kana sirah kurban panebus dosa, tuluy dipeuncit minangka kurban panebus dosa di tempat meuncit kurban beuleuman. 34Imam kudu nyokot sawareh getih kurban panebus dosa ku ramona, tuluy dioleskeun kana tanduk-tanduk altar tempat ngahaturkeun kurban beuleuman, sarta sakabeh getih anu nyesa dikucurkeun kana dadasar altar. 35Sakabeh gajihna kudu dicokot, cara nyokot gajih anak domba tina kurban karapihan; tuluy ku imam dibeuleum dina altar, di luhureun kurban-kurban anu dibeuleum pikeun Rama urang. Ku kituna imam bakal ngayakeun panebusan pikeun manehna tina dosa anu geus dipigawena, tuluy manehna bakal dihampura.”