Kaimaman 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Rama kita ngandika marang Musa, mangkene:

²“Kandhakna marang wong Israel: Manawa ana wong kang gawe dosa tanpa dijarag marang salah sawijining pepakone Rama kita, nindakake apa kang ora kena ditindakake, lan nerak salah sawijine, ³manawa imam kang wis dijebadi gawe dosa, nganti ndadekake kaluputane umat, dheweke kudu nyaosake marang Rama kita sawijining sapi lanang enom kang tanpa cacad minangka kurban pangruwating dosa kanggo dosa kang wis katindakake. ^a a v3 Kurban pangruwating dosa iku nanggung kaluputane wong kang wis gawe dosa, sarta dipateni minangka gegentine. Kurban iku nuduhake marang Gusti Yesus, kang mikul kaluputan kita ing sarirane kanggo salawas-lawase. ⁴Sapi lanang mau digawa menyang lawanging Tarub Pasewakan ing ngarsane Rama kita, tangane ditumpangake ing endhase sapi mau, banjur sapine disembeleh ing ngarsane Rama kita. ⁵Imam kang wis dijebadi njupuk sawetara getihe sapi mau, banjur digawa mlebu ing Tarub Pasewakan. ⁶Dheweke nyelupake drijine ing getih mau, banjur dikepyurake kaping pitu ing ngarsane Rama kita, ing ngarepe warana Papan Suci. ⁷Imam mau ngusapake sawetara getih iku ing sungu-sungune misbyah dupa kang arum ing ngarsane Rama kita, kang ana ing Tarub Pasewakan, dene turahe getihe sapi kabeh diesokake ing dhasare misbyah kurban obaran ing lawanging Tarub Pasewakan. ⁸Sakehe gajihe sapi kurban pangruwating dosa mau dijupuki: gajih kang nutupi jeroan, lan sakehe gajih kang ana ing jeroan, ⁹ginjel loro, gajih kang nemplek ing kono cedhak bangkekan, sarta cuwilaning ati—iku dijupuk bebarengan karo ginjele, ¹⁰kaya anggone njupuki saka sapi kurban kaslametan; imam mau banjur ngobong iku ing misbyah kurban obaran. ¹¹Nanging lulange sapi mau, sakehe daginge, endhase, sikile, jeroane, lan telethonge, ¹²yaiku sakehe kekarene sapi mau kudu digawa menyang sanjabane pakemahan, menyang panggonan kang resik, papan pambuwangane awu, banjur diobong ing geni kayu; ing panggonan pambuwangane awu iku kudu diobong.

¹³“Manawa sapasamuwane Israel kabeh gawe dosa tanpa dijarag, lan prakara iku ora kasumurupan dening pasamuwan, nganti padha nindakake salah sawijining prakara kang wis dilarang dening Rama kita, temahan padha kaluputan, ¹⁴Samangsa dosa kang wis katindakake mau kasumurupan, pasamuwan kudu nyaosake sawijining sapi lanang enom minangka kurban pangruwating dosa, sarta digawa menyang ngarepe Tarub Pasewakan. ¹⁵Para tetuwane pasamuwan numpangake tangane ing endhase sapi mau ing ngarsane Rama kita; banjur sapine disembeleh ing ngarsane Rama kita. ¹⁶Imam kang wis dijebadi banjur nggawa sawetara getihe sapi mau mlebu ing Tarub Pasewakan. ¹⁷Dheweke nyelupake drijine ing getih mau, banjur dikepyurake kaping pitu ing ngarsane Rama kita, ing ngarepe warana. ¹⁸Sawetara getih iku diusapake ing sungu-sungune misbyah ing ngarsane Rama kita ing Tarub Pasewakan, dene turahe kabeh diesokake ing dhasare misbyah kurban obaran, ing lawanging Tarub Pasewakan. ¹⁹Sakehe gajihe dijupuki lan diobong ing misbyah. ²⁰Sapi iki ditindakake kaya dene sapi kurban pangruwating dosa mau. Mangkono imam bakal nganakake pangruwat kanggo wong-wong mau, temahan bakal padha kaapura. ²¹Sapi mau digawa menyang sanjabane pakemahan lan diobong kaya anggone ngobong sapi kang kapisan; iku kurban pangruwating dosane pasamuwan.

²²“Manawa ana panggedhe kang gawe dosa, tanpa dijarag nindakake salah sawijining prakara kang wis dilarang dening Rama kita, temahan kaluputan, ²³manawa dheweke banjur sumurup marang dosa kang wis katindakake, kudu nggawa kurban awujud wedhus lanang kang tanpa cacad. ²⁴Tangane ditumpangake ing endhase wedhus mau, banjur disembeleh ing papan panyembelehane kurban obaran ing ngarsane Rama kita—iku kurban pangruwating dosa. ²⁵Imam mau njupuk sawetara getihe kurban pangruwating dosa nganggo drijine, banjur diusapake ing sungu-sungune misbyah kurban obaran, dene turahe diesokake ing dhasare misbyah mau. ²⁶Sakehe gajihe diobong ing misbyah, kaya gajihe kurban kaslametan. Imam bakal nganakake pangruwat tumrap dosane, temahan dheweke bakal kaapura.

²⁷“Manawa ana wong saka golongane wong lumrah kang gawe dosa tanpa dijarag, nindakake salah sawijining prakara kang wis dilarang dening Rama kita, temahan kaluputan, ²⁸samangsa dheweke sumurup marang dosane, kudu nggawa wedhus wadon kang tanpa cacad minangka kurbane kanggo dosa kang wis katindakake. ²⁹Tangane ditumpangake ing endhase kurban pangruwating dosa mau, banjur disembeleh ing papan panggonane kurban obaran. ³⁰Nganggo drijine imam mau ngusapake sawetara getihe ing sungu-sungune misbyah kurban obaran, dene turahe kabeh diesokake ing dhasare misbyah mau. ³¹Sakehe gajihe dijupuki, kaya anggone njupuki gajih saka kurban kaslametan; imam banjur ngobong iku ing misbyah—dadi ganda arum kang damel renaning panggalihe Rama kita—sarta nganakake pangruwat tumrap wong mau, temahan dheweke bakal kaapura.

³²“Manawa dheweke nggawa cempe minangka kurban pangruwating dosane, kudu nggawa cempe wadon kang tanpa cacad. ³³Tangane ditumpangake ing endhase kurban pangruwating dosa mau, banjur disembeleh minangka kurban pangruwating dosa ing papan panyembelehane kurban obaran. ³⁴Nganggo drijine imam mau njupuk sawetara getih saka kurban pangruwating dosa, banjur diusapake ing sungu-sungune misbyah papan gawe kurban obaran, dene turahe getih kabeh diesokake ing dhasare misbyah mau. ³⁵Sakehe gajihe kudu dijupuki, kaya gajihe cempe kang dijupuki saka kurban kaslametan; imam banjur ngobong iku ing misbyah, ing sandhuwure kurban-kurban geni kagem Rama kita. Mangkono imam bakal nganakake pangruwat tumrap wong mau awit saka dosa kang wis katindakake, temahan dheweke bakal kaapura.”