لاویان 4

4 ¹پدر ما به موسی چنین سخن گفت:

²«به بنی‌اسرائیل بگو: اگر کسی ندانسته در برابر هر یک از احکام پدر ما گناه ورزد و کاری را که نباید کرد به جای آورد و یکی از آنها را بشکند، ³اگر آن کاهنِ مسح‌شده گناه کند و بدین‌سان بر قوم تقصیر آورد، باید برای گناهی که کرده است، گوساله‌ای نر و بی‌عیب همچون قربانی گناه برای پدر ما بیاورد. ^a a v3 قربانی گناه، تقصیرِ گناهکار را بر خود می‌گرفت و به جای او کشته می‌شد. این به عیسی اشاره داشت که تقصیر ما را یک بار برای همیشه بر خود گرفت. ⁴او باید آن گوساله را نزد پدر ما به درگاه خیمهٔ ملاقات بیاورد، دست خود را بر سر آن بگذارد و آن را در حضور پدر ما ذبح کند. ⁵آنگاه کاهنِ مسح‌شده مقداری از خون گوساله را برمی‌دارد و آن را به درون خیمهٔ ملاقات می‌آورد. ⁶او باید انگشت خود را در خون فرو برد و هفت بار در حضور پدر ما، پیشِ پردهٔ قُدس بپاشد. ⁷کاهن باید مقداری از آن خون را بر شاخ‌های مذبح بخورِ خوشبو که در خیمهٔ ملاقات و در حضور پدر ما است، بگذارد و همهٔ باقی خون گوساله را نزد پایهٔ مذبحِ قربانی سوختنی که به درگاه خیمهٔ ملاقات است، بریزد. ⁸او باید همهٔ پیهِ گوسالهٔ قربانی گناه را جدا کند: پیهی که احشا را می‌پوشاند و همهٔ پیهی که بر احشاست، ⁹دو قلوه و پیهی که بر آنها نزدیک کمرگاه است و سفیدیِ روی جگر را با قلوه‌ها جدا می‌کند، ¹⁰چنان‌که از گاوِ قربانی سلامتی جدا می‌شود؛ و کاهن باید آنها را بر مذبحِ قربانی سوختنی بسوزاند. ¹¹اما پوست گوساله و همهٔ گوشتش و سر و پاچه‌ها و امعا و سرگین، ¹²یعنی همهٔ باقی گوساله را باید بیرون از اردوگاه به مکانی پاک، جایی که خاکستر ریخته می‌شود، ببرد و آن را بر آتشِ هیزم بسوزاند؛ در همان جایی که خاکستر ریخته می‌شود، سوزانده شود.

¹³«اگر تمامیِ جماعت اسرائیل ندانسته گناه ورزند و آن امر از چشمان جماعت پنهان بماند و یکی از کارهایی را که پدر ما فرمان داده بود که نباید کرد، به جای آورند و مقصر شوند، ¹⁴چون گناهی که کرده‌اند آشکار شود، جماعت باید گوساله‌ای نر همچون قربانی گناه تقدیم کنند و آن را پیشِ خیمهٔ ملاقات بیاورند. ¹⁵مشایخِ جماعت در حضور پدر ما دست‌های خود را بر سر گوساله می‌گذارند؛ آنگاه آن در حضور پدر ما ذبح می‌شود. ¹⁶سپس کاهنِ مسح‌شده باید مقداری از خون گوساله را به درون خیمهٔ ملاقات بیاورد. ¹⁷او باید انگشت خود را در خون فرو برد و هفت بار در حضور پدر ما، پیشِ پرده بپاشد. ¹⁸او باید مقداری از خون را بر شاخ‌های مذبحی که در حضور پدر ما در خیمهٔ ملاقات است بگذارد، آنگاه همهٔ باقی آن را نزد پایهٔ مذبحِ قربانی سوختنی که به درگاه خیمهٔ ملاقات است، بریزد. ¹⁹او باید همهٔ پیهش را جدا کند و بر مذبح بسوزاند. ²⁰با این گوساله همان کند که با گوسالهٔ قربانی گناه کرده بود. بدین‌سان کاهن برای ایشان کفّاره می‌کند و آمرزیده خواهند شد. ²¹او باید گوساله را بیرون از اردوگاه ببرد و آن را چنان‌که گوسالهٔ نخست را سوزانده بود، بسوزاند؛ این قربانی گناهِ جماعت است.

²²«چون رهبری گناه کند و ندانسته یکی از کارهایی را که پدر ما فرمان داده بود که نباید کرد، به جای آورد و مقصر شود، ²³اگر از گناهی که کرده است آگاه شود، باید بُزی نر و بی‌عیب همچون قربانیِ خود بیاورد. ²⁴او باید دست خود را بر سر بُز بگذارد و آن را در جایی که قربانی سوختنی را در حضور پدر ما ذبح می‌کنند، ذبح کند؛ این قربانی گناه است. ²⁵کاهن با انگشت خود مقداری از خون قربانی گناه را برمی‌دارد و بر شاخ‌های مذبحِ قربانی سوختنی می‌گذارد، آنگاه باقی را نزد پایهٔ آن می‌ریزد. ²⁶او باید همهٔ پیهش را همچون پیهِ قربانی سلامتی بر مذبح بسوزاند. کاهن برای گناه او کفّاره می‌کند و او آمرزیده خواهد شد.

²⁷«اگر کسی از مردمِ عادی ندانسته گناه ورزد و یکی از کارهایی را که پدر ما فرمان داده بود که نباید کرد، به جای آورد و مقصر شود، ²⁸چون از گناه خود آگاه شود، باید برای گناهی که کرده است، بُزی ماده و بی‌عیب همچون قربانیِ خود بیاورد. ²⁹او باید دست خود را بر سر قربانی گناه بگذارد و آن را در جای قربانی سوختنی ذبح کند. ³⁰کاهن با انگشت خود مقداری از خون آن را بر شاخ‌های مذبحِ قربانی سوختنی می‌گذارد، آنگاه همهٔ باقی را نزد پایهٔ آن می‌ریزد. ³¹او باید همهٔ پیهش را جدا کند، چنان‌که پیه از قربانی سلامتی جدا می‌شود؛ و کاهن آن را بر مذبح بسوزاند تا رایحه‌ای دلپذیر برای پدر ما باشد، و برای او کفّاره کند، و او آمرزیده خواهد شد.

³²«اگر برهّ‌ای همچون قربانی گناهِ خود بیاورد، باید ماده‌ای بی‌عیب بیاورد. ³³او باید دست خود را بر سر قربانی گناه بگذارد و آن را همچون قربانی گناه در جایی که قربانی سوختنی را ذبح می‌کنند، ذبح کند. ³⁴کاهن با انگشت خود مقداری از خون قربانی گناه را برمی‌دارد و بر شاخ‌های مذبحی که قربانی‌های سوختنی بر آن تقدیم می‌شود می‌گذارد، آنگاه همهٔ باقیِ خون را نزد پایهٔ مذبح می‌ریزد. ³⁵او باید همهٔ پیهش را جدا کند، چنان‌که پیهِ برّه از قربانی سلامتی جدا می‌شود؛ و کاهن آن را بر مذبح، بر فرازِ قربانی‌های آتشینِ پدر ما بسوزاند. بدین‌سان کاهن برای گناهی که کرده است برای او کفّاره می‌کند، و او آمرزیده خواهد شد.»