Księga Kapłańska 4

4 ¹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²„Powiedz Izraelitom: Jeśli ktoś zgrzeszy nieumyślnie przeciwko któremukolwiek z przykazań naszego Ojca, czyniąc to, czego czynić nie wolno, i przekroczy jedno z nich, ³jeśli zgrzeszy namaszczony kapłan, ściągając winę na lud, niech przyniesie naszemu Ojcu młodego cielca bez skazy jako ofiarę za grzech, który popełnił. ^a a v3 Ofiara za grzech niosła winę tego, kto zgrzeszył, i była zabijana w jego miejsce. Wskazywała naprzód na Jezusa, który raz na zawsze wziął na siebie naszą winę. ⁴Niech przyprowadzi cielca do wejścia do Namiotu Spotkania przed naszego Ojca, położy rękę na jego głowie i zabije go przed naszym Ojcem. ⁵Namaszczony kapłan weźmie nieco krwi cielca i wniesie ją do Namiotu Spotkania. ⁶Umoczy palec we krwi i pokropi nią siedem razy przed naszym Ojcem, przed zasłoną świątyni. ⁷Kapłan nałoży nieco krwi na rogi ołtarza wonnego kadzidła przed naszym Ojcem, który stoi w Namiocie Spotkania, a całą resztę krwi cielca wyleje u podstawy ołtarza całopalenia przy wejściu do Namiotu Spotkania. ⁸Oddzieli cały tłuszcz cielca ofiary za grzech: tłuszcz okrywający wnętrzności i cały tłuszcz, który jest na wnętrznościach, ⁹obie nerki z tłuszczem, który jest na nich przy lędźwiach, oraz płat wątroby — usunie to wraz z nerkami, ¹⁰tak jak się to oddziela od wołu ofiary pojednania; a kapłan spali to na ołtarzu całopalenia. ¹¹Lecz skórę cielca, całe jego mięso, głowę, nogi, wnętrzności i nieczystości, ¹²całą resztę cielca wyniesie poza obóz, na miejsce czyste, gdzie wysypuje się popiół, i spali to na ogniu z drewna; tam, gdzie wysypuje się popiół, ma być spalone.

¹³„Jeśli całe zgromadzenie Izraela zgrzeszy nieumyślnie, a rzecz ta ukryta będzie przed oczami zboru, i uczynią coś z tego, czego nasz Ojciec zakazał czynić, i staną się winni, ¹⁴to gdy wyjdzie na jaw grzech, który popełnili, zgromadzenie złoży młodego cielca jako ofiarę za grzech i przyprowadzi go przed Namiot Spotkania. ¹⁵Starsi zboru położą ręce na głowie cielca przed naszym Ojcem; potem zostanie zabity przed naszym Ojcem. ¹⁶Następnie namaszczony kapłan wniesie nieco krwi cielca do Namiotu Spotkania. ¹⁷Umoczy palec we krwi i pokropi siedem razy przed naszym Ojcem, przed zasłoną. ¹⁸Nałoży nieco krwi na rogi ołtarza przed naszym Ojcem w Namiocie Spotkania, a całą resztę wyleje u podstawy ołtarza całopalenia przy wejściu do Namiotu Spotkania. ¹⁹Oddzieli cały jego tłuszcz i spali go na ołtarzu. ²⁰Uczyni z tym cielcem tak samo, jak uczynił z cielcem ofiary za grzech. Tak kapłan dokona za nich przebłagania, i będzie im przebaczone. ²¹Wyniesie cielca poza obóz i spali go, tak jak spalił pierwszego cielca; jest to ofiara za grzech zgromadzenia.

²²„Gdy zgrzeszy naczelnik, czyniąc nieumyślnie coś z tego, czego nasz Ojciec zakazał czynić, i stanie się winny, ²³a dowie się o grzechu, który popełnił, niech przyniesie jako swoją ofiarę kozła bez skazy. ²⁴Położy rękę na głowie kozła i zabije go na miejscu, gdzie się zabija ofiarę całopalną przed naszym Ojcem — jest to ofiara za grzech. ²⁵Kapłan weźmie palcem nieco krwi z ofiary za grzech i nałoży ją na rogi ołtarza całopalenia, a resztę wyleje u jego podstawy. ²⁶Cały jego tłuszcz spali na ołtarzu, jak tłuszcz ofiary pojednania. Tak kapłan dokona przebłagania za jego grzech, i będzie mu przebaczone.

²⁷„Jeśli ktoś z prostego ludu zgrzeszy nieumyślnie, czyniąc coś z tego, czego nasz Ojciec zakazał czynić, i ściągnie na siebie winę, ²⁸to gdy uświadomi sobie swój grzech, niech przyniesie jako swoją ofiarę kozę bez skazy za grzech, który popełnił. ²⁹Położy rękę na głowie ofiary za grzech i zabije ją na miejscu ofiary całopalnej. ³⁰Kapłan nałoży palcem nieco jej krwi na rogi ołtarza całopalenia, a całą resztę wyleje u jego podstawy. ³¹Oddzieli cały jej tłuszcz, tak jak oddziela się tłuszcz od ofiary pojednania; a kapłan spali go na ołtarzu jako miłą woń dla naszego Ojca. Tak kapłan dokona za niego przebłagania, i będzie mu przebaczone.

³²„Jeśli jako swoją ofiarę za grzech przyniesie owcę, niech przyniesie samicę bez skazy. ³³Położy rękę na głowie ofiary za grzech i zabije ją jako ofiarę za grzech na miejscu, gdzie się zabija ofiarę całopalną. ³⁴Kapłan weźmie palcem nieco krwi z ofiary za grzech i nałoży ją na rogi ołtarza całopalenia, a całą pozostałą krew wyleje u podstawy ołtarza. ³⁵Oddzieli cały jej tłuszcz, tak jak oddziela się tłuszcz owcy od ofiary pojednania; a kapłan spali go na ołtarzu na ofiarach ogniowych dla naszego Ojca. Tak kapłan dokona za niego przebłagania za grzech, który popełnił, i będzie mu przebaczone.”